Κάποιος που λεγόταν Πτολεμαίος έζησε στην αρχή ασκητική ζωή που δύσκολα περιγράφεται. Έμενε πέρα από τη Σκήτη, σε τόπο που λέγεται Κλίμακα, όπου κανένας από τους μοναχούς δεν μπόρεσε να μείνει, επειδή ήταν δεκαοκτώ μίλια μακριά από το νερό. Εκείνος […]
Ο αββάς Μακάριος, όταν έμενε στην “πανέρημο”, ζούσε μόνος ως αναχωρητής σε αυτήν. Χαμηλότερα ήταν άλλη έρημος, στην οποία έμεναν αρκετοί αδελφοί. Κάποτε που παρατηρούσε τον δρόμο, είδε τον Σατανά να έρχεται με μορφή ανθρώπου και να τον προσπερνά· φαινόταν να φορά κάτι σαν μακρύ λινό χιτώνα γεμάτο τρύπες, και σε κάθε τρύπα κρεμόταν ένα μικρό δοχείο. Ο μέγας γέροντας τον ρώτησε: «Πού πηγαίνεις;» «Πηγαίνω να θυμίσω διάφορα στους αδελφούς», του απάντησε, και ο γέροντας συνέχισε: «Και τι τα έχεις αυτά τα μικρά δοχεία;» «Πηγαίνω φαγητά στους αδελφούς», είπε, και ο γέροντας ρώτησε: «Και τόσο πολλά;» «Ναι», αποκρίθηκε αυτός, «αν... Διαβάστε τη συνέχεια

