Όταν ήμουν εφημέριος στην εκκλησία των αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού (του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα), η σύζυγος του γιατρού των Ανακτόρων και καθηγητή του Πανεπιστημίου Σάββα αρρώστησε τόσο βαριά, ώστε σύμφωνα με το ιατρικό συμβούλιο που έγινε […]

Μετά τον θάνατο του ανθρώπου και μέχρι την ημέρα της τελικής Κρίσεως υπάρχει μια χρονική περίοδος κατά την οποία οι ψυχές προγεύονται τα αγαθά της ουρανίου Βασιλείας ή τα δεινά του οριστικού χωρισμού από την αγάπη του Θεού. Η παραβολή […]

Ο Μέγας Αντώνιος λέει: «Αν ο άνθρωπος ρίξει το βάρος επάνω του, βρίσκει ανάπαυση. Την στιγμή που θα το ρίξει στον άλλον, θα βρει ταραχή μέσα του». Δοκιμάστε το σε μία περίπτωση, σ’ έναν πειρασμό. Πέστε ότι έφταιξε εκείνος, ο […]

«εύρον καθήμενον τον άνθρωπον αφ’ ου τα δαιμόνια εξήλθεν ιματισμένον και σωφρονούντα παρά τους πόδας του Ιησού» (Λκ. 8:35) Στο πάνω (βόρειο) μέρος της Παλαιστίνης βρίσκεται η Γαλιλαία με τη λίμνη της ή λίμνη Γεννησαρέτ. Στη μια μεριά αυτής βρισκόταν […]

Ανέκαθεν οι άνθρωποι ήταν αμαρτωλοί, ανέκαθεν δελεάζονταν από την αμαρτία της σαρκός, και πολλοί άφηναν τον εαυτό τους στις σαρκικές αμαρτίες, παρασύρονταν στην ακολασία, στην ασωτία, στη σαρκολατρία και χάνονταν. Παλιά όμως αυτά γίνονταν με κάποιο φόβο και συναίσθηση. Σήμερα […]

Είπεν ο Κύριος· «Ούτως εστίν η βασιλεία του Θεού, ως αν άνθρωπος βάλη τον σπόρον επί της γης, και καθεύδη και εγείρηται νύκτα και ημέραν, και ο σπόρος βλαστάνη και μηκύνηται ως ουκ οίδεν αυτός. αυταμάτη γαρ η γη καρποφορεί, […]

 «Μωράς δε ζητήσεις και γενεαλογίας και έρεις και μάχας νομικάς περιίστασο· εισί γαρ ανωφελείς και μάταιοι» (Τιτ. 3:9). Υπάρχουν συζητήσεις μωρές, καθώς ο Απόστολος Παύλος τις χαρακτηρίζει. Συζητήσεις δηλαδή και απασχολήσεις που καμιά ωφέλεια δεν φέρουν. Συζητήσεις που αφορούν πράγματα […]

Κατά τεκμήριο οι άπιστοι ή οι αμετανόητοι αμαρτωλοί απωθούν κάθε αναφορά και σκέψη του θανάτου. Ελάχιστες οι περιπτώσεις που τον θυμούνται μερικοί, οι πωρωμένοι, όχι για να βγει καλό από τη «μνήμη θανάτου», αλλά κακό, του τύπου «Ας φάμε και […]