Η ανθρωπότητα, πριν έρθει ο Χριστός στη γη, γνώριζε κάτι περί Θεού. Ήρθε όμως ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, και φανέρωσε στην ανθρωπότητα τον Θεό Πατέρα. Είπαμε ότι γνώριζε η ανθρωπότητα κάτι περί […]

Λέγουν οι πατέρες ότι η καρδιά του ανθρώπου είναι μπλεγμένη με τις ρίζες των παθών, που είναι ακανθώδεις, και την έχουν «γαντζώσει» για τα καλά. Μόλις λοιπόν, επιχειρήσει ο άνθρωπος με τη φώτιση του Θεού να ξεριζώσει ένα πάθος (ουσιαστικά […]

«Πάντα χορηγεί το πνεύμα το Άγιον» (Στιχηρό) Λίγο πριν από την Ανάληψή Του έδωσε την υπόσχεσή Του ο Κύριος. Και τώρα η ευλογημένη πραγματικότητα. Σε μια στιγμή η αλλαγή είναι καταπληκτική. Οι αγράμματοι ψαράδες αναδεικνύονται σοφοί. Οι δειλοί μαθητές γίνονται […]

Η Εκκλησία, που είναι το σώμα του Χριστού, υπάρχει και ζει ως Εκκλησία, όταν λειτουργεί και ενεργεί μέσα σ’ αυτήν το Άγιο Πνεύμα. Η Εκκλησία υπήρχε ανέκαθεν στον νου του Θεού, αλλά γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας είναι η ημέρα της […]

«Πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα». «Τα πάντα ματαιότης». Είναι το καταστάλαγμα της σκέψεώς μας σε ήρεμες ώρες. Από τον πιο μορφωμένο ως τον πιο αμόρφωτο, είτε μετά από μια συζήτηση σοβαρή, είτε μετά από κηδεία που ακούνε το σχετικό τροπάριο που […]

Κάποτε γνώρισα μια χριστιανή, η οποία σε ώρα γαλήνης με κάποια υπερτροφική αυτοπεποίθηση έλεγε: «Εγώ πιστεύω βαθιά, μα πολύ βαθιά στον Θεό». Όταν όμως την επισκέφθηκαν διάφορες δοκιμασίες, γόγγυζε τόσο κατά της Πρόνοιας του Θεού, ώστε αν την άκουγε ένας […]

Σήμερα θα αναφερθούμε στην καλοσύνη, στα αποτελέσματα και στη δυναμική της. Πρώτιστα ο καλοκάγαθος βιώνει ο ίδιος μια κατάσταση παραδείσια, θείου ελέους –«ο δε ευσπλαγχνιζόμενος θα ελεηθεί», που λένε οι παλαιοδιαθηκικές Παροιμίες (17.5). Εκείνος που μισεί και μνησικακεί «κάθεται στα […]

Ο χορτάτος τι να φάει και τι να γευθεί; Δεν μπορεί να καταλάβει τίποτε· είναι μπουχτισμένος. Ενώ ο πεινασμένος θα εκτιμήσει καλά-καλά το καθετί: Και το ψωμάκι τι αξία έχει και τι γεύση έχει και το παξιμαδάκι και την καλύτερη […]