Κάποτε ο πατέρας μου – διηγείται μία κυρία από τα Δενδράκια Δράμας – ερχόταν με τα πόδια από το χωριό στον Γέροντα. Εκεί επάνω στον Προφήτη Ηλία σταμάτησε και προσευχόταν με πολλή πίστη και ευλάβεια. Ο Γέροντας εδώ από το μοναστηράκι του […]
Γνώρισα προσωπικά τον π. Ιωσήφ στο Άγιον Όρος, όπου ασκήτευε, το 1956. Ήταν πολύ δοσμένος στην ευχή. Είχε προχωρήσει, είχε προκόψει πάρα πολύ. Προσευχόταν πολλή ώρα και μέρα και νύχτα. Και αν δεν είχε χρόνο, θα τον δημιουργούσε· τόσο πολύ αγαπούσε την προσευχή. Μάλιστα έβαζε κάπου το ξυπνητήρι, για να χτυπήσει μετά από έξι ώρες. Και αυτός είχε την ευλογία, τη χάρη αυτή από τον Θεό, να αφοσιώνεται στην ευχή έξι ώρες συνεχώς, και με τη χάρη του Θεού όχι απλώς έλεγε την ευχή, όπως κάνουμε εμείς σήμερα, αλλά βυθιζόταν μέσα στην καρδιά και μέσα εκεί στο βάθος της καρδιάς... Διαβάστε τη συνέχεια

