Ο άγιος Παΐσιος (12 Ιουλίου) υπήρξε βαθιά ταπεινός άνθρωπος. Πλησίασε τον Θεό σε μέγιστο βαθμό. Μα όσο πιο καθαρά αντικρίζει ο άνθρωπος την τελειότητα του Θεού, τόσο πιο καλά βλέπει, σαν σε καθρέφτη, τον εαυτό του, τη δική του ατέλεια. […]
Αν η ύπαρξή μας έχει αγκαλιάσει τον Ιησού ως Σωτήρα, ως Κύριο, ως κάτι το απόλυτο και απόλυτα ρυθμιστικό τού είναι μας, τότε ζούμε για να Τον ευχαριστούμε διττά, και με λόγο και με πράξη. Διευκρινίζει ο Ίδιος: «Εάν αγαπάτε με, τας εντολάς τας εμάς τηρήσατε» (Ιω. 14.15). Ξεθωριάζει και σβήνει καθετί άλλο και μένει να δεσπόζει μόνο ο Δεσπότης. «Μεγάλη η τυραννία της αγάπης. Απομακρύνει από όλα και προσδένει την ψυχή στον ποθούμενο. Αν έτσι αγαπήσουμε τον Χριστό, όλα τα εδώ θα φανούν σκιά, όλα εικόνα και όνειρο» προαγγέλλει ο ιερός Χρυσόστομος (Υπόμνημα εις το κατά Ιωάννην Ομιλία 87.3).... Διαβάστε τη συνέχεια

