Τότε όλοι νηστεύαμε – διηγήθηκε μία πνευματική κόρη του οσίου Γεωργίου – εκτός από τα βρέφη. Δύο τρία άτομα ήταν στο χωριό που δεν νήστευαν. Ο όσιος Γεώργιος τους ήξερε, μα δεν τους έλεγε τίποτε. Έλεγε: «Ο δρόμος του Θεού είναι αυτός. […]
«ιδόντες αυτόν παρεκάλεσαν όπως μεταβή από των ορίων αυτών» Οι κάτοικοι των Γεργεσηνών παρέβαιναν την εντολή του Μωσαϊκού νόμου να μην τρώγουν χοίρειο κρέας. Η ύπαρξη του δαιμονισμένου και το σημείο του Κυρίου με τον πνιγμό της αγέλης των χοίρων δεν τους συνέτισαν. Αντίθετα, αντί να μετανοήσουν, έδιωξαν τον Θεάνθρωπο Ιησού από τον τόπο τους, παραμένοντας υποχείρια του σατανά, εξ αιτίας της αγάπης τους για το χρήμα. Οι δαίμονες είναι πεπτωκότες άγγελοι. Ο Θεός ως Πανάγαθος δεν δημιούργησε κάτι κακό ή άσχημο, αλλά τα πάντα «καλά λίαν». Όμως τα κτιστά όντα είναι τρεπτά, αλλοιωτά. Μπορούν να κάνουν βήματα προς... Διαβάστε τη συνέχεια

