Ένας ασθενής επισκέφθηκε τον όσιο Γεώργιο στο μοναστήρι, ύστερα από πολλές περιπέτειες που είχε με τους ιατρούς και με την υγεία του. Την ημέρα εκείνη ήταν εκεί και μία πρεσβυτέρα με την κόρη της, από το χωριό Νικηφόρος της Δράμας. […]
Παύουν λοιπόν οι θρήνοι. Σταματούν τα μοιρολόγια. Το βαρύ πένθος που είχε καταμαυρίσει το σπίτι του Ιαείρου υποχωρεί, για να δώσει τη θέση του στην πιο μεγάλη χαρά. Η κόρη του αρχισυναγώγου που ήταν νεκρή προ ολίγου, είναι τώρα ζωντανή, ολοζώντανη. Την ανέστησε ο αρχηγός της ζωής, ο Ιησούς Χριστός. Χαρά και αγαλλίαση βασιλεύει τώρα στο σπίτι του Ιαείρου. Πίστη θερμή και εγκάρδια ευγνωμοσύνη προς τον Σωτήρα κυριαρχεί στις ψυχές όλων. Αλλά παρόμοια χαρά και πίστη πρέπει και στις δικές μας ψυχές να κυριαρχεί. Γιατί κι εμείς περιμένουμε ανάσταση των νεκρών· ανάσταση των συγγενών και των φίλων μας που πέθαναν... Διαβάστε τη συνέχεια

