Τότε όλοι νηστεύαμε – διηγήθηκε μία πνευματική κόρη του οσίου Γεωργίου – εκτός από τα βρέφη. Δύο τρία άτομα ήταν στο χωριό που δεν νήστευαν. Ο όσιος Γεώργιος τους ήξερε, μα δεν τους έλεγε τίποτε. Έλεγε: «Ο δρόμος του Θεού είναι αυτός. […]
«…ιδού τα ημίση των υπαρχόντων μοι, Κύριε, δίδωμι τοις πτωχοίς, και εί τινός τι εσυκοφάντησα, αποδίδωμι τετραπλούν» (Λουκ. 19:8). Μερικούς ανθρώπους, μερικές ψυχές, είναι να τους θαυμάζει κανένας. Μπορεί να ζούνε μέσα στο σκοτάδι της αμαρτίας. Ίσως να έχουν χάσει το δρόμο τους. Δε μένουν όμως ήσυχοι. Νιώθουν στην ψυχή τους ένα κενό. Δεν τους ικανοποιεί τίποτα από αυτά που καταπιάνονται και ασχολούνται. Διαισθάνονται πως υπάρχει τρόπος να ξεφύγουν απ’ αυτό το τέλμα που βρίσκονται. Ψάχνουν να βρουν τη διέξοδο που θα τους οδηγήσει στην ευχάριστη ατμόσφαιρα και θα ικανοποιήσει πραγματικά την ψυχή τους. Δεν τους αρκεί μια οποιαδήποτε... Διαβάστε τη συνέχεια

