Όταν πηγαίναμε να μεταλάβουμε – αναφέρει μία πνευματική θυγατέρα του οσίου Γεωργίου – πηγαίναμε από την πλαϊνή πύλη του ιερού στα γόνατα. Ο Γέροντας μας διάβαζε, μετά μας έχριε και ύστερα πηγαίναμε να μεταλάβουμε. Όλοι πηγαίναμε με συστολή και φόβο μέσα μας. […]
Ο Χριστός, η ζωή και η ανάσταση ημών, «ηγέρθη». Η Ανάστασή Του μάλιστα συμπαρασύρει τα πάντα γύρω μας, «τον ουρανό, την γη και τα καταχθόνια», τα οποία είναι όλα λουσμένα στο φως του Χριστού, πλημμυρισμένα στο φως της Αναστάσεώς Του. Η κυριώτερη συνέπεια της Αναστάσεως είναι ακριβώς αυτή: Εκεί που πρώτα κυριαρχούσε ο θάνατος, η θλίψη, ο πόνος και η οδύνη, τώρα πλέον κυριαρχεί η αναστάσιμη χαρά, η χαρά εκείνη που έχει αρχή αλλά δεν έχει τέλος. Γι’ αυτό ο Χριστός προεξαγγέλλει στους μαθητές Του ότι, όταν θα τον ξαναδούν μετά από την Ανάσταση, η χαρά τους θα είναι «πληρωμένη»,... Διαβάστε τη συνέχεια

