Ο όσιος Γεώργιος δεν προσπαθούσε να προσελκύσει κόσμο και ν’ αποκτήσει πολλά πνευματικά τέκνα. Δεν επιθυμούσε καθόλου δόξες, τιμές και μεγαλεία. Δεν ήθελε πλήθη να τον κολακεύουν, επαινούν και ακολουθούν. Μάλιστα, όταν έβλεπε ότι δεν είναι ιδιαίτερα πρόθυμοι να τηρήσουν […]
«Ει δύνασαι πιστεύσαι, πάντα δυνατά τω πιστεύοντι». Ο λόγος αυτός δεν είναι ενός απλού ανθρώπου, αλλά του Θεανθρώπου. Μόνον Εκείνος, «ο ετάζων νεφρούς και καρδίας» είναι σε θέση να γνωρίζη την πνευματική κατάσταση του κάθε ανθρώπου. Και επειδή διαπιστώνει ότι όλοι μας, λίγο - πολύ χωλαίνουμε στα πνευματικά θέματα, μας «προκαλεί» τουλάχιστον να το παραδεχτούμε. Αυτό κάνει και με τον πατέρα του δαιμονισμένου νέου του Ευαγγελίου (Μαρκ. 9:17-31). Ως σοφός παιδαγωγός και άριστος καρδιογνώστης Τον καλεί διακριτικά να παραδεχθή ότι για το προσωπικό και οικογενειακό του μαρτύριο ευθύνεται (και) η ανεπαρκής του πίστη. Ο ταλαίπωρος πατέρας, αφού έχει εξαντλήσει κάθε... Διαβάστε τη συνέχεια

