Είναι ανάγκη από τη δική μας πλευρά να γίνει αυτό το έργο: να παραδοθεί το όλο είναι μας στη χάρη του Θεού. Και για να γίνει, χρειάζεται και να έχει υπ’ όψιν του κανείς κάποιες γνώσεις θεωρητικά και να βρεθεί […]
«Χαίροις ο ζωηφόρος Σταυρός… η θύρα του Παραδείσου, ο των πιστών στηριγμός, της Εκκλησίας το περιτείχισμα», ψάλλει ο υμνωδός κατά την μεσονηστίσιμο Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως. Ζωηφόρο αποκαλεί τον Σταυρό και η Εκκλησία του Χριστού, διότι χάρη στον καρπό του Σταυρού, στην γεύση δηλαδή του «ξύλου της ζωής», του Χριστού, γευτήκαμε όλοι εμείς, οι απόγονοι των πρωτοπλάστων, όχι την πικρή γεύση του θανάτου αλλά την γλυκιά ηδονή της ζωής. Ο Σταυρός, λοιπόν, με την άνοδο του Κυρίου πάνω Του, ανανοηματοδοτείται και από σύμβολο θανάτου γίνεται σύμβολο της ζωής, από σύμβολο εσχάτης ταπεινώσεως και εξευτελισμού γίνεται σύμβολο ανορθώσεως και τιμής, από φονικό... Διαβάστε τη συνέχεια

