Ήμουν λαϊκός ακόμη, φοιτητής στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Λαμίας, το έτος 1986 με το όνομα Ιωάννης. Ανέβηκα στο Άγιον Όρος και επισκέφτηκα, μετά από ευλογία που είχα από τον γέροντά μου π. Ιάκωβο Τσαλίκη, τον γέροντα Παΐσιο, για να τον συμβουλευτώ […]
Στη βουλγαρική κατοχή κάηκε το χωριό Βαθύλακκος. Οι κάτοικοι έμειναν δίχως και αυτά τα απολύτως αναγκαία. Ο όσιος Γεώργιος μόλις το έμαθε, ό,τι είχε το μοναστήρι τους τα έστειλε· κρεββάτια του ξενώνος, καρέκλες, τρόφιμα, ρούχα και λοιπά. Ο όσιος Γεώργιος πρόσφερε αφειδώλευτα μεγάλη ελεημοσύνη στην πόλη της Δράμας. Εκτός από τους φυλακισμένους, φρόντιζε τους φτωχούς, τους ασθενείς, τους ηλικιωμένους. Ό,τι χρήματα του έδιναν για σαρανταλείτουργα ή μνημόνευση ονομάτων, τα δαπανούσε στην καλή θυρωρό των ουρανών, τη φιλανθρωπία. Ένας συγγενής του οσίου ανέφερε πως κάποτε ο υιός του είχε επισκεφθεί το μοναστήρι. Στον δρόμο σκεφτόταν: «Αχ να μου έδινε ο Γέροντας... Διαβάστε τη συνέχεια

