Ας έρθουμε στη σημερινή εορτή. Εάν αυτά τα λίγα που διαβάσαμε εδώ (από τον Συναξαριστή) δεν τα ακούσουμε απλώς ως ανάγνωσμα και τα προσπεράσουμε· αν δεν αρκεστούμε στο να θαυμάσουμε απλώς τον άγιο Σάββα πώς έζησε έτσι ή έστω στο […]
Ένας γεωκτήμων – ο Θεός – φύτεψε αμπέλι, λέει η σημερινή παραβολή (Ματθ. 21.33-42), και επιπλέον το έκανε άρτιο: Το περίφραξε, το ασφάλισε με πύργο και έσκαψε και πατητήρι. Το εφοδίασε δηλαδή με όλες τις προϋποθέσεις για ν' αποδώσει – αλληγορικά το εφοδίασε με όλα τα επιτήδεια και αρμόδια προς σωτηρία. Στη συνέχεια το εμπιστεύθηκε στους γεωργούς «και απεδήμησεν». Κάποτε ωστόσο ο κύριος του αμπελώνα επανακάμπτει από την αποδημία, έστω και έπειτα από «χρόνους ικανούς». Όσο και αν νομίζεται απών ο Θεός, είναι παρών, και βλέπει και ακούει και παρακολουθεί. Μακροθυμεί, μακροθυμεί, μα κάποτε δεν παίρνει πια περαιτέρω αναμονή, ώστε... Διαβάστε τη συνέχεια

