Απ’ το ένα μέρος ο άνθρωπος τελείως ανόητα, ως άφρων, λύπησε τον Θεό· δεν τον λογάριασε, δεν έμεινε στην αγάπη του Θεού, δεν έμεινε στη λατρεία του Θεού. Έκανε το δικό του και παιδεύεται και άκρη δεν βρίσκει και θα […]
«Ουδείς αχαριστώτερος του ευεργετηθέντος» και μάλιστα «ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος», έλεγαν οι σοφοί μας πρόγονοι, για να ψέξουν το πάθος της αχαριστίας και να τονίσουν την τάση του ευεργετημένου να διακόπτει, κάποτε, κάθε επικοινωνία με τον ευεργέτη του. Κι αυτό, για να μην χρειαστή να πη ευχαριστώ και να εκφράση την ευγνωμοσύνη του. Φτάνει δε ακόμη και στο σημείο να τον εχθρεύεται για την ανωτερότητά του! * * * Έτσι και στην περικοπή των δέκα λεπρών (Λουκ. 17:12-19). Μετά από την θεραπεία των από τον Κύριο μόνον ο ένας «θυμήθηκε» να επιστρέψη, για να Τον ευχαριστήση. Οι άλλοι εννέα... Διαβάστε τη συνέχεια

