Τους «τρεις μεγίστους φωστήρας» της τρισηλίου Θεότητος, τις «κιθάρες του Πνεύματος», τα «εύλαλα στόματα της αληθείας» τιμάει η Εκκλησία μας στις 30 Ιανουαρίου: τον σοφό Βασίλειο, τον θεολόγο Γρηγόριο και τον κλεινό Ιωάννη, «των Ιεραρχών την Τριάδα», η οποία «κατήρδευσε» […]

«…ιδού τα ημίση των υπαρχόντων μοι, Κύριε, δίδωμι τοις πτωχοίς, και εί τινός τι εσυκοφάντησα, αποδίδωμι τετραπλούν» (Λουκ. 19:8).   Μερικούς ανθρώπους, μερικές ψυχές, είναι να τους θαυμάζει κανένας. Μπορεί να ζούνε μέσα στο σκοτάδι της αμαρτίας. Ίσως να έχουν […]

«Ουδείς αχαριστώτερος του ευεργετηθέντος» και μάλιστα «ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος», έλεγαν οι σοφοί μας πρόγονοι, για να ψέξουν το πάθος της αχαριστίας και να τονίσουν την τάση του ευεργετημένου να διακόπτει, κάποτε, κάθε επικοινωνία με τον ευεργέτη του. Κι […]

Όταν μας αδικούν, πρέπει να υπομένουμε με μακροθυμία και ανεξικακία σαν γνήσιοι μαθητές και μιμητές του Χριστού, που βρίσκεται πάντα κοντά μας. «Γιατί αξία έχει το να υπομένει κανείς δοκιμασίες και να πάσχει άδικα, έχοντας συνείδηση της παρουσίας του Θεού», […]

 «Εις εστί σοφός φοβερός σφόδρα καθήμενος επί του θρόνου αυτού», μας λέει ο συγγραφεύς του βιβλίου «Σοφία Σειράχ» (1:9). Ένας και μόνο είναι αληθινά σοφός· αυτός που είναι εξ ίσου δυνατός και φοβερός: ο Θεός, που κάθεται στον θρόνο του. […]

  Ο όσιος Μάξιμος ο Καυσοκαλύβης έζησε στα τέλη του 13ου με αρχές 14ου αιώνα στο Άγιον Όρος. Αρκετοί μοναχοί θεωρούσαν ότι δεν ήταν στα καλά του, επειδή δεν έμενε σε σταθερό τόπο. Πήγαινε κάπου και έφτιαχνε ένα καλυβάκι για […]

 Αν παίρναμε ως παράδειγμα τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, θα βλέπαμε ότι χαρακτηριστικό της Θεότητος είναι η αγάπη. «Ο Θεός αγάπη εστίν». Επομένως, και ο άνθρωπος ο αληθινός, που είναι πρόσωπο και όχι άτομο, καλείται και αυτός να είναι αγάπη […]

«Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φώς μέγα» (Ματθ. 4:16)   Είχα διαβάσει, αγαπητοί, ότι κάποιος πήρε ένα παιδί και το ’κλεισε σε μια σπηλιά. Δεν το άφησε να πεθάνει. Φρόντιζε για το παιδί που το περιόρισε στο σκοτεινό […]