Όχι ένα αλλά δύο θαύματα πίστεως μας παρουσιάζονται στο Ευαγγέλιο την Κυριακή Ζ’ Λουκά (8:41-56). Δύο πονεμένες υπάρξεις, ένας αρχισυνάγωγος και μια γυνή αιμορροούσα, προσδοκούν τον Κύριο και αναζητούν παρηγορία και ανάπαυση στην θλίψη των. Και οι δύο είχαν «απαγορευτικό» […]
«ιδόντες αυτόν παρεκάλεσαν όπως μεταβή από των ορίων αυτών» Οι κάτοικοι των Γεργεσηνών παρέβαιναν την εντολή του Μωσαϊκού νόμου να μην τρώγουν χοίρειο κρέας. Η ύπαρξη του δαιμονισμένου και το σημείο του Κυρίου με τον πνιγμό της αγέλης των χοίρων δεν τους συνέτισαν. Αντίθετα, αντί να μετανοήσουν, έδιωξαν τον Θεάνθρωπο Ιησού από τον τόπο τους, παραμένοντας υποχείρια του σατανά, εξ αιτίας της αγάπης τους για το χρήμα. Οι δαίμονες είναι πεπτωκότες άγγελοι. Ο Θεός ως Πανάγαθος δεν δημιούργησε κάτι κακό ή άσχημο, αλλά τα πάντα «καλά λίαν». Όμως τα κτιστά όντα είναι τρεπτά, αλλοιωτά. Μπορούν να κάνουν βήματα προς... Διαβάστε τη συνέχεια

