Ο Θεός κυβερνάει τον κόσμο που δημιούργησε, και φροντίζει για όλα τα όντα που έπλασε, κατευθύνοντάς τα στην επίτευξη του σκοπού της υπάρξεώς τους. Τα άλογα όντα τα κυβερνάει ο Θεός με τους φυσικούς νόμους που όρισε ως δημιουργός, ενώ τα λογικά όντα, τους ανθρώπους, σε συνεργασία πάντα με την ελεύθερη βούλησή τους, την οποία ποτέ δεν παραβιάζει. Την πρόνοια του Θεού για τον κόσμο Του φανερώνουν τα λόγια του Χριστού: «Ο Πατέρας μου αδιάκοπα μέχρι τώρα εργάζεται· έτσι κι εγώ εργάζομαι (Ιω. 5:17). Ο απόστολος Παύλος παραδέχεται ότι «Αυτός συγκρατεί τα πάντα, για να μπορούν να υπάρχουν (Κολ. 1:17). «Αυτός δίνει σε όλα ζωή και πνοή και τα πάντα» (Πραξ. 17:25).
Η πρόνοια του Θεού απλώνεται μέχρι το πιο ασήμαντο πλάσμα Του, μέχρι την πιο μικρή λεπτομέρεια της υπάρξεως των όντων και του σύμπαντος, όπως δείχνουν πολλά χωρία της Γραφής. «Ο Κύριος είναι Θεός μεγάλος και Βασιλιάς μεγάλος σ’ όλη την οικουμένη», λέει ο Δαβίδ. «Στο χέρι Του κρατάει τα πέρατα της γης, και οι ψηλές βουνοκορφές είναι δικές Του. Δική Του είναι η θάλασσα, Αυτός την έχει κάνει, και την ξηρά τα χέρια Του την έπλασαν» (Ψαλμ. 94:3-5). «Αυτός σηκώνει τα σύννεφα από τις εσχατιές της γης κι από τις αστραπές φέρνει βροχή. Αυτός βγάζει τους ανέμους από τα θησαυροφυλάκιά Του» (Ψαλμ. 134:7). «Αυτός κάνει να φυτρώνουν χορτάρια στα βουνά και φυτά για τις ανάγκες των ανθρώπων. Αυτός δίνει στα ζώα την τροφή τους, όπως και στα πουλάκια των κοράκων, μόλις Του κράξουν» (Ψαλμ. 146:89). Για τον άνθρωπο, ειδικότερα, ο ψαλμωδός ομολογεί: «Εσύ, (Κύριε), είσαι που μ’ έβγαλες απ’ την κοιλιά της μάνας μου· Εσύ είσαι η ελπίδα μου από τον καιρό που βύζαινα» (Ψαλμ. 21:10). «Τα βήματα του ανθρώπου τα κατευθύνει ο Κύριος…· όταν πέσει, δεν θα πάθει κακό, γιατί ο Κύριος κρατάει το χέρι του (Ψαλμ. 36:23-24).
Αλλά την πιο ωραία διδασκαλία για την ξεχωριστή πρόνοια του Θεού για τους ανθρώπους την έκανε με λόγια απλά ο ίδιος ο Χριστός: «Κοιτάξτε τα πουλιά, που δεν σπέρνουν ούτε θερίζουν ούτε συνάζουν αγαθά σε αποθήκες, και όμως ο ουράνιος Πατέρας σας τα τρέφει· εσείς δεν αξίζετε πολύ περισσότερο απ’ αυτά;… Και γιατί τόσο άγχος για το ντύσιμό σας; Ας σας διδάξουν τα αγριόκρινα πώς μεγαλώνουν· δεν κοπιάζουν ούτε γνέθουν, και όμως σας βεβαιώνω πως ούτε ο Σολομών σ’ όλη του τη μεγαλοπρέπεια δεν ντυνόταν όπως ένα απ’ αυτά. Αν, όμως, ο Θεός ντύνει έτσι το αγριόχορτο, που σήμερα υπάρχει και αύριο θα το ρίξουν στη φωτιά, δεν θα φροντίσει πολύ περισσότερο για σας;» (Ματθ. 6:26-30). «Ένα ζευγάρι σπουργίτια δεν πουλιέται για ένα μόνο ασσάριο; Και όμως, ούτε ένα απ’ αυτά δεν πέφτει στη γη χωρίς τη θέληση του Πατέρα σας. Όσο για σας, ο Θεός έχει μετρημένες και τις τρίχες του κεφαλιού σας» (Ματθ. 10:29-30).
* * *
Τι σημαίνει η φράση «Σοι, Κύριε», την οποία λέμε στο τέλος της Εκτενούς Δεήσεως της θείας Λειτουργίας;
Σημαίνει: Σ’ Εσένα εμπιστευόμαστε, Θεέ μας, τον εαυτό μας και τους αδερφούς μας και ολόκληρη τη ζωή μας. Σ’ Εσένα παραδίνουμε το νου μας, την καρδιά μας, τις αισθήσεις μας, τα λόγια μας και τις πράξεις μας. Σ’ Εσένα παραδίνουμε την πίστη μας, την ελπίδα μας, και τα δάκρυα της μετάνοιας για τις αμαρτίες μας, με τις οποίες πικράναμε την πατρική Σου αγαθότητα. Σ’ Εσένα παραδίνουμε την τελευταία ώρα της ζωής μας, τον τελευταίο χτύπο της καρδιάς μας, την τελευταία πνοή μας. Σ’ Εσένα παραδίνουμε την ψυχή μας που, μετά το χωρισμό της από το σώμα, θα παρασταθεί στον φοβερό θρόνο Σου και με δέος θα αντικρύσει για πρώτη φορά την ασύλληπτη δόξα της μεγαλοσύνης Σου, Σ’ Εσένα παραδίνουμε το φθαρτό σώμα μας μέχρι τη μελλοντική του ανάσταση και την επανένωσή του με την ψυχή, Σ’ Εσένα παραδίνουμε την προσδοκία μας για την αιώνια ζωή και μακαριότητα. Μη μας αποδιώξεις μακριά Σου. Παράβλεψε τις αμαρτίες μας, ελέησέ μας και σώσε μας.
Από το βιβλίο: Γέροντος Ευστρατίου (Γκολοβάνσκι), Απαντήσεις σε ερωτήματα χριστιανών. Ιερά Μονή Παρακλήτου, 2012. Ερωτήσεις 86, 153.
