Θεέ δίκαιε και αινετέ, Θεέ προαιώνιε, άκουσε την ώρα αυτή έναν αμαρτωλό άνθρωπο. Άκουσέ με, Θεέ, άκουσέ με εκδηλώνοντας τη δύναμή σου, χωρίς να φέρνεις στη μνήμη σου, κατά την προσευχή μου αυτή, τις αδιάκοπες και συνεχείς παραβάσεις, που εγώ ο τιποτένιος κάνω. Άκουσέ με, Κύριε, άκουσέ με μέ τη φωτιά της προσευχής, όπως κάποτε άκουσες τον Προφήτη σου. Ναι, Θεέ των αγίων Δυνάμεων· ναι, Θεέ, δημιουργέ των ασωμάτων· ναι, Θεέ, που είπες: «Ζητάτε, και θα λάβετε».
Μην αποστραφείς εμένα που έχω τα χείλη μου ακάθαρτα και είμαι βυθισμένος στις αμαρτίες. Άκουσέ με εσύ που υποσχέθηκες να ακούς εκείνους που σε επικαλούνται αληθινά, και κατεύθυνε τα βήματα των δούλων σου και τα πόδια τους στο δρόμο της ειρήνης. Δείξε συμπάθεια στους άκακους δούλους σου, που είναι σε ξένη χώρα, εσύ που είπες: «Να είστε αθώοι, όπως τα περιστέρια».
Κραύγασα σ’ εσένα, Θεέ, με όλη την καρδιά μου. Θεέ, άκουσέ με· εσύ που είσαι η ελπίδα όλων των περάτων της γης και αυτών που είναι μακριά σε ξένη χώρα. Διώξε όλα τα ακάθαρτα πνεύματα μακριά από τους δούλους σου. Άρπαξε στα χέρια σου το όπλο και την ασπίδα, και σήκω επάνω για να τους βοηθήσεις. Σύρε τη μάχαιρα και πρόβαλέ την απέναντι σ’ εκείνους που τους καταδιώκουν.
Πες, Κύριε, Κύριε, πες στην ψυχή τους: «Εγώ είμαι σωτηρία σου». Ας απομακρυνθεί από τη διάνοιά τους το πνεύμα της δειλίας, το πνεύμα της ακηδίας, το πνεύμα της υπερηφάνειας και κάθε κακίας, και ας σβήσει εντελώς κάθε φλογερή δοκιμασία προξενούμενη από διαβολική ενέργεια.
Ας φωτισθεί το σώμα και η ψυχή και το πνεύμα τους με το φως της γνώσης σου, ώστε να φθάσουν στην ενότητα της πίστης και της αληθινής γνώσης της αγίας και προσκυνητής Τριάδας, να φθάσουν σε τέλειο άνδρα, σε μέτρο τελειότητας, και να δοξάσουν στους απέραντους αιώνες, μαζί με τους Αγγέλους και με όλους αυτούς που ευαρέστησαν τον Θεό από την αρχή του κόσμου, το πάντιμο και φυλακτό όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Σε υμνώ και σε δοξάζω, Κύριε, διότι έριξες το βλέμμα σου στην αθλιότητά μου και δε με άφησες να κυριευθώ από τους εχθρούς, αλλά έσωσες την ψυχή μου από τις δυσκολίες. Και τώρα, Δέσποτα, ας με σκεπάσει το χέρι σου, και ας έρθει σ’ εμένα το έλεός σου, διότι η ψυχή μου έχει ταραχθεί, και είναι καταλυπημένη την ώρα που αυτή βγαίνει από αυτό το ταλαίπωρο σώμα, μήπως την συναντήσει το πονηρό χέρι του Αντιπάλου και την αναγκάσει να μείνει στο σκοτάδι για τις αμαρτίες που έπραξα σ’ αυτή τη ζωή από άγνοια αλλά και συνειδητά.
Σπλαχνίσου με, Δέσποτα των απάντων, και ας μη δει η ψυχή μου τη ζοφερή όψη των πονηρών δαιμόνων, αλλά ας την παραλάβουν οι χαρούμενοι και φωτεινοί Άγγελοί σου. Δόξασε το άγιο όνομά σου, και οδήγησέ με μέ τη δύναμή σου στο θείο σου δικαστήριο. Κατά την ώρα της κρίσης μου ας μη με πιάσει το χέρι του άρχοντα αυτού του κόσμου, για να με σύρει εμένα τον αμαρτωλό στο βυθό του άδη, αλλά υπερασπίσου με και γίνε για μένα σωτήρας και βοηθός.
Ελέησε, Κύριε, την ψυχή μου, που λερώθηκε από τα πάθη αυτής της ζωής· και αν έκανα ως άνθρωπος, σύμφωνα με την αδυναμία της ανθρώπινης φύσης, κάποιο αμάρτημα, με λόγο ή με έργο ή με το νου, εσύ που έχεις εξουσία να αφήνεις αμαρτίες, συγχώρησέ με, και άφησέ τες, για να ανακουφισθώ, και να παρουσιασθώ ενώπιόν σου χωρίς να έχω ψεγάδι ή ελάττωμα, αλλά να γίνω δεκτός στα χέρια σου, Δέσποτα, αψεγάδιαστος και ακηλίδωτος· διότι είσαι ευλογητός στους αιώνες.
Από το βιβλίο: Οσίου Εφραίμ του Σύρου Έργα, τ. ΣΤ’, “Προσευχές”. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 1998, σελ. 262 και 267.
