Όπως ξέρουμε, μέσα στον Παράδεισο οι πρωτόπλαστοι ήταν ευτυχισμένοι και χαρούμενοι, αλλά κάπου εκεί ήταν και το φίδι, ο διάβολος. Και ο διάβολος δεν πήγε μόνο σαν η προσωποποίηση του κακού και ο φορέας του κακού, αλλά πήγε και γιατί […]
Η ευαγγελική περικοπή που αναγινώσκεται στον Εσπερινό της Μεγάλης Πέμπτης, προς το τέλος ομιλεί για την προδοσία, που έρχονται με τον Ιούδα επικεφαλής, ο οποίος παραδίδει και προδίδει τον διδάσκαλο με φίλημα. «Εγείρεσθε άγωμεν· ιδού ήγγικεν ο παραδιδούς με. Και έτι αυτού λαλούντος ιδού Ιούδας εις των δώδεκα, ήλθε και μετ' αυτού όχλος πολύς μετά μαχαιρών και ξύλων, από των αρχιερέων και πρεσβυτέρων του λαού. Ο δε παραδιδούς αυτόν έδωκε σημείον λέγων· Ον αν φιλήσω, αυτός εστι· κρατήσατε αυτόν» (Ματθ. 26:46-48). Δεν έρχονται απλώς όλοι εκείνοι οι κακοί άνθρωποι, οι άνθρωποι δηλαδή που προστατεύονται από τους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους... Διαβάστε τη συνέχεια

