Ο άγιος Επιφάνιος, επίσκοπος Κύπρου, είχε ιδρύσει μια μονή στην Παλαιστίνη, και κάποτε ο ηγούμενός της του μήνυσε: «Με τις ευχές σου δεν παραμελήσαμε τις κανονισμένες προσευχές μας, αλλά με ζήλο κάνουμε και την τρίτη και την έκτη και την […]

Έλεγε η αγία Συγκλητική σε κάποιες που την επισκέφτηκαν: Όπως το κερί λιώνει μπροστά στη φωτιά, έτσι και η ψυχή χαλαρώνει από τους επαίνους και χάνει τη δύναμή της. Αντίθετα, όπως το κρύο κάνει να πήξει και να γίνει στερεό […]

Να ξέρεις, αγία Γερόντισσα, ότι υπάρχει και θάνατος της ψυχής, η οποία είναι φύσει αθάνατη. Έτσι λέει ο Θεολόγος, ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού: «Υπάρχει αμαρτία που επιφέρει θάνατο και άλλη που δεν επιφέρει» (Α’ Ιω. 5:16-17)· εδώ εννοεί οπωσδήποτε […]

Δυο μοναχές από αριστοκρατικό γένος ασκήτευαν στο σπίτι τους που δεν ήταν μακριά από το μοναστήρι του αγίου Βενεδίκτου. Τα σχετικά με το σπίτι τους τα φρόντιζε κάποιος άνθρωπος πρόθυμος και ευλαβής, τον οποίο εκείνες, από έπαρση για την καταγωγή […]

 Κοίτα πόση ευγνωμοσύνη έδειξαν στον Θεό οι άγιοι Μάρτυρες με το να αγωνισθούν επάνω στη γη· πόση παρρησία απέκτησαν προς τον Θεό σβήνοντας τις αμαρτίες τους με το μαρτύριο. Και δεν έλαβαν τη δωρεά μόνο μ’ αυτό, αλλά ακόμη έλαβαν […]

Ο αββάς Κρόνιος, ο μαθητής του Μεγάλου Αντωνίου, μου διηγήθηκε για τον Παύλο που επονομάστηκε Απλός εξαιτίας της μεγάλης ακακίας και απλότητας του χαρακτήρα του. Μου είπε δηλαδή ότι κάποιος που λεγόταν Παύλος, χωριάτης και γεωργός, παντρεύτηκε μια γυναίκα ωραία […]

Ένας αδελφός που έπεσε σε πειρασμό, δηλαδή σε αμαρτία, από τη θλίψη του παράτησε τον μοναχικό κανόνα, και θέλοντας να τον ξαναρχίσει, εμποδιζόταν από τη λύπη. Έλεγε μέσα του: «Πότε θα ξαναβρώ τον εαυτό μου, όπως ήμουν κάποτε;» και αποθαρρυμένος […]

Αγάπησε τα πενιχρά ενδύματα, για να σβήσεις τους λογισμούς της υψηλοφροσύνης που αναδύονται μέσα σου. Γιατί αυτός που αγαπά την πολυτέλεια και τα λαμπερά ρούχα δεν μπορεί να αποκτήσει ταπεινούς λογισμούς. Διότι η καρδιά μέσα στον άνθρωπο συμμορφώνεται με τα […]