Ο όσιος Γεώργιος Καρσλίδης δεν ήταν αυτόφωτος και αυτοκίνητος. Ήταν ετερόφωτος και ετεροκίνητος. Τον φώτιζε ο ήλιος της δικαιοσύνης, ο Φωτοδότης Χριστός. Τον κινούσε η πανσθενουργός χάρη του Παναγίου και Τελεταρχικού Πνεύματος. Η χάρη του Θεού είναι πηγή ζωοδόχος, ακένωτη […]
Ένας κύριος από το Ανθοχώρι Δράμας συγκινημένος και νοσταλγικά αναφέρει πως μία θεία του έμενε λίγο πιο πάνω από το μοναστήρι του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη. Αγαπούσε πολύ τον όσιο Γέροντα. Μία ημέρα που πήγε στη θεία του δεν πέρασε από τον δρόμο μπροστά από το μοναστήρι, αλλά από ένα παράδρομο, που ήταν αδύνατον να τον δει ο όσιος. Μόλις έφθασε και κάθισε, ο όσιος από την αυλή του φώναξε: «Κουμπάρα, κουμπάρα, πες αυτόν τον ανιψιό σου που ήρθε τώρα, να 'ρθει λίγο σε μένα, κάτι τον θέλω». Τη θεία την έλεγε κουμπάρα, γιατί είχε βαπτίσει το παιδί της. Απορημένη η... Διαβάστε τη συνέχεια

