Ο γέροντας Ζωσιμάς διηγήθηκε κάποτε το ακόλουθο περιστατικό: – Άκουσα από κάποιον ενάρετο και διακριτικό ηγούμενο, ότι στο μοναστήρι του ζούσε ένας αδελφός, που πήγαινε συχνά στο σιδηρουργό της μονής, μοναχό κι αυτόν, και τον παρακαλούσε επίμονα να του φτιάξει σιδερένιες […]
Ως ηγούμενος ο γέροντας Ιερώνυμος συνεχίζει τους ασκητικούς του αγώνες και βοηθά στα διακονήματα, νουθετώντας έτσι κυρίως με το παράδειγμά του. Δοκιμάζεται όμως, όπως και κάθε άγιος. Συκοφαντίες, πειρασμοί έξωθεν και έσωθεν της μονής. Ο δίκαιος δεν δικαιώνεται, ο αφιλάργυρος κατηγορείται για οικονομική κακοδιαχείριση, ο κανονικός κρίνεται αντικανονικός, ο πιστός διώκεται και στο τέλος εξορίζεται. Έλεγε ο ίδιος για τους πειρασμούς: Είναι απαραίτητοι σαν την αναπνοή μας. Κύματα θαλάσσης είναι οι πειρασμοί, χωρίς κύματα θάλασσα δεν ταξιδεύεται και χωρίς πειρασμούς ο άνθρωπος δεν σώζεται. Οι πειρασμοί κουράζουν μόνον τους σαρκικούς ανθρώπους. Απαίδευτοι ψυχαί επλανήθησαν. Εξορίζεται στην ιερά μονή Κουτλουμουσίου για... Διαβάστε τη συνέχεια

