Πρόκειται μπροστά μας υψωμένος ο πανσέβαστος σταυρός. Ας αναφέρουμε τα της καθιερώσεως της πανηγύρεως. Φυλλομετρούμε την Ιστορία και βρίσκουμε το έτος 326. Η ισαπόστολος Ελένη, ηλικιωμένη πια, στέλνεται από τον γιο της αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο στους Αγίους Τόπους. Ανακαλύπτει στα […]
Η Εκκλησία σύμπασα τιμά στις 5 Ιουλίου τον άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη και ο αγιορείτικος μοναχισμός τον αναμορφωτή του. Ο εγκωμιαστής του, μάλιστα, χαιρετίζει «τον γλυκύτατον, όνομα και πράγμα, Αθανάσιον», «την κρηπίδα των μοναχών», «τον πλούτο των αρετών», «της οικουμένης τον φαεινότατον λαμπτήρα». Στην περίπτωση του Αθανασίου συμβαδίζουν ο φωτισμένος νους και η προκοπή του ανδρός με την ευνοϊκή για την ανάπτυξη της δράσεώς του ιστορική συγκυρία. Είναι γεγονός ότι, αμέσως μετά από το τέλος της εικονομαχίας (9ος αι.), ευνοείται από το Βυζάντιο η ιεραποστολική δραστηριότητα των μοναχών στα πλαίσια της πολιτικής και πολιτισμικής του εξαπλώσεως στην Βαλκανική, με χαρακτηριστικώτερο... Διαβάστε τη συνέχεια

