Ο όσιος Ποιμήν γεννήθηκε στη Σόφια της Βουλγαρίας ανήμερα της εορτής Πέτρου και Παύλου και για τον λόγο αυτό τον εβάπτισαν Πέτρο. Νέος ακόμη, ήλθε στο Άγιον Όρος, εκάρη μοναχός στη βουλγαρική Μονή Ζωγράφου και έλαβε το όνομα Ποιμήν. Προόδευσε στην οδό της τελειότητας με μεγάλο ζήλο, έγινε ιερέας σε ηλικία τριάντα χρόνων και λίγο αργότερα αναχώρησε μόνος για την «έρημο» με σκοπό να αφιερωθεί στη νηστεία και στην αδιάλειπτη προσευχή.
Σε ηλικία πενήντα πέντε ετών, έλαβε από τον Θεό την εντολή να επιστρέψει στη Βουλγαρία, όπου οι χριστιανοί υπέφεραν πολύ υπό τον τουρκικό ζυγό. Διέσχισε όλη τη χώρα του και στερέωσε την ορθόδοξη πίστη του λαού με το κήρυγμα και τα πολλά του θαύματα. Έκτισε ή ανακαίνισε τριακόσιες περίπου εκκλησίες και δεκαπέντε μοναστήρια, ιστορίζοντάς τα με θαυμαστές τοιχογραφίες που αγιογράφησε με το χέρι του.
Εκοιμήθη εν ειρήνη σε μία από τις μονές αυτές, στο Τσερεμίσκι. Τιμάται ως προστάτης των Βουλγάρων αγιογράφων.
Από το βιβλίο: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου. Τόμος τρίτος, Νοέμβριος. Ίνδικτος, Αθήναι, 2004, σελ. 39.
