Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου23 Δεκεμβρίου

Των Αγίων 10 Μαρτύρων των εν Κρήτη, Παύλου Νεοκαισαρείας κ.ά.

 Αν θέλετε πολυτονικό κείμενο, πατήστε εδώ

Άγιοι Δέκα ΜάρτυρεςΤω αυτώ μηνί ΚΓ’, μνήμη των Αγίων δέκα Μαρτύρων των εν τη Κρήτη μαρτυρησάντων.

Του Ποιμενάρχου θρέμματα Χριστού δέκα,
Εισηλάθη τμηθέντα μάνδρα Μαρτύρων.

Εικάδι τη τριτάτη δέκα εν Κρήτη τάμον άνδρας.

Ούτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου, εν έτει σν’ [250], καταγόμενοι εκ της νήσου Κρήτης, όχι από μίαν πόλιν, αλλά από διαφόρους πόλεις και χωρία αυτής. Διότι από μεν την Μητρόπολιν Γορτύνης, ήτον πέντε, ο Θεόδουλος, ο Σατορνίνος, ο Εύπορος, ο Γελάσιος, και ο Ευνικιανός. Από δε την Κνωσού, ήτον ο Ζωτικός. Από τον λιμένα του Πανόρμου, ήτον ο Αγαθόπους. Από τας Κυδωνίας, ήτον ο Βασιλείδης. Και από το Ηράκλειον, ήτον ο Ευάρεστος και ο Πόμπιος. Ούτοι λοιπόν παρεδόθησαν από τους απίστους εις τον άρχοντα της Κρήτης. Ο δε άρχων επρόσταξε τον δήμιον να τριγυρίζη αυτούς εις τους βωμούς των ειδώλων. Και εάν δεν θέλουν να θυσιάσουν εις αυτά, να τιμωρή αυτούς με διαφόρους τιμωρίας. Εις διάστημα λοιπόν τριάκοντα ολοκλήρων ημερών, εδιώκοντο οι του Χριστού αθληταί από τους ατάκτους Έλληνας, και επεριπαίζοντο, και εδέρνοντο, και ελιθοβολούντο, και εκολαφίζοντο. Ήγουν με βαθουλήν την παλάμην εκτυπούντο όπισθεν εις τον λαιμόν, ώστε οπού εκ του κτυπήματος εγίνετο κρότος προς περιγέλασμα. Και εμπτύοντο εις το πρόσωπον, και εσύρνοντο κατά γης επάνω εις τας κοπρίας. Ύστερον δε καθίσας ο άρχων επί του κριτηρίου, επαράστησεν αυτούς έμπροσθέν του και βλέπωντας, πως είχον το φρόνημα στερεόν, και έμενον ασφαλώς εις την του Χριστού πίστιν, επρόσταξε και εστρεβλώθησαν τα μέλη των Αγίων. Και αφ’ ου με πολλάς βασάνους εβασανίσθησαν, τελευταίον απεκεφαλίσθησαν. Και ούτως έλαβον οι μακάριοι του μαρτυρίου τους στεφάνους. Τελείται δε η αυτών Σύναξις εις τον μαρτυρικόν Ναόν του Αγίου Στεφάνου, κοντά εις τον τόπον τον καλούμενον των Πλακιδίων. (Όρα το κατά πλάτος αυτών Μαρτύριον εις τον Εφραίμ (1).)

(1) Το ελληνικόν αυτών Μαρτύριον συνέγραψεν ο Μεταφραστής, ου η αρχή· «Άλλος μεν άλλο τι της θρυλλουμένης». (Σώζεται εν τη Μεγίστη Λαύρα, εν τη Μονή των Ιβήρων και εν άλλαις.)

*

Τη αυτή ημέρα μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Παύλου Αρχιεπισκόπου Νεοκαισαρείας, ενός των εν Νικαία τριακοσίων δέκα και οκτώ θεοφόρων Πατέρων.

Όντως ο Παύλος κατά Παύλον ην φέρων,
Τα του Χριστού στίγματα τη σαρκί ξένως.

Ούτος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών Παύλος, έγινε τόσον περιβόητος κατά τας αρετάς, ώστε οπού έφθασε το περίφημον όνομά του και εις τας ακοάς Λικινίου του εν Νικομηδεία βασιλεύοντος, εν έτει τε’ [305]. Όθεν αποστείλας ανθρώπους επαράστησε τον Άγιον ενώπιόν του. Και πρώτον μεν εδοκίμαζεν ο τύραννος να τον φοβίση με φοβερισμούς. Όταν δε άρχισε και να τον δέρνη, τότε εξεπλάγη αυτός και όλοι οι παρεστώτες δια την ασύγκριτον τούτου ανδρίαν και υπομονήν. Έπειτα κατά προσταγήν του, πυρώσας ο χαλκεύς ένα κομμάτι σίδηρον, έβαλεν αυτό μέσα εις την μίαν παλάμην του Αγίου, επάνω δε του σιδήρου, έβαλε και την άλλην παλάμην του. Έπειτα έσφιγξεν αυτάς εις τόσον πολύ διάστημα, έως ου εψυχράνθη το πυρωμένον σίδηρον. Εκ δε της βασάνου ταύτης έμειναν νεκρά και ακίνητα τα κινητικά νεύρα των δύω χειρών του. Μετά ταύτα εξώρισεν αυτόν εις το κάστρον, οπού ευρίσκεται εις τας άκρας του Ευφράτου ποταμού.

Όταν δε ο Μέγας Κωνσταντίνος ήλθεν από την Ρώμην εις το Βυζάντιον, τότε ελευθερόνοντο όλοι οι Χριστιανοί οι ευρισκόμενοι εις φυλακάς και εξορίας, και ο κάθε ένας επήγαινεν εις την πατρίδα του. Τότε λοιπόν και ο Άγιος ούτος ελευθερωθείς από την εξορίαν, επήγεν εις τον θρόνον του την Νεοκαισάρειαν, διαλάμπων με τας αρετάς ως και πρότερον. Εις καιρόν δε οπού εσυνάχθη η εν Νικαία αγία και Οικουμενική Πρώτη Σύνοδος, εν έτει τκε’ [325], ήτον και ούτος ένας από τους εκεί συναχθέντας τριακοσίους δέκα και οκτώ θεοφόρους Πατέρας. Οίτινες όλοι εβάσταζον εις το σώμα των τα στίγματα και πληγάς του Χριστού, ως λέγει ο Παύλος, και εις αυτά εκαλλωπίζοντο, και τα έδειχνον ένας εις τον άλλον. Άλλος μεν γαρ έδειχνε το χέρι του, οπού ήτον κομμένον από τους ειδωλολάτρας. Άλλος δε, τα αυτία του, άλλος, την μύτην του, έτερος τους οφθαλμούς του. Και άλλος άλλο μέλος του σώματός του έδειχνε βεβλαμένον και μισερωμένον από τους προλαβόντας τυράννους υπέρ της πίστεως. Άλλοι έδειχνον τα πρίσματα, τα εκ των βουνεύρων προξενηθέντα και των ροπάλων. Και τα καυσίματα τα εκ των πεπυρωμένων σιδήρων. Τα οποία όλα υπέμειναν οι τρισμακάριοι, βασανιζόμενοι δια τον Χριστόν. Όθεν και τα έδειχνον εις όλους, ωσάν κάποια σημεία λαμπρά της εις τον Χριστόν αγάπης των. Τότε λοιπόν και ο μακάριος ούτος Παύλος έδειχνε τα εκ των ροπάλων τζακίσματα, οπού είχεν εις το σώμα του. Ομοίως και τας αγίας χείρας του τας σιδηροκαύστους ούσας και ανενεργήτους.

Αφ’ ου δε όλοι οι τριακόσιοι δεκαοκτώ Πατέρες εσυνάχθησαν εις την Νίκαιαν, και εκάθηραν και ανεθεμάτισαν τον δυσσεβή Άρειον, τότε επήγαν όλοι μαζί με τον βασιλέα εις το Βυζάντιον. Ο δε αοίδιμος βασιλεύς Κωνσταντίνος επίανε με τα ίδιά του χέρια τας χείρας του μακαρίου τούτου Παύλου, και κατεφίλει αυτάς. Και ακουμβίζωντας ταύτας επάνω εις τους οφθαλμούς του, και εις τα άλλα του μέλη, επεφώνει τα αξιομνημόνευτα ταύτα λόγια. Δεν χορταίνω να καταφιλώ τας χείρας ταύτας, αίτινες δια τον Χριστόν μου έγιναν νεκραί και ανενέργητοι. Απελθών δε ύστερον εις τον θρόνον του ο αοίδιμος ούτος Παύλος, και ζήσας μερικούς χρόνους, προς Κύριον εξεδήμησε, και έλαβε παρ’ αυτού της ομολογίας τον στέφανον.

*

Άγιος ΝαούμΤη αυτή ημέρα μνήμη του Αγίου και θεοφόρου Πατρός ημών Ναούμ του Θαυματουργού, του φωτιστού και ιεροκήρυκος Βουλγαρίας.

Την Βουλγαρίας γην άπασαν παμμάκαρ,
Ναούμ λόγοις σοις λαμπρύνεις και θαύμασιν.

Ούτος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών Ναούμ ήκμαζε κατά τους χρόνους Μιχαήλ του βασιλέως Ρωμαίων, του υιού Θεοφίλου του εικονομάχου, εν έτει ωμβ’ [842], ότε και ο Άγιος Κύριλλος και Μεθόδιος και Κλήμης διέτριβον εις τα μέρη της Βουλγαρίας, αγωνιζόμενοι εις το να φωτίσουν με την πίστιν του Χριστού και Ορθοδοξίαν, το πεπλανημένον έθνος των Βουλγάρων. Εις τούτους γαρ τους πρώτους φωτιστάς της Βουλγαρίας, γενόμενος κατά πάντα ακόλουθος ο θείος ούτος Ναούμ, επεριπάτει με αυτούς εις όλας τας πόλεις της Βουλγαρίας, κηρύττων τον λόγον της ευσεβείας, τυπτόμενος, λοιδορούμενος, θλιβόμενος, και διωγμούς και μάστιγας υπομένων από τους απίστους και εχθρούς του Χριστού. Επειδή δε οι ανωτέρω Πατέρες, ο θείος Κύριλλος δηλαδή, και ο Μεθόδιος και Κλήμης οι Ισαπόστολοι, ηθέλησαν να μεταγλωττίσουν την Παλαιάν και Νέαν Γραφήν από την ελληνικήν γλώσσαν εις την βουλγαρικήν, με τα στοιχεία και λέξεις, οπού εφεύρηκαν εις κατάληψιν των Βουλγάρων, δια τούτο έκριναν εύλογον να αναφέρουν το έργον αυτό εις τον τότε Πάπαν της Ρώμης Αδριανόν, δια να λάβη και εξ εκείνου το κύρος και την βεβαίωσιν.

Όθεν μαζί με αυτούς επήγεν εις Ρώμην και ο θεσπέσιος ούτος Ναούμ. Εδέχθη δε αυτούς με μεγάλην τιμήν και φιλοφροσύνην ο ρηθείς Πάπας. Έδειξε δε ο Θεός δια των ανωτέρω δούλων του, πολλά θαύματα εκεί εις την Ρώμην. Από τα οποία θαύματα, και από άλλας αποκαλύψεις, εγνώρισεν ο Πάπας, ότι το έργον οπού εποίησαν της μεταγλωττίσεως, ήτον εκ Θεού. Μάλιστα δε παραβάλλωντας το ελληνικόν κείμενον των Γραφών με το βουλγαρικόν, ευρήκεν αυτά σύμφωνα κατά πάντα. Όθεν εβεβαίωσε και εκύρωσε την μεταγλώττισιν ταύτην, και εψήφισεν, ίνα αύτη δοθή εις μάθησιν των Βουλγάρων, προς κατάληψιν περισσοτέραν της ευσεβείας. Ο δε Άγιος ούτος Ναούμ, ως νεώτερος οπού ήτον των ανωτέρω Αγίων, και ως θερμότερος κατά τον ζήλον, ηγωνίζετο περισσότερον, υπηρετών προθύμως εις όλα τα παρ’ αυτών προσταττόμενα. Όταν δε έμελλον να αναχωρήσουν από την Ρώμην, εποίησε δι’ αυτών ο Θεός πολλά θαύματα. Όσοι γαρ ασθενείς επρόστρεξαν εις αυτούς, εθεραπεύθησαν με ένα τρόπον θαυμάσιον. Ευθύς γαρ οπού έβλεπον τους Αγίους εις τα ομμάτια, ελευθερόνοντο από τας ασθενείας, οπού είχον. Τόσον ήτον χαριτωμένοι οι Άγιοι, ώστε οπού και δύναμις ιαματική εύγαινεν από τους οφθαλμούς των. Και ο μεν θείος Κύριλλος ο αρχηγός της μεταγλωττίσεως των Γραφών, έμεινεν εις την Ρώμην. Και φθάσας εις έσχατον γήρας, απήλθε προς Κύριον. Ο δε ιερός Μεθόδιος πέρνωντας τους μαθητάς του, ένας από τους οποίους ήτον και ο θείος ούτος Ναούμ, απεφάσισε να γυρίση πάλιν εις Βουλγαρίαν. Γυρίζωντας δε, επήγεν εις την γην των Αλαμάνων, ήτοι των Γερμανών, οίτινες είχον πολλάς αιρέσεις, και αυτήν ακόμη την του Απολιναρίου. Και εβλασφήμουν κατά του Αγίου Πνεύματος (2). Επειδή δε ο θείος Μεθόδιος συν τω Ναούμ τούτω, ηγωνίζοντο να τραβίξουν αυτούς εις την Ορθοδοξίαν, τούτου χάριν οι βάρβαροι εκείνοι ετιμώρησαν τους Αγίους με δαρμούς και ξεσχισμούς και με άλλα βάσανα, και ύστερον τους έβαλαν εις την φυλακήν.

Εις καιρόν λοιπόν οπού οι Άγιοι επροσηύχοντο εν τη φυλακή, ω του θαύματος! έγινε σεισμός μέγας. Από τον οποίον, ο μεν τόπος όλος εσαλεύθη, και εκρημνίσθησαν πολλά οσπήτια των δυσσεβών εκείνων. Ελύθησαν δε τα δεσμά, και η πόρταις της φυλακής ανοίχθησαν. Όθεν ευγαίνοντες έξω οι Άγιοι, επορεύοντο χαίροντες εις την οδόν, ώς ποτε οι θείοι Απόστολοι. Διατί ηξιώθησαν να ατιμασθούν δια το Πνεύμα το Άγιον. Πηγαίνοντες δε εις την Βουλγαρίαν, εδέχθηκαν από τον αρχηγόν των Βουλγάρων Μιχαήλ. Ο οποίος διεμοίρασεν αυτούς εις τας πέριξ χώρας, δια να κηρύττουν το όνομα του Χριστού, και την βουλγαρικήν εξήγησιν των θείων Γραφών. Τότε ο θείος Κλήμης πέρνωντας τον Άγιον τούτον Ναούμ, επεριπάτει εις διαφόρους τόπους της Βουλγαρίας. Μάλιστα δε, εις την Διάβυαν και Μοισίαν και Πανονίαν, ήτοι Ουγγαρίαν, κηρύττων τον λόγον της ευσεβείας. Και από την συντροφίαν αυτού δεν εχωρίσθη ο θείος Ναούμ έως εσχάτης του αναπνοής, συμβοηθών αυτώ, ως ο Ααρών εβοήθει τω Μωϋσή. Διατρίβων λοιπόν ο Άγιος Ναούμ εις την ρηθείσαν Διάβυαν, και εκεί ζήσας μερικόν καιρόν οσίως και θεαρέστως, απήλθε προς Κύριον, αφίνωντας το ιερόν του λείψανον, θησαυρόν θαυμάτων ακένωτον τοις μετά πίστεως τούτω προστρέχουσιν. (Όρα και τον πλατύτερον Βίον τούτου εν τη εκδεδομένη αυτού φυλλάδι, τη περιεχούση την ασματικήν του Ακολουθίαν, εξ ης φυλλάδος μετεφράσθη εν συντόμω το παρόν Συναξάριον υπ’ εμού. Όρα και το Συναξάριον του Αγίου Κλήμεντος του βουλγαροκήρυκος και διδασκάλου του, κατά την εικοστήν δευτέραν του Νοεμβρίου.)

(2) Βλασφημίαν εδώ ονομάζει κατά του Αγίου Πνεύματος, το λατινικόν φρόνημα, το περί της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος. Ήτοι ότι το Πνεύμα το Άγιον εκπορεύεται εκ του Πατρός και Υιού. Όπερ ουκ εδέχετο ο θείος Ναούμ ούτος μετά του Αγίου Μεθοδίου.

*

Τη αυτή ημέρα, εορτάζομεν τα Εγκαίνια της του Χριστού μεγάλης Εκκλησίας, ήτοι της Αγίας Σοφίας.

Εγκαινίοις καλοίς σε τοις εγκωμίοις,
Τιμώ καλών κάλλιστε γης Ναών όλον.

*

Ο Άγιος Μάρτυς Σχίνων ξίφει τελειούται.

Ουκ αν λαθοίμην ουδέ σου Μάρτυς Σχίνων,
Του μη λαθόντος, ως απετμήθης κάραν.

Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.

 Από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α’. Εκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

Άγιοι Δέκα ΜάρτυρεςΤ ατ μην ΚΓ΄, μνήμη τν γίων δέκα Μαρτύρων τν ν τ Κρήτ μαρτυρησάντων.

Το Ποιμενάρχου θρέμματα Χριστο δέκα,
Εσηλάθη τμηθέντα μάνδρ Μαρτύρων.

Εκάδι τ τριτάτ δέκα ν Κρήτ τάμον νδρας.

Οτοι ο γιοι τον κατ τος χρόνους το βασιλέως Δεκίου, ν τει σν΄ [250], καταγόμενοι κ τς νήσου Κρήτης, χι π μίαν πόλιν, λλ π διαφόρους πόλεις κα χωρία ατς. Διότι π μν τν Μητρόπολιν Γορτύνης, τον πέντε, Θεόδουλος, Σατορννος, Επορος, Γελάσιος, κα Ενικιανός. π δ τν Κνωσο, τον Ζωτικός. π τν λιμένα το Πανόρμου, τον γαθόπους. π τς Κυδωνίας, τον Βασιλείδης. Κα π τ ράκλειον, τον Εάρεστος κα Πόμπιος. Οτοι λοιπν παρεδόθησαν π τος πίστους ες τν ρχοντα τς Κρήτης. δ ρχων πρόσταξε τν δήμιον ν τριγυρίζ ατος ες τος βωμος τν εδώλων. Κα ἐὰν δν θέλουν ν θυσιάσουν ες ατά, ν τιμωρ ατος μ διαφόρους τιμωρίας. Ες διάστημα λοιπν τριάκοντα λοκλήρων μερν, διώκοντο ο το Χριστο θλητα π τος τάκτους λληνας, κα περιπαίζοντο, κα δέρνοντο, κα λιθοβολοντο, κα κολαφίζοντο. γουν μ βαθουλν τν παλάμην κτυποντο πισθεν ες τν λαιμόν, στε πο κ το κτυπήματος γίνετο κρότος πρς περιγέλασμα. Κα μπτύοντο ες τ πρόσωπον, κα σύρνοντο κατ γς πάνω ες τς κοπρίας. στερον δ καθίσας ρχων π το κριτηρίου, παράστησεν ατος μπροσθέν του κα βλέπωντας, πς εχον τ φρόνημα στερεόν, κα μενον σφαλς ες τν το Χριστο πίστιν, πρόσταξε κα στρεβλώθησαν τ μέλη τν γίων. Κα φ’ ο μ πολλς βασάνους βασανίσθησαν, τελευταον πεκεφαλίσθησαν. Κα οτως λαβον ο μακάριοι το μαρτυρίου τος στεφάνους. Τελεται δ ατν Σύναξις ες τν μαρτυρικν Ναν το γίου Στεφάνου, κοντ ες τν τόπον τν καλούμενον τν Πλακιδίων. (ρα τ κατ πλάτος ατν Μαρτύριον ες τν φραίμ (1).)

(1) Τὸ ἑλληνικὸν αὐτῶν Μαρτύριον συνέγραψεν ὁ Μεταφραστής, οὗ ἡ ἀρχή· «Ἄλλος μὲν ἄλλο τι τῆς θρυλλουμένης». (Σῴζεται ἐν τῇ Μεγίστῃ Λαύρᾳ, ἐν τῇ Μονῇ τῶν Ἰβήρων καὶ ἐν ἄλλαις.)

*

Τ ατ μέρ μνήμη το σίου Πατρς μν Παύλου ρχιεπισκόπου Νεοκαισαρείας, νς τν ν Νικαί τριακοσίων δέκα κα κτ θεοφόρων Πατέρων.

ντως Παλος κατ Παλον ν φέρων,
Τ το Χριστο στίγματα τ σαρκ ξένως.

Οτος ν γίοις Πατρ μν Παλος, γινε τόσον περιβόητος κατ τς ρετάς, στε πο φθασε τ περίφημον νομά του κα ες τς κος Λικινίου το ν Νικομηδεί βασιλεύοντος, ν τει τε΄ [305]. θεν ποστείλας νθρώπους παράστησε τν γιον νώπιόν του. Κα πρτον μν δοκίμαζεν τύραννος ν τν φοβίσ μ φοβερισμούς. ταν δ ρχισε κα ν τν δέρν, τότε ξεπλάγη ατς κα λοι ο παρεσττες δι τν σύγκριτον τούτου νδρίαν κα πομονήν. πειτα κατ προσταγήν του, πυρώσας χαλκες να κομμάτι σίδηρον, βαλεν ατ μέσα ες τν μίαν παλάμην το γίου, πάνω δ το σιδήρου, βαλε κα τν λλην παλάμην του. πειτα σφιγξεν ατς ες τόσον πολ διάστημα, ως ο ψυχράνθη τ πυρωμένον σίδηρον. κ δ τς βασάνου ταύτης μειναν νεκρ κα κίνητα τ κινητικ νερα τν δύω χειρν του. Μετ τατα ξώρισεν ατν ες τ κάστρον, πο ερίσκεται ες τς κρας το Εφράτου ποταμο.

ταν δ Μέγας Κωνσταντνος λθεν π τν ώμην ες τ Βυζάντιον, τότε λευθερόνοντο λοι ο Χριστιανο ο ερισκόμενοι ες φυλακς κα ξορίας, κα κάθε νας πήγαινεν ες τν πατρίδα του. Τότε λοιπν κα γιος οτος λευθερωθες π τν ξορίαν, πγεν ες τν θρόνον του τν Νεοκαισάρειαν, διαλάμπων μ τς ρετς ς κα πρότερον. Ες καιρν δ πο συνάχθη ν Νικαί γία κα Οκουμενικ Πρώτη Σύνοδος, ν τει τκε΄ [325], τον κα οτος νας π τος κε συναχθέντας τριακοσίους δέκα κα κτ θεοφόρους Πατέρας. Οτινες λοι βάσταζον ες τ σμά των τ στίγματα κα πληγς το Χριστο, ς λέγει Παλος, κα ες ατ καλλωπίζοντο, κα τ δειχνον νας ες τν λλον. λλος μν γρ δειχνε τ χέρι του, πο τον κομμένον π τος εδωλολάτρας. λλος δέ, τ ατία του, λλος, τν μύτην του, τερος τος φθαλμούς του. Κα λλος λλο μέλος το σώματός του δειχνε βεβλαμένον κα μισερωμένον π τος προλαβόντας τυράννους πρ τς πίστεως. λλοι δειχνον τ πρίσματα, τ κ τν βουνεύρων προξενηθέντα κα τν οπάλων. Κα τ καυσίματα τ κ τν πεπυρωμένων σιδήρων. Τ ποα λα πέμειναν ο τρισμακάριοι, βασανιζόμενοι δι τν Χριστόν. θεν κα τ δειχνον ες λους, σν κποια σημεα λαμπρ τς ες τν Χριστν γάπης των. Τότε λοιπν κα μακάριος οτος Παλος δειχνε τ κ τν οπάλων τζακίσματα, πο εχεν ες τ σμά του. μοίως κα τς γίας χεράς του τς σιδηροκαύστους οσας κα νενεργήτους.

φ’ ο δ λοι ο τριακόσιοι δεκαοκτ Πατέρες συνάχθησαν ες τν Νίκαιαν, κα κάθηραν κα νεθεμάτισαν τν δυσσεβ ρειον, τότε πγαν λοι μαζ μ τν βασιλέα ες τ Βυζάντιον. δ οίδιμος βασιλες Κωνσταντνος πίανε μ τ διά του χέρια τς χερας το μακαρίου τούτου Παύλου, κα κατεφίλει ατάς. Κα κουμβίζωντας ταύτας πάνω ες τος φθαλμούς του, κα ες τ λλα του μέλη, πεφώνει τ ξιομνημόνευτα τατα λόγια. Δν χορταίνω ν καταφιλ τς χερας ταύτας, ατινες δι τν Χριστόν μου γιναν νεκρα κα νενέργητοι. πελθν δ στερον ες τν θρόνον του οίδιμος οτος Παλος, κα ζήσας μερικος χρόνους, πρς Κύριον ξεδήμησε, κα λαβε παρ’ ατο τς μολογίας τν στέφανον.

*

Άγιος ΝαούμΤ ατ μέρ μνήμη το γίου κα θεοφόρου Πατρς μν Ναομ το Θαυματουργο, το φωτιστο κα εροκήρυκος Βουλγαρίας.

Τν Βουλγαρίας γν πασαν παμμάκαρ,
Ναομ λόγοις σος λαμπρύνεις κα θαύμασιν.

Οτος ν γίοις Πατρ μν Ναομ κμαζε κατ τος χρόνους Μιχαλ το βασιλέως ωμαίων, το υο Θεοφίλου το εκονομάχου, ν τει ωμβ΄ [842], τε κα γιος Κύριλλος κα Μεθόδιος κα Κλήμης διέτριβον ες τ μέρη τς Βουλγαρίας, γωνιζόμενοι ες τ ν φωτίσουν μ τν πίστιν το Χριστο κα ρθοδοξίαν, τ πεπλανημένον θνος τν Βουλγάρων. Ες τούτους γρ τος πρώτους φωτιστς τς Βουλγαρίας, γενόμενος κατ πντα κόλουθος θεος οτος Ναούμ, περιπάτει μ ατος ες λας τς πόλεις τς Βουλγαρίας, κηρύττων τν λόγον τς εσεβείας, τυπτόμενος, λοιδορούμενος, θλιβόμενος, κα διωγμος κα μάστιγας πομένων π τος πίστους κα χθρος το Χριστο. πειδ δ ο νωτέρω Πατέρες, θεος Κύριλλος δηλαδή, κα Μεθόδιος κα Κλήμης ο σαπόστολοι, θέλησαν ν μεταγλωττίσουν τν Παλαιν κα Νέαν Γραφν π τν λληνικν γλσσαν ες τν βουλγαρικήν, μ τ στοιχεα κα λέξεις, πο φεύρηκαν ες κατάληψιν τν Βουλγάρων, δι τοτο κριναν ελογον ν ναφέρουν τ ργον ατ ες τν τότε Πάπαν τς ώμης δριανόν, δι ν λάβ κα ξ κείνου τ κρος κα τν βεβαίωσιν.

θεν μαζ μ ατος πγεν ες ώμην κα θεσπέσιος οτος Ναούμ. δέχθη δ ατος μ μεγάλην τιμν κα φιλοφροσύνην ηθες Πάπας. δειξε δ Θες δι τν νωτέρω δούλων του, πολλ θαύματα κε ες τν ώμην. π τ ποα θαύματα, κα π λλας ποκαλύψεις, γνώρισεν Πάπας, τι τ ργον πο ποίησαν τς μεταγλωττίσεως, τον κ Θεο. Μάλιστα δ παραβάλλωντας τ λληνικν κείμενον τν Γραφν μ τ βουλγαρικόν, ερκεν ατ σύμφωνα κατ πντα. θεν βεβαίωσε κα κύρωσε τν μεταγλώττισιν ταύτην, κα ψήφισεν, να ατη δοθ ες μάθησιν τν Βουλγάρων, πρς κατάληψιν περισσοτέραν τς εσεβείας. δ γιος οτος Ναούμ, ς νεώτερος πο τον τν νωτέρω γίων, κα ς θερμότερος κατ τν ζλον, γωνίζετο περισσότερον, πηρετν προθύμως ες λα τ παρ’ ατν προσταττόμενα. ταν δ μελλον ν ναχωρήσουν π τν ώμην, ποίησε δι’ ατν Θες πολλ θαύματα. σοι γρ σθενες πρόστρεξαν ες ατούς, θεραπεύθησαν μ να τρόπον θαυμάσιον. Εθς γρ πο βλεπον τος γίους ες τ μμάτια, λευθερόνοντο π τς σθενείας, πο εχον. Τόσον τον χαριτωμένοι ο γιοι, στε πο κα δύναμις αματικ εγαινεν π τος φθαλμούς των. Κα μν θεος Κύριλλος ρχηγς τς μεταγλωττίσεως τν Γραφν, μεινεν ες τν ώμην. Κα φθάσας ες σχατον γρας, πλθε πρς Κύριον. δ ερς Μεθόδιος πέρνωντας τος μαθητάς του, νας π τος ποίους τον κα θεος οτος Ναούμ, πεφάσισε ν γυρίσ πάλιν ες Βουλγαρίαν. Γυρίζωντας δέ, πγεν ες τν γν τν λαμάνων, τοι τν Γερμανν, οτινες εχον πολλς αρέσεις, κα ατν κόμη τν το πολιναρίου. Κα βλασφήμουν κατ το γίου Πνεύματος (2). πειδ δ θεος Μεθόδιος σν τ Ναομ τούτ, γωνίζοντο ν τραβίξουν ατος ες τν ρθοδοξίαν, τούτου χάριν ο βάρβαροι κενοι τιμώρησαν τος γίους μ δαρμος κα ξεσχισμος κα μ λλα βάσανα, κα στερον τος βαλαν ες τν φυλακήν.

Ες καιρν λοιπν πο ο γιοι προσηύχοντο ν τ φυλακ, το θαύματος! γινε σεισμς μέγας. π τν ποον, μν τόπος λος σαλεύθη, κα κρημνίσθησαν πολλ σπήτια τν δυσσεβν κείνων. λύθησαν δ τ δεσμά, κα πόρταις τς φυλακς νοίχθησαν. θεν εγαίνοντες ξω ο γιοι, πορεύοντο χαίροντες ες τν δόν, ς ποτε ο θεοι πόστολοι. Διατ ξιώθησαν ν τιμασθον δι τ Πνεμα τ γιον. Πηγαίνοντες δ ες τν Βουλγαρίαν, δέχθηκαν π τν ρχηγν τν Βουλγάρων Μιχαήλ. ποος διεμοίρασεν ατος ες τς πέριξ χώρας, δι ν κηρύττουν τ νομα το Χριστο, κα τν βουλγαρικν ξήγησιν τν θείων Γραφν. Τότε θεος Κλήμης πέρνωντας τν γιον τοτον Ναούμ, περιπάτει ες διαφόρους τόπους τς Βουλγαρίας. Μάλιστα δέ, ες τν Διάβυαν κα Μοισίαν κα Πανονίαν, τοι Ογγαρίαν, κηρύττων τν λόγον τς εσεβείας. Κα π τν συντροφίαν ατο δν χωρίσθη θεος Ναομ ως σχάτης του ναπνος, συμβοηθν ατ, ς αρν βοήθει τ Μωϋσ. Διατρίβων λοιπν γιος Ναομ ες τν ηθεσαν Διάβυαν, κα κε ζήσας μερικν καιρν σίως κα θεαρέστως, πλθε πρς Κύριον, φίνωντας τ ερόν του λείψανον, θησαυρν θαυμάτων κένωτον τος μετ πίστεως τούτ προστρέχουσιν. (ρα κα τν πλατύτερον Βίον τούτου ν τ κδεδομέν ατο φυλλάδι, τ περιεχούσ τν σματικήν του κολουθίαν, ξ ς φυλλάδος μετεφράσθη ν συντόμ τ παρν Συναξάριον π’ μο. ρα κα τ Συναξάριον το γίου Κλήμεντος το βουλγαροκήρυκος κα διδασκάλου του, κατ τν εκοστν δευτέραν το Νοεμβρίου.)

(2) Βλασφημίαν ἐδῶ ὀνομάζει κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ λατινικὸν φρόνημα, τὸ περὶ τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἤτοι ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ. Ὅπερ οὐκ ἐδέχετο ὁ θεῖος Ναοὺμ οὗτος μετὰ τοῦ Ἁγίου Μεθοδίου.

*

Τ ατ μέρ, ορτάζομεν τ γκαίνια τς το Χριστο μεγάλης κκλησίας, τοι τς γίας Σοφίας.

γκαινίοις καλος σε τος γκωμίοις,
Τιμ καλν κάλλιστε γς Ναν λον.

*

γιος Μάρτυς Σχίνων ξίφει τελειοται.

Οκ ν λαθοίμην οδ σο Μάρτυς Σχίνων,
Το μ λαθόντος, ς πετμήθης κάραν.

Τας τν σν γίων πρεσβείαις Χριστ Θες λέησον μς.

 Ἀπό τὸ βιβλίο: Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. Τόμος Α’. Ἐκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

Των Αγίων 10 Μαρτύρων των εν Κρήτη, Παύλου Νεοκαισαρείας κ.ά.

This site is protected by wp-copyrightpro.com

Ορθόδοξη πίστη και ζωή στο email σας. Λάβετε πρώτοι όλες τις τελευταίες αναρτήσεις της Κοινωνίας Ορθοδοξίας:
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter! Θα λάβετε email επιβεβαίωσης σε λίγα λεπτά. Παρακαλούμε, ακολουθήστε τον σύνδεσμο μέσα του για να επιβεβαιώσετε την εγγραφή. Εάν το email δεν εμφανιστεί στο γραμματοκιβώτιό σας, παρακαλούμε ελέγξτε τον φάκελο του spam.
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter!
Λυπούμαστε, υπήρξε ένα σφάλμα. Παρακαλούμε, ελέγξτε το email σας.