Το πρόβλημα στην προσευχή είναι να μην ξεφεύγει η σκέψη σου, να μην απομακρύνεται από τα λόγια της. Όταν μπορείς στην αρχή και σκέπτεσαι μόνο τα λόγια και σου γίνει αυτό κατάσταση, τότε αρχίζεις και νιώθεις μέσα σου γλύκα, χαρά, ευχαρίστηση. Και έπειτα πια σιγά-σιγά εξοικειώνεσαι, συνηθίζεις, μαθαίνεις να βαδίζεις και το λες άνετα. Δεν φεύγει τόσο εύκολα η σκέψη σου. Και όσο προχωρείς, τόσο δυσκολώτερα φεύγει η σκέψη σου. Και έτσι περιορίζεσαι σε αυτές τις προσευχές. Δεν θέλεις να λες τίποτα άλλο. Όλα τα προβλήματά σου τακτοποιούνται λέγοντας δύο λέξεις, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» ή «Ο Θεός, ιλάσθητί... Διαβάστε περισσότερα...