Η προσευχή, ως προς την ποιότητά της, είναι κοινωνία και ένωση του ανθρώπου με τον Θεό, και ως προς την ενέργειά της, σύσταση του κόσμου, συμφιλίωση με τον Θεό, μητέρα – αλλά και θυγατέρα – των δακρύων, συγχώρηση των αμαρτημάτων, γέφυρα (για την υπέρβαση) των πειρασμών, τείχος που μας χωρίζει από τις θλίψεις, συντριβή των πολέμων, έργο των αγγέλων, τροφή όλων των ασωμάτων, η μελλοντική ευφροσύνη, εργασία που δεν έχει τέλος, πηγή των αρετών, πρόξενος των χαρισμάτων, αόρατη προκοπή, τροφή της ψυχής, φωτισμός του νου, τσεκούρι της απόγνωσης, απόδειξη της ελπίδας, διάλυση της λύπης, πλούτος των μοναχών, θησαυρός των ησυχαστών, μείωση του θυμού, καθρέφτης της πνευματικής προκοπής, φανέρωση των πνευματικών μέτρων, δήλωση της πνευματικής κατάστασης, αποκάλυψη των μελλοντικών πραγμάτων, ένδειξη πνευματικής δόξας. Η προσευχή, γι’ αυτόν που προσεύχεται πραγματικά, είναι δικαστήριο και κριτήριο και βήμα του Κυρίου πριν από το μελλοντικό βήμα.
Ας σηκωθούμε και ας ακούσουμε την ιερή αυτή βασίλισσα των αρετών να φωνάζει προς εμάς με δυνατή φωνή και να λέει: «Ελάτε σ’ εμένα όλοι όσοι κοπιάζετε κι είστε φορτωμένοι, κι εγώ θα σας ξεκουράσω. Σηκώστε πάνω σας τον ζυγό μου και θα βρείτε ανάπαυση στις ψυχές σας – και θεραπεία στις πληγές σας. Γιατί ο ζυγός μου είναι απαλός – και μεγάλων πταισμάτων θεραπευτικός» (Ματθ. 11:28-30).
Όσοι πηγαίνουμε να σταθούμε μπροστά στον Βασιλέα και Θεό και να μιλήσουμε μαζί Του, ας μην προχωρούμε χωρίς να είμαστε προετοιμασμένοι, μη τυχόν μας δει από μακριά να μην έχουμε όπλα και στολή που αρμόζουν για την παρουσία ενώπιον Βασιλέως, και διατάξει τους υπηρέτες και λειτουργούς Του να μας δέσουν και να μας εξορίσουν μακριά από το πρόσωπό Του, και τις δεήσεις μας να τις σχίζουν και να τις πετούν στο πρόσωπό μας.
Όταν ξεκινάς να σταθείς ενώπιον του Κυρίου, ας είναι ο χιτώνας της ψυχής σου όλος υφασμένος με το νήμα, ή μάλλον με το λήμμα (κέρδος), της αμνησικακίας. Ειδεμή, τίποτε δεν θα ωφεληθείς από την προσευχή. Όλο το ύφος της προσευχής σου ας είναι ανεπιτήδευτο, διότι ο τελώνης και ο άσωτος με έναν μόνο λόγο συμφιλιώθηκαν με τον Θεό.
Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου, ΚΛΙΜΑΞ. Λόγος εικοστός όγδοος, Περί προσευχής, §§ 1-4.
Απόδοση για την Κ.Ο.
