Αυτός, ο οποίος θα πιστέψει ή θα θελήσει να πιστέψει και να προχωρήσει στην πίστη, αυτό, το οποίο θα προσέξει πολύ, είναι η καθημερινή του ζωή, η ηθική και η πνευματική τελείωσή του. Και αυτός, ο οποίος πιστεύει πραγματικά, αγωνίζεται. […]
Γνώρισα προσωπικά τον π. Ιωσήφ στο Άγιον Όρος, όπου ασκήτευε, το 1956. Ήταν πολύ δοσμένος στην ευχή. Είχε προχωρήσει, είχε προκόψει πάρα πολύ. Προσευχόταν πολλή ώρα και μέρα και νύχτα. Και αν δεν είχε χρόνο, θα τον δημιουργούσε· τόσο πολύ αγαπούσε την προσευχή. Μάλιστα έβαζε κάπου το ξυπνητήρι, για να χτυπήσει μετά από έξι ώρες. Και αυτός είχε την ευλογία, τη χάρη αυτή από τον Θεό, να αφοσιώνεται στην ευχή έξι ώρες συνεχώς, και με τη χάρη του Θεού όχι απλώς έλεγε την ευχή, όπως κάνουμε εμείς σήμερα, αλλά βυθιζόταν μέσα στην καρδιά και μέσα εκεί στο βάθος της καρδιάς... Διαβάστε τη συνέχεια

