Και παλαιότερα και πρόσφατα οι άνθρωποι εξ αγάπης προς κάποιο προσφιλές τους πρόσωπο δεν εδειλίαζαν να κάνουν μία ηρωική πράξη· ακόμα και την ζωή τους να θυσιάσουν. Αλλά δεν υπάρχει άλλο παράδειγμα του «να θύσει κανείς την ψυχή του» (πρβ. […]
Αν η ύπαρξή μας έχει αγκαλιάσει τον Ιησού ως Σωτήρα, ως Κύριο, ως κάτι το απόλυτο και απόλυτα ρυθμιστικό τού είναι μας, τότε ζούμε για να Τον ευχαριστούμε διττά, και με λόγο και με πράξη. Διευκρινίζει ο Ίδιος: «Εάν αγαπάτε με, τας εντολάς τας εμάς τηρήσατε» (Ιω. 14.15). Ξεθωριάζει και σβήνει καθετί άλλο και μένει να δεσπόζει μόνο ο Δεσπότης. «Μεγάλη η τυραννία της αγάπης. Απομακρύνει από όλα και προσδένει την ψυχή στον ποθούμενο. Αν έτσι αγαπήσουμε τον Χριστό, όλα τα εδώ θα φανούν σκιά, όλα εικόνα και όνειρο» προαγγέλλει ο ιερός Χρυσόστομος (Υπόμνημα εις το κατά Ιωάννην Ομιλία 87.3).... Διαβάστε τη συνέχεια

