Μας προτέθηκε προς εντρύφηση από το ιερό Ευαγγέλιο ένα τμήμα (Λουκ. 6.31-36) της περίλαμπρης και μεστότατης επί του Όρους ομιλίας του Χριστού. Πρόκειται για πρωτάκουστες διδαχές, που σκιαγραφούν το πρότυπο του κατά Χριστόν ανθρώπου. Αδιανόητες στον μέχρι τότε κόσμο οι αρετές που ζήτησε ο Μέγας Διδάσκαλος στη συγκεκριμένη ομιλία Του. Δεν θα ήμασταν εξωπραγματικοί αν λέγαμε ότι για τον μέχρι τότε κόσμο όσα πρόβαλε ο Κύριος δεν ήσαν καν αρετές-ιδανικά που όφειλε κανείς να κατακτήσει. Ήσαν δυστυχίες, ακούσιες βέβαια, στις οποίες άρμοζαν μόνο θρήνοι· να κλαίει κανείς τη μοίρα του. Όχι ευκταίες υψηλές καταστάσεις, αλλά απευκταίοι βυθοί κακών και συμφορών.... Διαβάστε τη συνέχεια