Την προηγούμενη Κυριακή προσπάθησα να αποκαλύψω το μεγαλείο και το βάθος του λόγου του αποστόλου Παύλου που τον εαυτό του ονομάζει σπονδή στη θυσία. (*) Σας έλεγα για τις αμέτρητες συμφορές και τα βάσανα που υπέφερε σ’ όλη την ζωή […]
«Ένεκά σου θανατούμεθα όλην την ημέραν, ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής» (Ψαλμ. 43:23) Εάν, αγαπητοί μου, ανοίξουμε το Λευϊτικό της Παλαιάς Διαθήκης, θα δούμε πώς οι Ισραηλίτες λάτρευαν το Θεό, τι θυσίες έπρεπε να προφέρουν στο θυσιαστήριό τους. Θυσίαζαν απαρχές καρπών και ζώα που τα έσφαζαν (περιστέρια, τρυγόνια, πρόβατα, ερίφια, βόδια), και τα έκαιγαν στη φωτιά οι ιερείς. Μία λοιπόν απ’ τις θυσίες τους ήταν και τα ολοκαυτώματα. Τι θα πει ολοκαύτωμα; Είναι η θυσία που το ζώο καιγόταν ολόκληρο πάνω στο θυσιαστήριο. Τη φωτιά βέβαια την άναβαν οι ιερείς. Υπήρξαν όμως και έκτακτες περιπτώσεις που τη φωτιά την άναψε... Διαβάστε τη συνέχεια

