Ο Κύριος ήλθε, έκανε ό,τι έκανε, και έφυγε από τον κόσμο αυτό. Ίδρυσε την Εκκλησία του και άφησε την Εκκλησία για τη σωτηρία των ανθρώπων. Και προκειμένου να γίνει κανείς χριστιανός, πρέπει να βαπτισθεί· δεν μπορεί να γίνει αλλιώς χριστιανός. […]
Ένας γεωκτήμων – ο Θεός – φύτεψε αμπέλι, λέει η σημερινή παραβολή (Ματθ. 21.33-42), και επιπλέον το έκανε άρτιο: Το περίφραξε, το ασφάλισε με πύργο και έσκαψε και πατητήρι. Το εφοδίασε δηλαδή με όλες τις προϋποθέσεις για ν' αποδώσει – αλληγορικά το εφοδίασε με όλα τα επιτήδεια και αρμόδια προς σωτηρία. Στη συνέχεια το εμπιστεύθηκε στους γεωργούς «και απεδήμησεν». Κάποτε ωστόσο ο κύριος του αμπελώνα επανακάμπτει από την αποδημία, έστω και έπειτα από «χρόνους ικανούς». Όσο και αν νομίζεται απών ο Θεός, είναι παρών, και βλέπει και ακούει και παρακολουθεί. Μακροθυμεί, μακροθυμεί, μα κάποτε δεν παίρνει πια περαιτέρω αναμονή, ώστε... Διαβάστε τη συνέχεια

