Ένας νέος, το 1950 ήταν τριάντα ετών, έπαθε ένα πολύ δυνατό νευρικό κλονισμό και είχε απογοητευθεί. Επισκέφθηκε πολλούς και διάφορους ιατρούς, δίχως να γνωρίσει θεραπεία. Είχε και την κακή συνήθεια να βλασφημεί. Η αδελφή του τον παρακαλούσε να επισκεφθούν τον […]

«και ιδού γυνή ην πνεύμα έχουσα ασθενείας έτη δέκα και οκτώ, και ην συγκύπτουσα» (Λκ 13:11)   Κάποτε ο Κύριος βρέθηκε, όπως συνήθιζε, μέρα Σαββάτου σε κάποια Συναγωγή, που ήταν ο τόπος δημόσιας λατρείας των Εβραίων, και δίδασκε. Σ’ αυτή […]

Όταν μπαίνουμε σ’ ένα ορθόδοξο ναό, στον πιο περικαλλή η στο πιο ταπεινό ξωκλήσι, έχουμε την αίσθηση ότι αφήνουμε πίσω μας τη γη και προσεγγίζουμε τον ουρανό, ότι αφήνουμε τον χρόνο και εισερχόμαστε στην αιωνιότητα. Μέσα στην κατάνυξη του ορθόδοξου […]

 Γνώρισα τον Γέροντα Πορφύριο ένα ζεστό καλοκαίρι μέσα στο δάσος. Ήταν μια περίοδος εκείνη της ζωής μου πολύ δύσκολη, ήμουν αναστατωμένη, μπερδεμένη· ενώ εξωτερικά γελούσα και φαινόταν ότι χαιρόμουν, μέσα μου ήμουν πολύ προβληματισμένη και ανήσυχη. Ένιωθα τον εαυτό μου […]

Όπως μας διηγήθηκε σήμερα ο ευαγγελιστής Λουκάς (18.18-27), κάποιος ευσεβής άρχοντας επιθυμεί την αιώνια ζωή, οπότε ο Χριστός του δείχνει την πύλη της. Είναι η «αποταγή» και η απελευθέρωση από γήινους δεσμούς και μάλιστα από το βάρος της περιουσίας, δια […]

Όπως είπαμε και άλλη φορά, λένε οι Πατέρες ότι ο Θεός έδωσε τον θάνατο, για να μη γίνει αθάνατο το κακό. Εάν, π.χ., δεν πεθαίναμε, εάν δεν είχαμε όλες αυτές τις συνέπειες που έχουμε, που πότε πονούμε, πότε αρρωσταίνουμε, πότε […]

 Η μνήμη του θανάτου δίνει μεγάλη θέρμη στον πνευματικό ζήλο. Και όταν κανείς σκέπτεται ότι ίσως πεθάνει μετά από μία στιγμή, μετά από λίγη ώρα, μετά από μία μέρα, ένα μήνα, ένα χρόνο, η σκέψη αυτή είναι μία θέρμανση του […]

Όταν τελειώσαμε τη θεία Λειτουργία, (*) ετοίμασε ο Γέρων Παΐσιος το φαγητό: ρύζι, ντοματούλες που είχε στον κήπο του, και ψωμί, το οποίο ξήραινε ο ίδιος. Γέμισε το δικό μου πιάτο, ενώ στο δικό του έβαλε πολύ λίγο φαγητό. Διαμαρτυρήθηκα, […]