Προτού ο Κύριος παραδοθεί στο εκούσιο πάθος αποχαιρέτησε τους μαθητές του με ένα δείπνο. Αλλά τι δείπνο; Δείπνο πνευματικό, μυστηριακό, θείο. Τους έδωσε το σώμα Του και το αίμα Του. Και τους παρήγγειλε: «Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν. Οσάκις […]
Ο Χριστός τονίζει την τεράστια σημασία της συγχώρησης προς τους ανθρώπους που μας έφταιξαν και τη θεωρεί απόλυτη και αναντικατάστατη προϋπόθεση για τη δική μας συγχώρηση από τον Θεό. Δεν υποτιμά όμως και τα άλλα πνευματικά αγωνίσματα που πρέπει να κάνουμε, ξεκινώντας από τη νηστεία, για την αποδέσμευσή μας όχι μόνο από την ευχαρίστηση του φαγητού, αλλά και από κάθε άλλη σωματική φιληδονία, και επιπλέον από τις ζημιογόνες εγωκεντρικές προσκολλήσεις της ψυχής, με κυρίαρχη την επιθυμία για πλούτο και θησαυρισμό, δηλαδή τη φιλαργυρία, που είναι κατ’ ουσίαν ειδωλολατρία. Εν όψει λοιπόν της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τα ανωτέρω ζωτικά αθλήματα πρόκεινται αμέσως... Διαβάστε τη συνέχεια

