Την Κυριακή της Τυρινής «ανάμνησιν ποιούμεθα», όπως αναφέρει το Συναξάρι, του θλιβερού γεγονότος της εξόδου του Αδάμ από τον Παράδεισο της τρυφής, θέμα στο οποίο είναι αφιερωμένη ολόκληρη η υμνολογία της ημέρας. Είναι, όμως, αξιοπρόσεκτο πως ο υμνογράφος δεν στέκεται […]
Με το τέλος του καλοκαιριού και την αρχή του εκκλησιαστικού έτους, ο Ματθαίος παραδίδει πλέον την σκυτάλη στον Λουκά, για να μας συντροφεύση εκείνος, με τα αναγνώσματά του, όλο το φθινόπωρο και τον χειμώνα –με μια μικρή διακοπή την περίοδο των Χριστουγέννων– μέχρι και το άνοιγμα του Τριωδίου. Ας επικεντρωθούμε, όμως, στην περικοπή που διαβάζεται στην Εκκλησία μας την Α' Κυριακή του Λουκά και ας επιχειρήσωμε να αποκαλύψωμε το κοινωνικό της περιεχόμενο (5:1-11). Ο Κύριος κηρύττει στην γνωστή λίμνη Γεννησαρέτ και τα πλήθη συνωστίζονται, στην κυριολεξία έχουν πέσει πάνω Του «του ακούειν τον λόγον του Θεού». Μόλις λοιπόν αντικρύζη «δύο... Διαβάστε τη συνέχεια

