Με το στόμα μιας δαιμονισμένης έλεγε ο διάβολος προς τον π. Ιάκωβο: «Με λένε Βελίαρ. Εγώ ωθώ τον κόσμο στις παραλίες τα καλοκαίρια. Έβαλα τα όργανά μου και βάλανε φωτιές στα δάση, για να κάψουν το Μοναστήρι του Οσίου Παταπίου […]

Προ ημερών, ήρθαν δύο παιδιά περίπου 23 ετών και μου είπαν ότι παίρνουνε χασίσι. – Τι είναι αυτό; τους ρώτησα. – Να, παίρνουμε χαπάκια από το φαρμακείο, αλλά υπάρχει και χόρτο που το κάνουμε τσιγάρα και τα καπνίζουμε. – Πόσο δίνεις σε αυτό […]

Κάποτε –έλεγε ο Γέροντας Ιάκωβος– ήρθε εδώ στο Μοναστήρι ένας νέος (ο οποίος) ήθελε να καλογερέψη, να αφιερωθή και να υπηρετήση την Μονή του Οσίου Δαυΐδ, όμως ήταν σπανός, δεν είχε καθόλου γένεια. Πώς θα γινόταν καλόγερος; Αυτό τον στενοχωρούσε, […]

  Στον στρατό, συνεχώς με δοκίμαζαν. Κάποια Παρασκευή προσπάθησαν να μου δώσουν να φάω ψητό κατσίκι, να πιω κρασί. Μου πρότειναν να με παντρέψουν στην Αθήνα, (άλλοτε) να με κάνουν ιερομόναχο στην Αθήνα. Εγώ όμως είχα από μικρός την κλίση […]

Μία άλλη φορά που είχα πάει να μείνω στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυΐδ, αφού τελείωσε η θεία Λειτουργία και εκείνη τη μέρα ήταν Λειτουργός ο ίδιος ο γέροντας Ιάκωβος, περίμενα ως το απόγευμα για να τον δω κατ’ ιδίαν, διότι […]

Μια φορά είχα πάει να μείνω λίγες μέρες πάλι στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυΐδ, για να εξομολογηθώ και να λειτουργηθώ. Εκείνον τον καιρό με βασάνιζε κάτι που είχε σχέση με τις προηγούμενες εξομολογήσεις. Ο Πνευματικός που είχα, είχε τεθή σε […]

Τον γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη τον γνώρισα από έναν ιερομόναχο το έτος 1987, τον έκανα Πνευματικό και πήγαινα, ως λαϊκός που ήμουν τότε, με το αυτοκίνητό μου απ’ την Καρδίτσα στο μοναστήρι του Οσίου Δαυΐδ, γιατί αναπαυόμουνα πολύ με την εξομολόγηση […]

Θα πήγαινα στο ασκητήριο του Οσίου Δαυΐδ μισή ώρα από το μοναστήρι. Και μου ‘λεγε ο δαίμων: «Πού θα μου πας, βρε Ιάκωβε, στο ασκητήριο του Δαυΐδ; Θα σε θανατώσω, δεν θα γυρίσης. (Αλλά) δεν μπορώ να σου κάνω τίποτε. […]