Ο αββάς Δανιήλ διηγήθηκε ότι στη Βαβυλώνα (σημ. Κάιρο) ζούσε η κόρη κάποιου άρχοντα που ήταν δαιμονισμένη. Ο πατέρας της είχε φιλία με κάποιον μοναχό και τον παρακαλούσε για την κόρη του. Εκείνος του είπε: «Κανένας δεν μπορεί να κάνει […]

Πριν από λίγο καιρό  είδαμε τον Εμμανουήλ να κείτεται βρέφος στη φάτνη· ως άνθρωπος να είναι σπαργανωμένος, ως Θεός να υμνείται από τη στρατιά των αγίων αγγέλων, ενώ άλλοι από αυτούς έφερναν το χαρμόσυνο άγγελμα της γέννησής Του στους βοσκούς· […]

Αρχή του πένθους είναι το να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του. Ας μην είναι όμως το πένθος μας ανθρώπινο, ούτε για να φανούμε στους ανθρώπους, αλλά να είναι όπως το θέλει ο Θεός που γνωρίζει τα κρυφά της καρδιάς, ώστε […]

Πρόσεχε τον εαυτό σου από την μητέρα των κακών, τη φιλαυτία, η οποία είναι η παράλογη αγάπη του σώματος. Από αυτή γεννιούνται, μοιάζοντας εύλογοι, οι πρώτοι και εμπαθείς και γενικότατοι τρεις μανιώδεις λογισμοί, της γαστριμαργίας, της φιλαργυρίας και της κενοδοξίας, […]

Βλέποντας ο εχθρός τον μεγάλο ζήλο του Αντωνίου για την αρετή και θέλοντας να τον εμποδίσει, καθώς αυτός πορευόταν για το όρος, (*) του έδειξε κατά φαντασίαν έναν μεγάλο ασημένιο δίσκο στον δρόμο. Ο Αντώνιος κατάλαβε το τέχνασμα του διαβόλου […]

Όσο αιώνιος είναι ο Βασιλιάς των όλων, με βασιλεία που δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος, τόσο ο ζήλος εκείνων που αγωνίζονται θεληματικά γι’ Αυτόν και για τις αρετές γίνεται πιο επικερδής. Γιατί οι τιμές του παρόντος βίου, όσο λαμπρές […]

Στη θεία μήτρα, δηλαδή στην ιερή κολυμβήθρα, δεχόμαστε εξ ολοκλήρου τέλεια δωρεά τη θεία χάρη. Αν όμως κατόπιν τη σκεπάσουμε, ενώ δεν έπρεπε, με την κακή χρήση των προσκαίρων και με τη φροντίδα των βιοτικών υποθέσεων και με την αχλύ […]

Αδελφοί, αυτή η ζωή είναι καιρός για μετάνοια. Είναι λοιπόν μακάριος όποιος καθόλου δεν έπεσε στα δίχτυα του εχθρού. Αν πάλι κάποιος έτυχε να πέσει στα δίχτυα του, αλλά τα έσχισε και πετάχτηκε και έφυγε από αυτόν, στη διάρκεια της […]