Ο νυμφώνας της θείας σαρκώσεως του Λόγου – η Θεοτόκος – αναπαύεται στον πανένδοξο τάφο σαν σε κοιτώνα νυφικό· από εκεί ανεβαίνει προς τον ουράνιο νυμφώνα, για να συμβασιλεύσει ολοφάνερα με τον Υιό και Θεό της και άφησε στους ανθρώπους […]
Εκείνος που γνώρισε την ασθένεια της ανθρώπινης φύσεως, αυτός δοκίμασε τη θεία δύναμη. Και επειδή άλλα έχει κατορθώσει κι άλλα επιδιώκει να κατορθώσει με τη θεία δύναμη, δεν εξευτελίζει ποτέ κανένα άνθρωπο. Γιατί γνωρίζει ότι όπως βοήθησε ο Θεός τον ίδιο και τον ελευθέρωσε από πολλά και φοβερά πάθη, έτσι είναι σε θέση να βοηθήσει και όλους, όταν θέλει και μάλιστα εκείνους που αγωνίζονται γι’ Αυτόν· αν και για λόγους που μόνος Εκείνος γνωρίζει, δεν τους ελευθερώνει όλους μαζί από τα πάθη, αλλά ξεχωριστά, ως αγαθός και φιλάνθρωπος γιατρός, ελευθερώνει τον καθένα που προσπαθεί. Όταν σου έρθει αναπάντεχος πειρασμός,... Διαβάστε τη συνέχεια

