Στο πρώτο κιόλας τροπάριο του κανόνα του Ακαθίστου Ύμνου η παρουσία της Υπεραγίας Θεοτόκου, ευφρόσυνα παρηγορητική μέσα στο κατανυκτικό φόντο του Τριωδίου, προβάλλει δυναμικά με έναν ολοζώντανο συμβολισμό από τα προφητικά κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης: «Χριστού βίβλον έμψυχον, εσφραγισμένην σε […]
Ο Χριστός κάλεσε κάθε άνθρωπο που διψάει για πνευματική, αιώνια ζωή, να πάει κοντά του για να του δώσει να πιει ζωντανό νερό. Υποσχέθηκε ότι ο άνθρωπος αυτός δεν θα ξαναδιψάσει ποτέ, γιατί θα γίνει ο ίδιος αστείρευτη πηγή. Θα είναι «κήπος μεθύων», πνιγμένος σε μεθυστική βλάστηση, «πηγή ην μη εξέλιπεν ύδωρ», πηγή που δεν ξεραθεί ποτέ, κατά τον προφήτη Ησαΐα. «Ποταμοί εκ της κοιλίας αυτού ρεύσουσιν ύδατος ζώντος». Από μέσα του θα πηγάζουν αδιάκοπα ποταμοί με τρεχούμενο νερό. Η καρδιά του ανθρώπου αυτού, κατά τον σοφό Σολομώντα, θα γίνει φρέαρ βαθύ, θα αναπηδάει από αυτήν ποταμός και πηγή ζωής.... Διαβάστε τη συνέχεια

