«Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φώς μέγα» (Ματθ. 4:16)   Είχα διαβάσει, αγαπητοί, ότι κάποιος πήρε ένα παιδί και το ’κλεισε σε μια σπηλιά. Δεν το άφησε να πεθάνει. Φρόντιζε για το παιδί που το περιόρισε στο σκοτεινό εκείνο μέρος της γης. Είχε κάποιο σκοπό πού το έκανε αυτό. Το παιδί μέσ’ στη σπηλιά δεν έβλεπε τίποτε. Ζούσε στο σκοτάδι. Μέρα και νύχτα εκεί ήταν το ίδιο. Είχε πια συνηθίσει στο σκοτάδι. Αλλ’ όταν το παιδί κάπως μεγάλωσε και ήταν σε θέση να παρατηρεί και να κρίνει, ήρθε εκείνος που το έφερε και το πήρε. Το έβγαλε από... Διαβάστε τη συνέχεια