Τον Αύγουστο του 1813 έγινε ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Κοσμά και η σεπτή κάρα του εστάλη στον Αλή Πασά κατά την επιθυμία του. Τέτοια ευλάβεια έτρεφε για τον Άγιο Κοσμά ο Αλής, ώστε «παρήγγειλε τω εκ Καλλαρύτων χρυσοχόω Παπαγεωργίου, […]
Η Εκκλησία σύμπασα τιμά στις 5 Ιουλίου τον άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη και ο αγιορείτικος μοναχισμός τον αναμορφωτή του. Ο εγκωμιαστής του, μάλιστα, χαιρετίζει «τον γλυκύτατον, όνομα και πράγμα, Αθανάσιον», «την κρηπίδα των μοναχών», «τον πλούτο των αρετών», «της οικουμένης τον φαεινότατον λαμπτήρα». Στην περίπτωση του Αθανασίου συμβαδίζουν ο φωτισμένος νους και η προκοπή του ανδρός με την ευνοϊκή για την ανάπτυξη της δράσεώς του ιστορική συγκυρία. Είναι γεγονός ότι, αμέσως μετά από το τέλος της εικονομαχίας (9ος αι.), ευνοείται από το Βυζάντιο η ιεραποστολική δραστηριότητα των μοναχών στα πλαίσια της πολιτικής και πολιτισμικής του εξαπλώσεως στην Βαλκανική, με χαρακτηριστικώτερο... Διαβάστε τη συνέχεια

