Ο όσιος Γαβριήλ καταγόταν από την Καππαδοκία, και έλαβε επιμελημένη μόρφωση στην Συρία. Κατόπιν ακολούθησε τους δύο του αδελφούς, Κοσμά και Χρύσιππο, στην Παλαιστίνη, όπου οι τρεις τους έγιναν οι πρώτοι μαθητές του αγίου Ευθυμίου [20 Ιαν.], παρά την νεαρή ηλικία του Γαβριήλ και το γεγονός ότι ήταν ευνούχος.

Έγινε κατόπιν πρεσβύτερος στην βασιλική της Αναστάσεως και ηγούμενος στην γυναικεία Μονή του Αγίου Στεφάνου, την οποία είχε ιδρύσει η αυτοκράτειρα Ευδοκία, ενώ ο αδελφός του Κοσμάς διέλαμψε ως επίσκοπος Σκυθουπόλεως και ο Χρύσιππος ως φύλακας του Τιμίου Σταυρού.

Παρέμεινε στην θέση αυτή είκοσι τέσσερα χρόνια, και κατόπιν ο Γαβριήλ οικοδόμησε ένα μικρό ερημητήριο ανατολικά του Όρους των Ελαιών, όπου περνούσε όλη την Μεγάλη Τεσσαρακοστή στην ησυχία, σύμφωνα με το έθιμο που θέσπισε ο άγιος Ευθύμιος. Εκεί παρέδωσε την ψυχή του ειρηνικά στον Κύριο περί το 490.

Είχε αποκτήσει την εξουσία να κάνει θαύματα, και συνέβαλε στην επικοινωνία ανάμεσα σε μοναχούς διαφορετικών εθνικοτήτων, γιατί μπορούσε να γράφει και να μιλά λατινικά, ελληνικά και συριακά.

Από το βιβλίο: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου. Τόμος πέμπτος, Ιανουάριος. Εκδόσεις Ορμύλια, σελ. 336.

Ο όσιος Γαβριήλ, καθηγούμενος εν Ιερουσαλήμ