Ένας κύριος από τη Δράμα διηγήθηκε πως ως νέος ανήκε σε μία χριστιανική αδελφότητα κι εξομολογείτο εκεί. Όταν ο πνευματικός τους ασθένησε και αναχώρησε, περίμεναν να έλθει ο αντικαταστάτης του, για να εξομολογηθούν μόνο σ’ εκείνον. Θεωρούσαν ότι οι πνευματικοί τής αδελφότητος ήταν σπουδαιότεροι των άλλων. Επειδή όμως καθυστερούσε να έλθει ο αντικαταστάτης του εξομολόγου, πήγε μαζί μ’ ένα φίλο του να εξομολογηθούν στον όσιο Γεώργιο (Καρσλίδη). Αυτό συνέβη το 1946.
Ο όσιος καθόταν μόνος στην είσοδο. Τους κοίταξε μία φορά και τους είπε: «Καλώς τους. Ήρθατε για εξομολόγηση;». Αφού πήραν την ευχή του και απάντησαν καταφατικά, τους είπε: «Εσάς δεν σας εξομολογώ». Εκείνοι απόρησαν. Συνέχισε: «Εσείς έχετε καλούς πνευματικούς, μορφωμένους, εγώ είμαι ένας αγράμματος. Εδώ έρχονται απλοί άνθρωποι… Την άλλη εβδομάδα θα έρθει ο πνευματικός σας».
Σκέφθηκαν «δεν ξέρουμε εμείς τάχα ότι περιμένουμε δύο χρόνια και θα ‘ρθει τώρα την άλλη εβδομάδα ο πνευματικός;». Ο όσιος στη συνέχεια τους είπε: «Πάτε μέσα να προσκυνήσετε. Εμείς την Θεία Λειτουργία την κάνουμε το βράδυ, αρχίζουμε βράδυ και τελειώνουμε τα ξημερώματα, αργήσατε να ‘ρθείτε. Δεν πειράζει, καθίστε να σας κάνω ένα τσάι».
Κάθισε κοντά τους και τους πρόσφερε ό,τι νηστίσιμο είχε. Ήταν παραμονές Χριστουγέννων. Στο τέλος τους είπε: «Αφού ξαναπροσκυνήσετε, να πάτε στο καλό». Πήγαν στη Δράμα, βρίσκουν τους υπευθύνους της αδελφότητος και τους είπαν τα σχετικά. Εκείνοι ξενίσθηκαν.
«Δεν ξέρουμε εμείς και ξέρει ο καλόγερος…». Να που δεν ήξεραν και ο καλόγερος ήξερε. Σε δύο εβδομάδες ο πνευματικός πήγε στην πόλη τους. Πέρασαν 64 χρόνια και θυμούνται καλά την αγνότητα, φωτεινότητα και αγιότητα του οσίου Γεωργίου.
Μία κυρία έπασχε από όγκο στο αυτί και είχε σοβαρούς πόνους. Επισκέφθηκε πολλούς ιατρούς και νοσοκομεία και υποβλήθηκε σε διάφορες θεραπείες κι επεμβάσεις. Η θυγατέρα της με το λαδάκι του οσίου Γεωργίου τη σταύρωσε και θεραπεύθηκε. Πιστεύει όλη η οικογένεια ότι ήταν θαύμα του αγίου, καθημερινά έκαναν την παράκλησή του μετά δακρύων ζητώντας τη βοήθεια του. Τον ευχαριστούν ολόψυχα και συνεχώς επικαλούνται τις πρεσβείες του.
Από το βιβλίο: (†) Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας. Έκδοσις Ι. Μ. Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σίψα) Δράμα 2016, σελ. 465.
ι-αγ
