Ο στάρετς Παρθένιος της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου συλλογιζόταν συχνά το μεγάλο μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Κυρίου. Μια φορά, λίγο μετά τα Χριστούγεννα και έπειτα από ολονύκτια προσευχή, είχε προσηλωμένο το πνεύμα του με ευσεβή πόθο στον σαρκωμένο Θεό. Συλλογιζόταν πόσο χαριτωμένος, πόσο ωραίος θα ήταν ο μικρός Ιησούς, περισσότερο απ’ όλους τους ανθρώπους.

Μ’ αυτές τις άγιες σκέψεις βυθίστηκε σ’ έναν απαλό ύπνο. Και να! Δύο άγγελοι, που πετούσαν από την ανατολή, κρατούσαν το θείο Βρέφος στα χέρια τους. Κατέβηκαν και Το άφησαν μπροστά στον κατάπληκτο στάρετς.

– Ανθρώπινη γλώσσα, έλεγε ο ίδιος, δεν μπορεί να εκφράσει την ομορφιά του θείου Βρέφους. Με κοίταζε μ’ ένα βλέμμα γεμάτο αγάπη, από την οποία φλογίστηκε η καρδιά μου. Δεν κατάλαβα πόσο κράτησε αυτή η οπτασία. Οι άγγελοι πήραν τον μικρό Ιησού, μολονότι τους παρακάλεσα να Τον αφήσουν λίγο ακόμα, κι έφυγαν. Πέταξαν προς τη μητέρα Του… Όταν ξύπνησα, ήμουν έξαλλος από χαρά. Όλη την ημέρα τίποτ’ άλλο δεν μπορούσα να σκεφθώ ή να κάνω. Η σκέψη μου ήταν κολλημένη στη μορφή του θείου Βρέφους…

Ο στάρετς Παρθένιος της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου, αγαπώντας ιδιαίτερα τη Μητέρα του Κυρίου μας, αξιώθηκε και να την αντικρίσει σε θείες οπτασίες.

Κάποτε, όταν διάβασε κάπου πως η Παναγία ήταν η πρώτη μοναχή πάνω στη γη, άρχισε ν’ αναρωτιέται αν αυτό ήταν αληθινό. Στην απορία του ήρθε να δώσει απάντηση το εξής όραμα:

Καθώς τον πήρε ο ύπνος, είδε ένα μεγαλόπρεπο θέαμα. Τις πύλες της Λαύρας των Σπηλαίων τις περνούσε αναρίθμητο πλήθος μοναχών, που συνόδευαν την Παναγία. Εκείνη φορούσε ηγουμενικό μανδύα και κρατούσε ραβδί. Τον πλησίασε και του είπε:

– Παρθένιε, είμαι μοναχή.

Αμέσως ξύπνησε. Από τότε ήταν βέβαιος πως η Κυρία Θεοτόκος είναι η πρώτη μοναχή, καθώς και ηγουμένη της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου. Εννοείται, βέβαια, πως ο στάρετς, αντικρίζοντας την Παναγία ως μοναχή, κάτω από το εξωτερικό σχήμα είδε και κατανόησε την εσωτερική πραγματικότητα – μια ζωή στολισμένη με την παρθενία, την προσευχή, την ταπείνωση, την πτωχεία, την υποταγή στο θέλημα του Θεού. Αυτά είναι που αναδεικνύουν την Παναγία σε πρότυπο των μοναχών.

Ο στάρετς Παρθένιος της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου, καθώς προσευχόταν κάποτε μπροστά στη μεγάλη θεομητορική εικόνα που είχε στο κελί του, ζήτησε από την Παναγία να του αποκαλύψει την αποστολή που ανέλαβε, παίρνοντας το μεγάλο σχήμα του μοναχού. Και άκουσε τη φωνή της να του λέει:

– Το σχήμα, που πήρες, σημαίνει να αγιάζεις τον εαυτό σου με την προσευχή για χάρη όλου του κόσμου.

Από το βιβλίο: Πνευματική Ανθολογία από τους βίους και τους λόγους των Αγίων της Ρωσίας. Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής 2018, σελ. 11, 233, 243.

Θείες οπτασίες του οσίου Παρθενίου