Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου19 Δεκεμβρίου

Των Αγίων Βονιφατίου, Ηλία, Πρόβου, Άρεως, Τιμοθέου και Πολυεύκτου κ.ά.

Αν θέλετε πολυτονικό κείμενο, πατήστε εδώ

Άγιος ΒονιφάτιοςΤω αυτώ μηνί ΙΘ’, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Βονιφατίου.

Ζητών Βονιφάτιος οστά Μαρτύρων,
Εαυτόν εύρε Μάρτυρα τμηθείς ξίφει.

Εννεακαιδεκάτη Βονιφάτιος αυχένα κάρθη.

Ούτος ο Άγιος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει σϞ’ [290], δούλος μιας γυναικός συγκλητικής, ονόματι Αγλαΐδος, θυγατρός Ακακίου του ανθυπάτου Ρώμης. Ούτος λοιπόν καθό άνθρωπος, ενικάτο μεν, από το κρασίον και από τον έρωτα της κυρίας του. Ήτον όμως ελεήμων και φιλόξενος. Προθύμως μεν βοηθών τους δεομένους, σπλαγχνιζόμενος δε και συμπονών εις τας συμφοράς και παρακαλέσεις των καταπονουμένων. Ομοίως και η κυρία του ήτον ελεήμων, και τους του Χριστού Μάρτυρας αγαπώσα. Εν μια δε των ημερών λέγει αύτη εις τον Βονιφάτιον. Πήγαινε εις την Ανατολήν, οπού μαρτυρούσιν οι Άγιοι, και φέρε λείψανα Αγίων, δια να έχωμεν αυτά εις βοήθειαν και ψυχικήν σωτηρίαν μας. Ο δε Βονιφάτιος χαμογελώντας, απεκρίθη. Ανίσως δε φέρω το εδικόν μου λείψανον, δέχεσαι τούτο; Η δε Αγλαΐς, δεν είναι καιρός, του είπε, να παίζης. Όθεν αρκετά τούτον επιτιμήσασα, έβαλεν εις την καρδίαν του τον του Θεού φόβον. Είτα ευξαμένη να επαναγυρίση με δεξιόν γύρισμα απέστειλεν αυτόν, όπου εβασανίζοντο οι του Χριστού Μάρτυρες.

Πηγαίνωντας λοιπόν ο Βονιφάτιος εις Κιλικίαν με δούλους δώδεκα, και με χρυσίον πολύ, ευρήκεν άνδρας Αγίους μαρτυρούντας, και κατεφίλει τα δεσμά και πληγάς των. Όθεν παρασταθείς έμπροσθεν του ηγεμόνος και ομολογήσας τον εαυτόν του Χριστιανόν, εκρεμάσθη κατακέφαλα, και κατεξεσχίσθη εις το σώμα έως και εις αυτά τα κόκκαλα. Είτα έμπηξαν εις τα ονύχιά του καλάμια κοπτερά. Και επότισαν αυτόν μολύβι βρασμένον. Μετά ταύτα έβαλαν αυτόν μέσα εις ένα καζάνι γεμάτον από πίσσαν βρασμένην. Και ο μεν Άγιος εφυλάχθη από αυτά αβλαβής με την χάριν του Θεού, διεφθάρησαν δε δήμιοι πεντήκοντα. Τελευταίον δε, απέκοψαν την τιμίαν κεφαλήν του. Και από το κόψιμον ευγήκε παραδόξως γάλα, ανακατωμένον με αίμα. Όθεν επίστευσαν εις τον Χριστόν άνδρες πεντήκοντα. Οι δε σύνδουλοί του νομίσαντες ότι ευρίσκεται εις καπηλεία και μέθας κατά την συνήθειάν του, ετριγύριζον εδώ και εκεί ζητούντες αυτόν. Μόλις δε έμαθον από τους στρατιώτας τα γενόμενα. Όθεν ευρόντες το λείψανόν του, έπεσον επάνω εις αυτό και έκλαυσαν, καταφιλούντες και ζητούντες συγχώρησιν, δια όσα πρότερον τον εκατηγόρουν. Είτα αγοράσαντες αυτό με πεντακόσια φλωρία, το επήραν και το επήγαν εις την κυρίαν τους. Εις την οποίαν επρομηνύθη ο ερχομός του λειψάνου με αποκάλυψιν αγίου Αγγέλου.

Η δε Αγλαίς μετά χαράς προϋπαντήσασα το άγιον λείψανον, και πολυτελώς τούτο τιμήσασα, ενταφίασεν αυτό τέσσαρα μίλια σχεδόν έξω της πόλεως Ρώμης. Ύστερον δε οικοδόμησε και Ναόν εις το όνομά του εν τω μέσω της πόλεως, κατά το κάλλος και κατά την ύλην λαμπρότατον. Όπου καθ’ εκάστην πηγάς ιαμάτων προχέει. Από τότε δε και ύστερα, οσίως και θεαρέστως και εκείνη διεπέρασε την ζωήν της, μεταχειριζομένη τόσην τραχυτάτην άσκησιν, ώστε οπού ηξιώθη να λάβη και χάριν θαυμάτων. Και ούτως εν ειρήνη το πνεύμα αυτής τω Κυρίω παρέδωκε. (Τον κατά πλάτος Βίον αυτού όρα εις τον Νέον Παράδεισον. Τον δε ελληνικόν τούτου Βίον συνέγραψεν ο Μεταφραστής, ου η αρχή· «Και τα των άλλων μεν του Χριστού». Σώζεται εν τη Λαύρα, εν τη Μονή των Ιβήρων και εν άλλαις.)

*

Τη αυτή ημέρα μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Ηλία, Πρόβου (1), και Άρεως.

Εις τον Ηλίαν και Πρόβον.

Αθλήσεως τμηθέντα τω ξίφει κάραν,
Ζηλοί ταχύ Πρόβος σε Μάρτυς Ηλία.

Εις τον Άρην.

Άρης υπήρξας προς το πυρ όντως Άρες,
Άρης νοητός, όπλα πίστεως φέρων.

Ούτοι οι Άγιοι εκατάγονταν από το Μισήρι. Ήτον δε Χριστιανοί, και επήγαιναν εις την Κιλικίαν, δια να υπηρετήσουν και να επισκεφθούν τους εκεί μαρτυρούντας Χριστιανούς. Φθάσαντες δε εις την Ασκάλωνα, επιάσθησαν, και εφέρθησαν έμπροσθεν του εκεί κριτού Φιρμιλιανού ονόματι. Ομολογήσαντες δε εαυτούς Χριστιανούς, εδοκίμασαν διάφορα βάσανα. Και ο μεν Άγιος Άρης, ετελείωσε το μαρτύριον με φωτίαν. Ο δε Πρόβος και Ηλίας, απεκεφαλίσθησαν. Τελείται δε η αυτών Σύναξις και εορτή εν τω μαρτυρίω του Αγίου Φιλήμονος, εν τόπω καλουμένω Στρατηγίω.

(1) Εν δε τω χειρογράφω Συναξαριστή Πρόμου γράφεται.

*

Οι Άγιοι Μάρτυρες Τιμόθεος και Πολύευκτος πυρί τελειούνται.

Εις τον Τιμόθεον.

Τιμόθεον δε τον πεπυρπολημένον,
Πού θήσομεν λαχόντα παντίμου τέλους;

Εις τον Πολύευκτον.

Σου Πολύευκτε Καισαρεύ ποίον τέλος;
Το πυρ υπελθών εύρον ευκταίον τέλος.

Από τούτους τους Αγίους, ο μεν Τιμόθεος, κρατηθείς και ομολογήσας τον Χριστόν, ύστερα από πολλά βάσανα ετελείωσε το μαρτύριόν του με φωτίαν εν τη Μαυρητανία, ήτις ευρίσκεται εις το βασίλειον του εν τη Αφρική Αλτζερίου. Ο δε Πολύευκτος με διαφόρους τιμωρίας πρότερον βασανισθείς εν Καισαρεία, τελευταίον βαλθείς εις την φωτίαν, ετελείωσε το μαρτύριον. Και ούτως έλαβον και οι δύω τους στεφάνους παρά Κυρίου.

*

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Ευτυχίου, και Θεσσαλονίκης, και των συν αυτοίς Ανδρών διακοσίων, και Γυναικών εβδομήκοντα.

Εις τον Ευτύχιον και Θεσσαλονίκην.

Συν Ευτυχίω και συ Θεσσαλονίκη,
Νίκην εφεύρες ευτυχώς εκ του ξίφους.

Εις τους διακοσίους Άνδρας και εβδομήκοντα Γυναίκας.

Ανείλεν Ανδρών εικάδας δέκα ξίφος,
Ανείλε και Γυναίκας επτάκις δέκα.

*

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Γρηγεντίου Επισκόπου Αιθιοπίας.

Σαρκός λιπών σύνδεσμον ο Γρηγέντιος,
Εκεί μετήρεν ένθα σαρξίν ου τόπος.

Ούτος εκατάγετο από τα εν Ιταλία Μεδιόλανα, ήτοι το νυν λεγόμενον Μιλάνον, υιός γονέων Αγαπίου και Θεοδότης, εν έτει φιη’ [518]. Αυτός λοιπόν ως καλή γη η δεξαμένη αγαθά σπέρματα, έτζι εφαίνετο εις όλους ότι μέλλει να βλαστήση καρπούς καλλίστους της αρετής. Όθεν όταν έφθασεν εις μέτρον ηλικίας, έγινεν ακροατής και εργάτης των θείων εντολών του Χριστού. Και κατά θείαν νεύσιν εδέχθη την χειροτονίαν του Διακόνου. Από τότε δε και ύστερα, έβαλεν ο αοίδιμος τον εαυτόν του υποκάτω εις περισσοτέρας νηστείας και σκληραγωγίας. Εκ τούτου δε ηξιώθη να λάβη την χάριν του Αγίου Πνεύματος, και να τελή σημεία και θαύματα. Ύστερον δε πάλιν επήγεν εις τα Μεδιόλανα, και ευρών ένα γέροντα προορατικόν και σημειοφόρον, ησυχάζοντα εις τόπον αναχωρητικόν, έμαθεν από εκείνον όσα έμελλον να ακολουθήσουν εις αυτόν. Αλλά και ο μέγας Απόστολος Πέτρος εφάνη εις αυτόν έξυπνον, και του προείπε τα ίδια, προσθέσας ακόμη και τα ελλείποντα, όσα δεν του επροείπεν εκείνος. Επειδή δε συνέβη να γράψη ο βασιλεύς της Αιθιοπίας, ήτοι της Χαμπεσίας Ελεσβαάν εις τον Πάπαν και Πατριάρχην της Αλεξανδρείας, Προτέριον ονόματι, ζητών δια να του στείλη ένα Επίσκοπον τέλειον, κατά τους χρόνους του βασιλέως Ιουστίνου εν έτει φιη’ [518], τούτου χάριν ελυπείτο ο Πατριάρχης, με το να μη εύρισκε τοιούτον Επίσκοπον άξιον να στείλη.

Κατ’ εκείνας δε τας ημέρας, δια θείας αποκαλύψεως εφάνη εις τον Πατριάρχην ο Ευαγγελιστής Μάρκος, και έδειξεν εις αυτόν ποίος είναι άξιος να σταλθή εκεί Επίσκοπος. Ούτος δε ήτον ο Άγιος Γρηγέντιος. Όστις τότε νεωστί επήγεν εις την Αλεξάνδρειαν εκ θείας Προνοίας, και εξενοδοχείτο από ένα Χριστιανόν. Όθεν παραλαβών αυτόν ο Πατριάρχης με πολλήν χαράν, εχειροτόνησεν Επίσκοπον, φανερωθέντα εκ Θεού με σημεία. Και ευθύς τον έπεμψεν εις την Αιθιοπίαν, συστήσας αυτόν με γράμματα, και με τα λοιπά, όσα είναι πρέποντα εις τους Αρχιερείς. Τούτον λοιπόν ιδών ο βασιλεύς όλον σεβασμιώτατον και πανευλαβέστατον, και εκ των συστατικών γραμμάτων βεβαιωθείς, γλυκερώς αυτόν υπεδέχθη και επροσκύνησε, και ως Απόστολον και σημειοφόρον ευλαβώς απήλαυσεν. Αφ’ ου δε υπέρ τούτου ευχαρίστησε τω Θεώ, αφιέρωσεν εις τον Άγιον όλον τον υπεξούσιον λαόν του.

Ο δε Άγιος εχειροτόνησεν εις την επαρχίαν εκείνην Πρεσβυτέρους και Διακόνους. Και εγκαινίασεν όλας τας Εκκλησίας, τας οποίας τότε νεωστί έκτισεν ο βασιλεύς εις την ευδαίμονα Αραβίαν. Και πολλούς Εβραίους εβάπτισεν. Έπειτα καταπείσας τους πρώτους διδασκάλους των Εβραίων, τόσον από συλλογισμούς, όσον και από τας θείας Γραφάς, μάλιστα δε καταπλήξας αυτούς και με θαύματα, έτζι τους επρόσφερεν όλους εις την αληθινήν πίστιν του Χριστού. Πρότερον γαρ εκείνο το έθνος, ήτον όλον σχεδόν Ιουδαίοι. Αλλά και νόμους εδιώρισεν ο Άγιος εις αυτούς, και κάθε θεάρεστον έργον τους εδίδαξεν. Έτζι λοιπόν καλώς και οσίως ποιμάνας το ποίμνιόν του ο τρισμακάριστος, και πολλά θαύματα ποιήσας εις δόξαν Θεού, εν ειρήνη ετελειώθη, αφ’ ου έφθασεν εις γήρας βαθύτατον. (Τον κατά πλάτος Βίον αυτού όρα εις τον Νέον Παράδεισον.)

*

Ο Άγιος Μάρτυς Τρύφων, εις φυτόν ιτέας κρεμασθείς, τελειούται.

Τρύφων ανήλθε σώματι προς ιτέαν,
Και πνεύματι προς ύψος ουρανού μέγα.

Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.

* * *

Κυριακή προ της Γεννήσεως[Δεκεμβρίου 18-24]

Τη Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως μνήμην άγειν ετάχθημεν παρά των Αγίων και θεοφόρων Πατέρων ημών, πάντων των απ’ αιώνος Θεώ ευαρεστησάντων, από Αδάμ άχρι και Ιωσήφ του μνήστορος της Υπεραγίας Θεοτόκου, κατά γενεαλογίαν. Καθώς ο Ευαγγελιστής Ματθαίος ιστορικώς ηριθμήσατο. Ομοίως και των Προφητών και Προφητίδων (1).

(1) Σημείωσαι, ότι εις την Κυριακήν ταύτην λόγους έχουσιν, ο Μηνιάτης δύω, και ο Θεοτόκης ένα. Έχει δε και ο Χρυσόστομος εν τη Κυριακή ταύτη λόγον εις τον Αβραάμ. Εν ταύτη λέγεται και ο του Θεολόγου Γρηγορίου λόγος εις τον εξισωτήν Ιουλιανόν, ου η αρχή· «Τις η τυραννίς, ην εξ αγάπης αεί τυραννούμεθα;» Αλλά και ο θείος Παλαμάς λόγον έχει, ου η αρχή· «Αγενεαλόγητον είναι τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν» (εν τω Πρωτάτω και εν άλλοις), εν δε τη Μεγίστη Λαύρα λόγος ευρίσκεται προεόρτιος Ηλιού Μοναχού, ου η αρχή· «Ο Θεός των Πατέρων, επίλαμψόν μοι τω πολυπταίστω».

Μνήμη των πρωτοπλάστων Αδάμ και Εύας.

Υμνώ θανόντας ζων γένους αρχηγέτας,
Του ζην με και θνήσκειν με τους παραιτίους.

Μνήμη του δικαίου Άβελ υιού Αδάμ.

Βοά Θεώ σον αίμα και ψυχής δίχα,
Ω πρώτε νεκρών και πρώτε σεσωσμένων.

Μνήμη του δικαίου Σηθ υιού Αδάμ.

Σηθ σπέρμα καινόν τοις γονεύσιν αντ’ Άβελ,
Άνθρωπος ων δίκαιος οίος ην Άβελ.

Μνήμη του δικαίου Ενώς υιού Σηθ.

Πολλοίς ενήκε ζήλον εις την ελπίδα,
Οφθείς Ενώς μέγιστος εκ της ελπίδος.

Μνήμη του δικαίου Καϊνάν υιού Ενώς.

Βίβλω Καϊνάν Μωσέως γεγραμμένον,
Καν τω παρόντι χρη γραφήναι βιβλίω.

Μνήμη του δικαίου Μαλελεήλ υιού Καϊνάν.

Εξής προσκείσθω Μαλελεήλ τω λόγω,
Υιός Καινάν, ου προεμνήσθη λόγος.

Μνήμη του δικαίου Ιάρεδ υιού Μαλελεήλ.

Δίκαιον όντως εν δικαίων πληθύϊ,
Και του δικαίου μνημονεύειν Ιάρεδ.

Μνήμη του δικαίου Ενώχ υιού Ιάρεδ.

Θεώ προδήλως ευαρεστήσας Λόγω,
Ενώχ αδήλοις εγκατωκίσθη τόποις.

Μνήμη του δικαίου Μαθουσάλα υιού Ενώχ.

Ενώχ σε τέκνον εκμαθών Μαθουσάλα,
Έγραψα προς μάθησιν άλλων ενθάδε.

Μνήμη του δικαίου Λάμεχ υιού Μαθουσάλα.

Λάμεχ δύω γνους δειν έγνων τιμάν ένα,
Ου τον φονευτήν αλλ’ ομωνύμως Λάμεχ.

Μνήμη του δικαίου Νώε (2) υιού Λάμεχ.

Αδάμ βροτοίς όλεθρον εκ ξύλου φέρει,
Δια ξύλου δε Νώε παν σώζει γένος.

(2) Πού εβάλθη ο πέλεκυς, με τον οποίον ο Νώε κατεσκεύαζε την κιβωτόν, όρα εις τας υποσημειώσεις της δεκάτης τετάρτης του Σεπτεμβρίου.

Μνήμη του δικαίου Σημ υιού Νώε.

Σημ πατρικήν γύμνωσιν εμφρόνως σκέπων,
Τας πατρικάς εφεύρεν ευχάς εις σκέπην.

Μνήμη του δικαίου Ιάφεθ υιού Σημ.

Μη θεις Ιάφεθ πατρός αισχύνη πλάτος,
Βίου πλατυσμόν ευχαίς πατρός λαμβάνει.

Μνήμη του δικαίου Αρφαξάδ υιού Ιάφεθ.

Ζη Κύριος ζων ου τον Αρφαξάδ λίπω,
Και γαρ χρεών και τούτον ενταύθα γράφειν.

Μνήμη του δικαίου Καϊνάν υιού Αρφαξάδ.

Καϊνάν ημίν εξεγήγερται νέος,
Τω πριν Καϊνάν εμφερής εκ του τρόπου.

Μνήμη του δικαίου Σάλα υιού Καϊνάν.

Συμπατριωτών ορμαθώ και συμφύλων,
Η συγγένεια συνδέει και τον Σάλα.

Μνήμη του δικαίου Έβερ υιού Σάλα, αφ’ ου και οι Ιουδαίοι Εβραίοι εκλήθησαν (3).

Μέγας τις όντως τοις Ιουδαίοις Έβερ,
Δους εξ εαυτού κλήσιν Εβραίων γένει.

(3) Ο δε Θεοδώρητος και άλλοι λέγουσιν, ότι Εβραίοι ωνομάσθησαν από τον Αβραάμ, ο οποίος Εβρής ονομάζεται εν τη Γενέσει· «Παραγενόμενος γάρ φησι των ανασωθέντων τις απήγγειλεν Αβραάμ τω περάτη» (Γεν. ιδ’, 13), αντί δε του, περάτη, άλλος έχει, Εβρεί. Εβρής γαρ περάτης ερμηνεύεται. Καθότι ο Αβραάμ περάσας τον Ευφράτην ποταμόν, ήλθεν εις την Παλαιστίνην.

Μνήμη του δικαίου Φάλεκ υιού Έβερ.

Πανηγυρίζω και τον εξ Έβερ τόκον,
Ως Μωϋσής γάρ φησι τίκτει τον Φάλεκ.

Μνήμη του δικαίου Ραγάβ υιού Φάλεκ.

Πάλιν κύησις και πάλιν νέος τόκος,
Υιόν Ραγάβ τεκόντος ημίν τον Φάλεκ.

Μνήμη του δικαίου Σερούχ υιού Ραγάβ.

Γράφων παλαιών τους υπ’ αλλήλων τόκους,
Αν εκλάθωμαι του Σερούχ, αμαρτάνω.

Μνήμη του δικαίου Ναχώρ υιού Σερούχ.

Γένους υπάρχειν των άνω λελεγμένων,
Και τον Ναχώρ γνους ου διϊστώ του γένους.

Μνήμη του δικαίου Θάρρα υιού Ναχώρ.

Υιός προελθών εκ Ναχώρ κλήσιν Θάρρας,
Πατήρ υπήρξε πατρός εθνών μυρίων.

Μνήμη του δικαίου και Πατριάρχου Αβραάμ υιού Θάρρα.

Τον Αβραάμ πώς δεξιώσομαι λόγοις,
Ος ηξιώθη δεξιούσθαι και Νόας;

Μνήμη του Πατριάρχου Ισαάκ υιού Αβραάμ.

Αχθείς Ισαάκ εις σφαγήν τύπος γίνη,
Επί σφαγήν ήξοντος υψίστου Λόγου.

Μνήμη του Πατριάρχου Ιακώβ υιού Ισαάκ.

Δια κλίμακος Ιακώβ της Παρθένου,
Προς γην Θεόν χωρούντα, πριν τόκου βλέπει.

Μνήμη του Πατριάρχου Ρουβίμ του πρώτου υιού Ιακώβ.

Της υιότητος Ιακώβ του τιμίου,
Ρουβίμ έγνων τον θείον αρχήν τιμίαν.

Μνήμη του Πατριάρχου Συμεών δευτέρου υιού του Ιακώβ.

Κλέος παρ’ ημίν ου το δεύτερον φέρεις,
Καν δευτερεύη Συμεών εκ του τόκου.

Μνήμη του Πατριάρχου Λευΐ υιού τρίτου Ιακώβ, εξ ου η Λευϊτική φυλή.

Θεού μεγίστου θείος ων υπηρέτης,
Τι Λευΐ μείζον της δε της δόξης θέλεις;

Μνήμη του Πατριάρχου Ιούδα υιού Ιακώβ, ου εκ της φυλής ο Χριστός.

Ιούδαν αινέσαισαν οι σεσωσμένοι.
Εξ Ιούδα γαρ Χριστός η σωτηρία.

Μνήμη του Πατριάρχου Ζαβουλών υιού Ιακώβ, ου η φυλή παράλιος.

Ακτάς κατοικείν ο Ζαβουλών εκρίθη,
Γης και θαλάσσης εις εν άκρα συνδέων.

Μνήμη του Πατριάρχου Ισάχαρ υιού Ιακώβ, ου η φυλή γηπόνος.

Στήσας σεαυτόν εις το πονείν Ισάχαρ,
Ζωήν συνιστά γήθεν άρτον εκφέρων.

Μνήμη του Πατριάρχου Δαν υιού του Ιακώβ, ου η φυλή Κριταί.

Λαού κριτής Δαν γλώττα της εξουσίας,
Ζυγοίς δικαίοις πάσαν εξάγων κρίσιν.

Μνήμη του Πατριάρχου Γαδ υιού Ιακώβ, ου η φυλή ληστευομένη ή ληστεύουσα.

Γαδ πειρατευθείς πειρατεύσων εκτρέχει,
Νίκαις δε πάντων πειρατών κατισχύει.

Μνήμη του Πατριάρχου Ασήρ υιού Ιακώβ, ου η φυλή πλουσία επί χώραις σιτοφόρος.

Ασήρ δέ φησι πίονα πλουτεί στάχυν.
Τρέφει δε τους άρχοντας άρτω πλουσίω.

Μνήμη του Πατριάρχου Νεφθαλείμ υιού Ιακώβ, ου η φυλή πολύ πλήθος.

Ως έρνος όντως Νεφθαλείμ ανειμένον,
Εις πλήθος αυτώ της φυλής ηπλωμένης.

Μνήμη του Πατριάρχου Ιωσήφ υιού Ιακώβ, ου η φυλή περίδοξος και περιφανής.

Ηυξημένον σε σος πατήρ είναι λέγων,
Δόξαν φυλής σης Ιωσήφ διαγράφει.

Μνήμη του Πατριάρχου Βενιαμίν υιού Ιακώβ, ου η φυλή από αγρίας πραεία.

Φαγών το πρωί Βενιαμίν ως λύκος,
Πράος φανείς δίδωσι βρώσιν εσπέρας.

Μνήμη Φαρές και Ζαρά των διδύμων, υιών Ιούδα του Πατριάρχου.

Κοινώς επαινώ σπέρμα κοινόν Ιούδα,
Φαρές Ζαρά τε τους διδύμους συγγόνους.

Μνήμη Εσρώμ υιού Φαρές.

Εκ Φαρές Εσρώμ ώσπερ εκ ρίζης κλάδος,
Άμφω δε ρίζης Αβραάμ θείος κλάδος.

Μνήμη Αράμ υιού Εσρώμ.

Γέγηθεν Εσρώμ ου νοσών ατεκνίαν.
Αράμ γαρ αυτώ τέκνον ηγαπημένον.

Μνήμη Αμιναδάβ υιού Αράμ.

Τον Αμιναδάβ εξ Αράμ φύναι λόγος.
Τούτου γαρ υιόν η Γραφή τούτον λέγει.

Μνήμη Ναασσών υιού Αμιναδάβ.

Εις και Ναασσών της Ιούδα φατρίας,
Εξ Αμιναδάβ της φυλής εξ Ιούδα.

Μνήμη Σαλμών υιού Ναασσών.

Ηύξησε σειράν Αβραμιαίου γένους,
Σαλμών προελθών της Ναασσών οσφύος.

Μνήμη Βοόζ υιού Σαλμών.

Ευαγγελιστά τούδε Σαλμών υιέα,
Τίνα γράφεις συ; Τον Βοόζ φησι γράφω.

Μνήμη Ωβήδ υιού Βοόζ εκ της Ρουθ.

Εκ Ρουθ μεν Ωβήδ την φυλήν Μωαβίτης,
Εκ του Βοόζ δε δήλος Ισραηλίτης.

Μνήμη Ιεσσαί υιού Ωβήδ.

Ιεσσαί τίκτε. Τικτέτω και σον γένος,
Έως απ’ αυτού Παις, Θεός τεχθή μέγας.

Μνήμη Δαβίδ βασιλέως υιού Ιεσσαί.

Εγώ τι φήσω μαρτυρούντος Κυρίου,
Τον Δαβίδ εύρον ως εμαυτού καρδίαν;

Μνήμη Σολομώντος βασιλέως υιού Δαβίδ.

Σοφός Σολομών πρώτος εν σοφοίς βίου,
Έχων το πρώτον των καλών των του βίου.

Μνήμη Ροβοάμ βασιλέως υιού Σολομώντος.

Εγκώμιόν σοι Ροβοάμ πλέκω μέγα,
Σον πάππον είναι τον μέγαν Δαβίδ λέγων.

Μνήμη Αβιά βασιλέως υιού Ροβοάμ.

Βοά Ροβοάμ προς τον Αβιά λέγων.
Εγώ πατήρ σος, και συ μου το τεκνίον.

Μνήμη Ασά βασιλέως υιού Αβιά.

Ευθή τον Ασά μηνύει βασιλέα,
Η τετράτιτλος των βασιλειών βίβλος.

Μνήμη Ιωσαφάτ βασιλέως υιού Ασά.

Ιωσαφάτ τα πάντα χρηστός εν βίω,
Ευρών αφορμάς πατρόθεν χρηστού βίου.

Μνήμη Ιωράμ βασιλέως υιού Ιωσαφάτ.

Ιωράμ ημίν εξ Ιωσαφάτ έφυ,
Υιός βασιλεύς εκ πατρός βασιλέως.

Μνήμη Οζίου βασιλέως υιού Ιωράμ.

Ανήκε καρπόν ευγενή τον Οζίαν,
Άναξ Ιωράμ Ιωσαφάτ ο κλάδος.

Μνήμη Ιωάθαμ βασιλέως υιού Οζίου.

Τον Ιωάθαμ ως νεοττόν Οζίου,
Της βασιλείας η καλιά λαμβάνει.

Μνήμη Άχαζ βασιλέως υιού Ιωάθαμ.

Το της κεφαλής στέμμα της Ιωάθαμ,
Στέφει κεφαλήν ευπρεπώς και την Άχαζ.

Μνήμη Εζεκίου βασιλέως υιού Άχαζ.

Σοβεί τελευτήν δακρύσας Εζεκίας.
Τοσούτον ισχύουσι ρείθρα δακρύων.

Μνήμη Μανασσή βασιλέως υιού Εζεκίου.

Σωτηριώδες προς μετάγνωσιν βάθρον,
Μανασσής ημίν την προσευχήν πηγνύει (4).

(4) Την κατανυκτικήν προσευχήν του Μανασσή αναφέρει η θεία Γραφή λέγουσα· «Και τα λοιπά των λόγων Μανασσή, και η προσευχή αυτού η προς τον Θεόν» (Β’ Παρ. λγ’, 19). Και πάλιν· «Ιδού επί λόγων προσευχής αυτού. Και επήκουσεν αυτού» (ο Θεός δηλ.), (αυτόθι). Αναφέρει δε αυτήν και ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος.

Μνήμη Αμμών βασιλέως υιού Μανασσή.

Αμμών κυηθείς της αλουργίδος μέσον,
Ην και βασιλεύς και βασιλείας τέκνον.

Μνήμη Ιωσίου βασιλέως υιού Αμμών.

Ιωσίας έναντι του Θεού μέγας,
Ον γνους επαινείν δειλιώ μη σμικρύνω.

Μνήμη Ιεχονίου βασιλέως υιού Ιωσίου.

Εν Βαβυλώνος τη μετοικία λόγος,
Ιεχονίαν εμπαροικήσαι βίω.

Μνήμη Σαλαθιήλ υιού Ιεχονίου.

Πρώτον μετ’ αυτήν την μετοικίαν τέκνον.
Τον Σαλαθιήλ Ιούδα φυλή φύει.

Μνήμη Ζοροβάβελ υιού Σαλαθιήλ, του τον Ναόν Ιεροσολύμων καυθέντα ανεγείραντος.

Ναβουζαρδάν έκαυσεν οίκον Κυρίου,
Ου καύσιν ήρε κτίσμασι Ζοροβάβελ.

Μνήμη Αβιούδ υιού Ζοροβάβελ.

Αβιούδ όρπηξ ου φυή Ζοροβάβελ,
Ως την φυήν ουν και τον όρπηκα γράφω.

Μνήμη Ελιακείμ υιού Αβιούδ.

Τον Ελιακείμ Αβιούδ γράφει γόνον,
Ματθαίος ημίν ακριβής γονογράφος.

Μνήμη Αζώρ υιού Ελιακείμ.

Ο θείος Αζώρ εξ Ελιακείμ έφυ,
Θεία Γραφή λέγουσα τούτο πεισάτω.

Μνήμη Σαδώκ υιού Αζώρ.

Αζώρ κυΐσκων τον Σαδώκ ου λανθάνει,
Ο συγγραφεύς γνους εκκαλύπτει τον τόκον.

Μνήμη Αχείμ υιού Σαδώκ.

Τοις του Σαδώκ ζητούσιν υιόν Ματθαίος,
Δείξει τον Αχείμ εκβαλών το βιβλίον.

Μνήμη Ελιούδ υιού Αχείμ.

Τεχθείς απ’ Αχείμ Ελιούδ ώφθη τέκνον,
Οφθήσεται δε και πατήρ τεκνοτρόφος.

Μνήμη Ελεάζαρ υιού Ελιούδ.

Ιδού τεκόντα και τον Ελιούδ έγνων,
Ελεάζαρον τέκνον ει βούλει μάθε.

Μνήμη Ματθάν υιού Ελεάζαρ.

Ελεάζαρ δε τον Ματθάν γεννάν λέγει,
Μαιευτρίας άκουε Ματθαίου βίβλου.

Μνήμη Ιακώβ υιού Ματθάν.

Και Ματθάν εισήνεγκεν υιόν εις βίον,
Τον Ιακώβ γαρ εισενεγκών ευρέθη.

Μνήμη Ιωσήφ του μνήστορος υιού Ιακώβ.

Μνηστήρ Ιωσήφ. Ω το Πνεύμα προ γάμου,
Μνηστήν εκείνου συλλαβούσαν δεικνύει.

Μνήμη του δικαίου Μελχισεδέκ.

Έχει Γραφή πατρός σε και μητρός δίχα,
Χριστού τυπούντα Μελχισεδέκ τους τόκους.

Μνήμη του δικαίου Ιώβ.

Ύψιστον ευρών αξίως επαινέτην,
Ιώβ επαίνων ου δέει των γηΐνων.

Μνήμη των προφητών Μωσέως, και Ωρ και Ααρών των Ιερέων.

Συν Ωρ Ααρών προγράφει Χριστού πάθος,
Υψούντες άμφω σταυρικώς τον Μωσέα.

Μνήμη του δικαίου Ιησού υιού Ναυή.

Υμνείν Ιησούν ποίος αρκέσει λόγος,
Ω συλλαλών υπήρχε και Θεός Λόγος;

Μνήμη του Προφήτου Σαμουήλ.

Οφθαλμόν ημίν ευμενή Θεού τίθει,
Οφθαλμέ θείε και τα μέλλοντα βλέπων.

Μνήμη του Προφήτου Νάθαν.

Αμαρτιών έλεγχος οξύς ων Νάθαν,
Ημάρτομεν λέγουσι συγγνώμην νέμει.

Μνήμη του Προφήτου Δανιήλ.

Και θηρία φρίττουσιν αρετής φίλον,
Έργοις Δανιήλ τούτο πιστούται μέγας.

Μνήμη των Αγίων τριών Παίδων.

Και πυρ το πυρ ην της καμίνου και δρόσος,
Προς δυσσεβείς πυρ προς δε τους Παίδας δρόσος.

Μνήμη της δικαίας Σάρρας, γυναικός Αβραάμ.

Νεύσει Θεού και στείρα νικάται φύσις,
Και μάρτυς ωδίνουσα Σάρρα παιδίον.

Μνήμη της δικαίας Ρεβέκκας, γυναικός Ισαάκ.

Και την αρίστην των γυναικών Ρεβέκκαν,
Άριστος ανδρών εύρε κοινωνόν λέχους.

Μνήμη της δικαίας Λείας, πρώτης γυναικός Ιακώβ.

Λείας προσώπω Κύριος μη δους χάριν,
Κυήσεως δίδωσι τη μήτρα χάριν.

Μνήμη της δικαίας Ραχήλ, δευτέρας γυναικός Ιακώβ.

Θεούς πατρώους η Ραχήλ κλέπτει πόθω,
Εν εσχάτω δε τον Θεόν ποθεί Λόγον.

Μνήμη της δικαίας Ασινέθ, γυναικός Ιωσήφ του παγκάλου.

Κάλλει παρήλθεν ήλιος μεν αστέρας,
Η δ’ Ασινέθ μοι τας υφ’ ήλιον κόρας.

Μνήμη της δικαίας Μαρίας, αδελφής Μωϋσέως.

Άσωμεν ειπέ και πάλιν τω Κυρίω,
Ψυχής κροτούσα τύμπανον νυν Μαρία.

Μνήμη της δικαίας Δεβόρρας της κρινάσης τον Ισραήλ.

Υπέρ γυναίκας η Δεβόρρα την φρένα,
Βάθει φρενός κρίνουσα λαόν Κυρίου.

Μνήμη της δικαίας Ρουθ.

Έθνος λιπούσα Ρουθ εαυτής και σέβας,
Έθνει προσήλθε και Θεώ του Μωσέως.

Μνήμη της δικαίας Σαραφθίας, προς ην ο Ηλίας εστάλη.

Άσπαρτον είχε την τροφήν Σαραφθία,
Καινόν λαχούσα λήϊον τον Ηλίαν.

Μνήμη της δικαίας Σουμανίτιδος, της ξενοδοχησάσης τον Ελισσαίον.

Ελισσαίος σοι κλείθρα νηδύος λύει,
Ω κλείθρα Σουμανίτις ήνοιξας δόμου.

Μνήμη της δικαίας Ιουδίθ, της ανελούσης τον Ολοφέρνην.

Ον πας ανήρ έφριττε δεινόν οπλίτην,
Γυνή καθείλεν Ιουδίθ Ολοφέρνην.

Μνήμη της δικαίας Εσθήρ, της λυτρωσαμένης τον Ισραήλ εκ θανάτου.

Έσωσεν Εσθήρ άνδρας Ισραηλίτας,
Άδου κυνήν μέλλοντας ενδύναι πάλαι (5).

(5) Δηλαδή εκείνους, οπού έμελλον να ενδυθούν το σκυλίτικον σκέπασμα του Άδου, καθώς μυθολογούσιν οι ποιηταί των Ελλήνων. Ταυτόν ειπείν, εκείνους, οπού έμελλον να θανατωθούν και να καταβούν εις τον Άδην.

Μνήμη της δικαίας Άννης της μητρός Σαμουήλ.

Ευχής τέκνον τεκούσα Σαμουήλ μέγαν,
Νικά Φενάνναν Άννα πολλήν εν τέκνοις.

Μνήμη της δικαίας Σωσάννης (6).

Κανών πρόκειται σωφρονούσαις εν βίω,
Ο της Σωσάννης σωφρονέστατος βίος.

(6) Σημείωσαι, ότι εις την σώφρονα Σωσάνναν λόγον έπλεξεν ο θείος Χρυσόστομος, ου η αρχή· «Ήκομεν υμίν ευγνώμονες οφειλέται του λόγου». (Σώζεται εν τω ε’ τόμω της εν Ετόνη εκδόσεως.)

Είτα λέγονται και τα Συναξάρια των κατά την ημέραν Αγίων.

Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.

 Από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α’. Εκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

Άγιος ΒονιφάτιοςΤ ατ μην ΙΘ΄, μνήμη το γίου Μάρτυρος Βονιφατίου.

Ζητν Βονιφάτιος στ Μαρτύρων,
αυτν ερε Μάρτυρα τμηθες ξίφει.

ννεακαιδεκάτ Βονιφάτιος αχένα κάρθη.

Οτος γιος τον κατ τος χρόνους το βασιλέως Διοκλητιανο, ν τει σϞ΄ [290], δολος μις γυναικς συγκλητικς, νόματι γλαΐδος, θυγατρς κακίου το νθυπάτου ώμης. Οτος λοιπν καθ νθρωπος, νικτο μέν, π τ κρασίον κα π τν ρωτα τς κυρίας του. τον μως λεήμων κα φιλόξενος. Προθύμως μν βοηθν τος δεομένους, σπλαγχνιζόμενος δ κα συμπονν ες τς συμφορς κα παρακαλέσεις τν καταπονουμένων. μοίως κα κυρία του τον λεήμων, κα τος το Χριστο Μάρτυρας γαπσα. ν μι δ τν μερν λέγει ατη ες τν Βονιφάτιον. Πήγαινε ες τν νατολήν, πο μαρτυροσιν ο γιοι, κα φέρε λείψανα γίων, δι ν χωμεν ατ ες βοήθειαν κα ψυχικν σωτηρίαν μας. δ Βονιφάτιος χαμογελντας, πεκρίθη. νίσως δ φέρω τ δικόν μου λείψανον, δέχεσαι τοτο; δ γλαΐς, δν εναι καιρός, το επε, ν παίζς. θεν ρκετ τοτον πιτιμήσασα, βαλεν ες τν καρδίαν του τν το Θεο φόβον. Ετα εξαμένη ν παναγυρίσ μ δεξιν γύρισμα πέστειλεν ατόν, που βασανίζοντο ο το Χριστο Μάρτυρες.

Πηγαίνωντας λοιπν Βονιφάτιος ες Κιλικίαν μ δούλους δώδεκα, κα μ χρυσίον πολύ, ερκεν νδρας γίους μαρτυροντας, κα κατεφίλει τ δεσμ κα πληγάς των. θεν παρασταθες μπροσθεν το γεμόνος κα μολογήσας τν αυτόν του Χριστιανόν, κρεμάσθη κατακέφαλα, κα κατεξεσχίσθη ες τ σμα ως κα ες ατ τ κόκκαλα. Ετα μπηξαν ες τ νύχιά του καλάμια κοπτερά. Κα πότισαν ατν μολύβι βρασμένον. Μετ τατα βαλαν ατν μέσα ες να καζάνι γεμάτον π πίσσαν βρασμένην. Κα μν γιος φυλάχθη π ατ βλαβς μ τν χάριν το Θεο, διεφθάρησαν δ δήμιοι πεντήκοντα. Τελευταον δέ, πέκοψαν τν τιμίαν κεφαλήν του. Κα π τ κόψιμον εγκε παραδόξως γάλα, νακατωμένον μ αμα. θεν πίστευσαν ες τν Χριστν νδρες πεντήκοντα. Ο δ σύνδουλοί του νομίσαντες τι ερίσκεται ες καπηλεα κα μέθας κατ τν συνήθειάν του, τριγύριζον δ κα κε ζητοντες ατόν. Μόλις δ μαθον π τος στρατιώτας τ γενόμενα. θεν ερόντες τ λείψανόν του, πεσον πάνω ες ατ κα κλαυσαν, καταφιλοντες κα ζητοντες συγχώρησιν, δι σα πρότερον τν κατηγόρουν. Ετα γοράσαντες ατ μ πεντακόσια φλωρία, τ πραν κα τ πγαν ες τν κυρίαν τους. Ες τν ποίαν προμηνύθη ρχομς το λειψάνου μ ποκάλυψιν γίου γγέλου.

δ γλας μετ χαρς προϋπαντήσασα τ γιον λείψανον, κα πολυτελς τοτο τιμήσασα, νταφίασεν ατ τέσσαρα μίλια σχεδν ξω τς πόλεως ώμης. στερον δ οκοδόμησε κα Ναν ες τ νομά του ν τ μέσ τς πόλεως, κατ τ κάλλος κα κατ τν λην λαμπρότατον. που καθ’ κάστην πηγς αμάτων προχέει. π τότε δ κα στερα, σίως κα θεαρέστως κα κείνη διεπέρασε τν ζωήν της, μεταχειριζομένη τόσην τραχυτάτην σκησιν, στε πο ξιώθη ν λάβ κα χάριν θαυμάτων. Κα οτως ν ερήν τ πνεμα ατς τ Κυρί παρέδωκε. (Τν κατ πλάτος Βίον ατο ρα ες τν Νέον Παράδεισον. Τν δ λληνικν τούτου Βίον συνέγραψεν Μεταφραστής, ο ρχή· «Κα τ τν λλων μν το Χριστο». Σζεται ν τ Λαύρ, ν τ Μον τν βήρων κα ν λλαις.)

*

Τ ατ μέρ μνήμη τν γίων Μαρτύρων λία, Πρόβου (1), κα ρεως.

Ες τν λίαν κα Πρόβον.

θλήσεως τμηθέντα τ ξίφει κάραν,
Ζηλο ταχ Πρόβος σε Μάρτυς λία.

Ες τν ρην.

ρης πρξας πρς τ πρ ντως ρες,
ρης νοητός, πλα πίστεως φέρων.

Οτοι ο γιοι κατάγονταν π τ Μισρι. τον δ Χριστιανοί, κα πήγαιναν ες τν Κιλικίαν, δι ν πηρετήσουν κα ν πισκεφθον τος κε μαρτυροντας Χριστιανούς. Φθάσαντες δ ες τν σκάλωνα, πιάσθησαν, κα φέρθησαν μπροσθεν το κε κριτο Φιρμιλιανο νόματι. μολογήσαντες δ αυτος Χριστιανούς, δοκίμασαν διάφορα βάσανα. Κα μν γιος ρης, τελείωσε τ μαρτύριον μ φωτίαν. δ Πρόβος κα λίας, πεκεφαλίσθησαν. Τελεται δ ατν Σύναξις κα ορτ ν τ μαρτυρί το γίου Φιλήμονος, ν τόπ καλουμέν Στρατηγί.

(1) Ἐν δὲ τῷ χειρογράφῳ Συναξαριστῇ Πρόμου γράφεται.

*

Ο γιοι Μάρτυρες Τιμόθεος κα Πολύευκτος πυρ τελειονται.

Ες τν Τιμόθεον.

Τιμόθεον δ τν πεπυρπολημένον,
Πο θήσομεν λαχόντα παντίμου τέλους;

Ες τν Πολύευκτον.

Σο Πολύευκτε Καισαρε ποον τέλος;
Τ πρ πελθν ερον εκταον τέλος.

π τούτους τος γίους, μν Τιμόθεος, κρατηθες κα μολογήσας τν Χριστόν, στερα π πολλ βάσανα τελείωσε τ μαρτύριόν του μ φωτίαν ν τ Μαυρητανί, τις ερίσκεται ες τ βασίλειον το ν τ φρικ λτζερίου. δ Πολύευκτος μ διαφόρους τιμωρίας πρότερον βασανισθες ν Καισαρεί, τελευταον βαλθες ες τν φωτίαν, τελείωσε τ μαρτύριον. Κα οτως λαβον κα ο δύω τος στεφάνους παρ Κυρίου.

*

Μνήμη τν γίων Μαρτύρων Ετυχίου, κα Θεσσαλονίκης, κα τν σν ατος νδρν διακοσίων, κα Γυναικν βδομήκοντα.

Ες τν Ετύχιον κα Θεσσαλονίκην.

Σν Ετυχί κα σ Θεσσαλονίκη,
Νίκην φερες ετυχς κ το ξίφους.

Ες τος διακοσίους νδρας κα βδομήκοντα Γυνακας.

νελεν νδρν εκάδας δέκα ξίφος,
νελε κα Γυνακας πτάκις δέκα.

*

Μνήμη το σίου Πατρς μν Γρηγεντίου πισκόπου Αθιοπίας.

Σαρκς λιπν σύνδεσμον Γρηγέντιος,
κε μετρεν νθα σαρξν ο τόπος.

Οτος κατάγετο π τ ν ταλί Μεδιόλανα, τοι τ νν λεγόμενον Μιλάνον, υἱὸς γονέων γαπίου κα Θεοδότης, ν τει φιη΄ [518]. Ατς λοιπν ς καλ γ δεξαμένη γαθ σπέρματα, τζι φαίνετο ες λους τι μέλλει ν βλαστήσ καρπος καλλίστους τς ρετς. θεν ταν φθασεν ες μέτρον λικίας, γινεν κροατς κα ργάτης τν θείων ντολν το Χριστο. Κα κατ θείαν νεσιν δέχθη τν χειροτονίαν το Διακόνου. π τότε δ κα στερα, βαλεν οίδιμος τν αυτόν του ποκάτω ες περισσοτέρας νηστείας κα σκληραγωγίας. κ τούτου δ ξιώθη ν λάβ τν χάριν το γίου Πνεύματος, κα ν τελ σημεα κα θαύματα. στερον δ πάλιν πγεν ες τ Μεδιόλανα, κα ερν να γέροντα προορατικν κα σημειοφόρον, συχάζοντα ες τόπον ναχωρητικόν, μαθεν π κενον σα μελλον ν κολουθήσουν ες ατόν. λλ κα μέγας πόστολος Πέτρος φάνη ες ατν ξυπνον, κα το προεπε τ δια, προσθέσας κόμη κα τ λλείποντα, σα δν το προεπεν κενος. πειδ δ συνέβη ν γράψ βασιλες τς Αθιοπίας, τοι τς Χαμπεσίας λεσβαν ες τν Πάπαν κα Πατριάρχην τς λεξανδρείας, Προτέριον νόματι, ζητν δι ν το στείλ να πίσκοπον τέλειον, κατ τος χρόνους το βασιλέως ουστίνου ν τει φιη΄ [518], τούτου χάριν λυπετο Πατριάρχης, μ τ ν μ ερισκε τοιοτον πίσκοπον ξιον ν στείλ.

Κατ’ κείνας δ τς μέρας, δι θείας ποκαλύψεως φάνη ες τν Πατριάρχην Εαγγελιστς Μάρκος, κα δειξεν ες ατν ποος εναι ξιος ν σταλθ κε πίσκοπος. Οτος δ τον γιος Γρηγέντιος. στις τότε νεωστ πγεν ες τν λεξάνδρειαν κ θείας Προνοίας, κα ξενοδοχετο π να Χριστιανόν. θεν παραλαβν ατν Πατριάρχης μ πολλν χαράν, χειροτόνησεν πίσκοπον, φανερωθέντα κ Θεο μ σημεα. Κα εθς τν πεμψεν ες τν Αθιοπίαν, συστήσας ατν μ γράμματα, κα μ τ λοιπά, σα εναι πρέποντα ες τος ρχιερες. Τοτον λοιπν δν βασιλες λον σεβασμιώτατον κα πανευλαβέστατον, κα κ τν συστατικν γραμμάτων βεβαιωθείς, γλυκερς ατν πεδέχθη κα προσκύνησε, κα ς πόστολον κα σημειοφόρον ελαβς πήλαυσεν. φ’ ο δ πρ τούτου εχαρίστησε τ Θε, φιέρωσεν ες τν γιον λον τν πεξούσιον λαόν του.

δ γιος χειροτόνησεν ες τν παρχίαν κείνην Πρεσβυτέρους κα Διακόνους. Κα γκαινίασεν λας τς κκλησίας, τς ποίας τότε νεωστ κτισεν βασιλες ες τν εδαίμονα ραβίαν. Κα πολλος βραίους βάπτισεν. πειτα καταπείσας τος πρώτους διδασκάλους τν βραίων, τόσον π συλλογισμούς, σον κα π τς θείας Γραφάς, μάλιστα δ καταπλήξας ατος κα μ θαύματα, τζι τος πρόσφερεν λους ες τν ληθινν πίστιν το Χριστο. Πρότερον γρ κενο τ θνος, τον λον σχεδν ουδαοι. λλ κα νόμους διώρισεν γιος ες ατούς, κα κάθε θεάρεστον ργον τος δίδαξεν. τζι λοιπν καλς κα σίως ποιμάνας τ ποίμνιόν του τρισμακάριστος, κα πολλ θαύματα ποιήσας ες δόξαν Θεο, ν ερήν τελειώθη, φ’ ο φθασεν ες γρας βαθύτατον. (Τν κατ πλάτος Βίον ατο ρα ες τν Νέον Παράδεισον.)

*

γιος Μάρτυς Τρύφων, ες φυτν τέας κρεμασθείς, τελειοται.

Τρύφων νλθε σώματι πρς τέαν,
Κα πνεύματι πρς ψος ορανο μέγα.

Τας τν σν γίων πρεσβείαις Χριστ Θες λέησον μς.

 * * *

Κυριακή προ της Γεννήσεως[Δεκεμβρίου 18-24]

Τ Κυριακ πρ τς Χριστο Γεννήσεως μνήμην γειν τάχθημεν παρ τν γίων κα θεοφόρων Πατέρων μν, πάντων τν π’ αἰῶνος Θε εαρεστησάντων, π δμ χρι κα ωσφ το μνήστορος τς περαγίας Θεοτόκου, κατ γενεαλογίαν. Καθς Εαγγελιστς Ματθαος στορικς ριθμήσατο. μοίως κα τν Προφητν κα Προφητίδων (1).

(1) Σημείωσαι, ὅτι εἰς τὴν Κυριακὴν ταύτην λόγους ἔχουσιν, ὁ Μηνιάτης δύω, καὶ ὁ Θεοτόκης ἕνα. Ἔχει δὲ καὶ ὁ Χρυσόστομος ἐν τῇ Κυριακῇ ταύτῃ λόγον εἰς τὸν Ἁβραάμ. Ἐν ταύτῃ λέγεται καὶ ὁ τοῦ Θεολόγου Γρηγορίου λόγος εἰς τὸν ἐξισωτὴν Ἰουλιανόν, οὗ ἡ ἀρχή· «Τίς ἡ τυραννίς, ἣν ἐξ ἀγάπης ᾀεὶ τυραννούμεθα;» Ἀλλὰ καὶ ὁ θεῖος Παλαμᾶς λόγον ἔχει, οὗ ἡ ἀρχή· «Ἀγενεαλόγητον εἶναι τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν» (ἐν τῷ Πρωτάτῳ καὶ ἐν ἄλλοις), ἐν δὲ τῇ Μεγίστῃ Λαύρᾳ λόγος εὑρίσκεται προεόρτιος Ἠλιοὺ Μοναχοῦ, οὗ ἡ ἀρχή· «Ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων, ἐπίλαμψόν μοι τῷ πολυπταίστῳ».

 Μνήμη τν πρωτοπλάστων δμ κα Εας.

μν θανόντας ζν γένους ρχηγέτας,
Το ζν με κα θνήσκειν με τος παραιτίους.

Μνήμη το δικαίου βελ υο δάμ.

Βο Θε σν αμα κα ψυχς δίχα,
πρτε νεκρν κα πρτε σεσωσμένων.

Μνήμη το δικαίου Σθ υο δάμ.

Σθ σπέρμα καινν τος γονεσιν ντ’ βελ,
νθρωπος ν δίκαιος οος ν βελ.

Μνήμη το δικαίου νς υο Σήθ.

Πολλος νκε ζλον ες τν λπίδα,
φθες νς μέγιστος κ τς λπίδος.

Μνήμη το δικαίου Καϊνν υο νώς.

Βίβλ Καϊνν Μωσέως γεγραμμένον,
Κν τ παρόντι χρ γραφναι βιβλί.

Μνήμη το δικαίου Μαλελελ υο Καϊνν.

ξς προσκείσθω Μαλελελ τ λόγ,
Υἱὸς Καινν, ο προεμνήσθη λόγος.

Μνήμη το δικαίου άρεδ υο Μαλελεήλ.

Δίκαιον ντως ν δικαίων πληθύϊ,
Κα το δικαίου μνημονεύειν άρεδ.

Μνήμη το δικαίου νχ υο άρεδ.

Θε προδήλως εαρεστήσας Λόγ,
νχ δήλοις γκατκίσθη τόποις.

Μνήμη το δικαίου Μαθουσάλα υο νώχ.

νώχ σε τέκνον κμαθν Μαθουσάλα,
γραψα πρς μάθησιν λλων νθάδε.

Μνήμη το δικαίου Λάμεχ υο Μαθουσάλα.

Λάμεχ δύω γνος δεν γνων τιμν να,
Ο τν φονευτν λλ’ μωνύμως Λάμεχ.

Μνήμη το δικαίου Νε (2) υο Λάμεχ.

δμ βροτος λεθρον κ ξύλου φέρει,
Δι ξύλου δ Νε πν σζει γένος.

(2) Ποῦ ἐβάλθη ὁ πέλεκυς, μὲ τὸν ὁποῖον ὁ Νῶε κατεσκεύαζε τὴν κιβωτόν, ὅρα εἰς τὰς ὑποσημειώσεις τῆς δεκάτης τετάρτης τοῦ Σεπτεμβρίου.

Μνήμη το δικαίου Σμ υο Νε.

Σμ πατρικν γύμνωσιν μφρόνως σκέπων,
Τς πατρικς φερεν εχς ες σκέπην.

Μνήμη το δικαίου άφεθ υο Σήμ.

Μ θες άφεθ πατρς ασχύν πλάτος,
Βίου πλατυσμν εχας πατρς λαμβάνει.

Μνήμη το δικαίου ρφαξδ υο άφεθ.

Ζ Κύριος ζν ο τν ρφαξδ λίπω,
Κα γρ χρεν κα τοτον νταθα γράφειν.

Μνήμη το δικαίου Καϊνν υο ρφαξάδ.

Καϊνν μν ξεγήγερται νέος,
Τ πρν Καϊνν μφερς κ το τρόπου.

Μνήμη το δικαίου Σάλα υο Καϊνν.

Συμπατριωτν ρμαθ κα συμφύλων,
συγγένεια συνδέει κα τν Σάλα.

Μνήμη το δικαίου βερ υο Σάλα, φ’ ο κα ο ουδαοι βραοι κλήθησαν (3).

Μέγας τις ντως τος ουδαίοις βερ,
Δος ξ αυτο κλσιν βραίων γένει.

(3) Ὁ δὲ Θεοδώρητος καὶ ἄλλοι λέγουσιν, ὅτι Ἑβραῖοι ὠνομάσθησαν ἀπὸ τὸν Ἁβραάμ, ὁ ὁποῖος Ἑβρῆς ὀνομάζεται ἐν τῇ Γενέσει· «Παραγενόμενος γάρ φησι τῶν ἀνασωθέντων τις ἀπήγγειλεν Ἁβραὰμ τῷ περάτῃ» (Γεν. ιδ΄, 13), ἀντὶ δὲ τοῦ, περάτῃ, ἄλλος ἔχει, Ἑβρεῖ. Ἑβρῆς γὰρ περάτης ἑρμηνεύεται. Καθότι ὁ Ἁβραὰμ περάσας τὸν Εὐφράτην ποταμόν, ἦλθεν εἰς τὴν Παλαιστίνην.

Μνήμη το δικαίου Φάλεκ υο βερ.

Πανηγυρίζω κα τν ξ βερ τόκον,
ς Μωϋσς γάρ φησι τίκτει τν Φάλεκ.

Μνήμη το δικαίου αγβ υο Φάλεκ.

Πάλιν κύησις κα πάλιν νέος τόκος,
Υἱὸν αγβ τεκόντος μν τν Φάλεκ.

Μνήμη το δικαίου Σεροχ υο αγάβ.

Γράφων παλαιν τος π’ λλήλων τόκους,
ν κλάθωμαι το Σερούχ, μαρτάνω.

Μνήμη το δικαίου Ναχρ υο Σερούχ.

Γένους πάρχειν τν νω λελεγμένων,
Κα τν Ναχρ γνος ο διϊστ το γένους.

Μνήμη το δικαίου Θάρρα υο Ναχώρ.

Υἱὸς προελθν κ Ναχρ κλσιν Θάρρας,
Πατρ πρξε πατρς θνν μυρίων.

Μνήμη το δικαίου κα Πατριάρχου βραμ υο Θάρρα.

Τν βραμ πς δεξιώσομαι λόγοις,
ς ξιώθη δεξιοσθαι κα Νόας;

Μνήμη το Πατριάρχου σακ υο βραάμ.

χθες σακ ες σφαγν τύπος γίν,
π σφαγν ξοντος ψίστου Λόγου.

Μνήμη το Πατριάρχου ακβ υο σαάκ.

Δι κλίμακος ακβ τς Παρθένου,
Πρς γν Θεν χωροντα, πρν τόκου βλέπει.

Μνήμη το Πατριάρχου ουβμ το πρώτου υο ακώβ.

Τς υότητος ακβ το τιμίου,
ουβμ γνων τν θεον ρχν τιμίαν.

Μνήμη το Πατριάρχου Συμεν δευτέρου υο το ακώβ.

Κλέος παρ’ μν ο τ δεύτερον φέρεις,
Κν δευτερεύ Συμεν κ το τόκου.

Μνήμη το Πατριάρχου Λευ υο τρίτου ακώβ, ξ ο Λευϊτικ φυλή.

Θεο μεγίστου θεος ν πηρέτης,
Τί Λευ μεζον τς δε τς δόξης θέλεις;

Μνήμη το Πατριάρχου ούδα υο ακώβ, ο κ τς φυλς Χριστός.

ούδαν ανέσαισαν ο σεσωσμένοι.
ξ ούδα γρ Χριστς σωτηρία.

Μνήμη το Πατριάρχου Ζαβουλν υο ακώβ, ο φυλ παράλιος.

κτς κατοικεν Ζαβουλν κρίθη,
Γς κα θαλάσσης ες ν κρα συνδέων.

Μνήμη το Πατριάρχου σάχαρ υο ακώβ, ο φυλ γηπόνος.

Στήσας σεαυτν ες τ πονεν σάχαρ,
Ζων συνιστ γθεν ρτον κφέρων.

Μνήμη το Πατριάρχου Δν υο το ακώβ, ο φυλ Κριταί.

Λαο κριτς Δν γλττα τς ξουσίας,
Ζυγος δικαίοις πσαν ξάγων κρίσιν.

Μνήμη το Πατριάρχου Γδ υο ακώβ, ο φυλ λστευομένη λστεύουσα.

Γδ πειρατευθες πειρατεύσων κτρέχει,
Νίκαις δ πάντων πειρατν κατισχύει.

Μνήμη το Πατριάρχου σρ υο ακώβ, ο φυλ πλουσία π χώραις σιτοφόρος.

σρ δέ φησι πίονα πλουτε στάχυν.
Τρέφει δ τος ρχοντας ρτ πλουσί.

Μνήμη το Πατριάρχου Νεφθαλεμ υο ακώβ, ο φυλ πολ πλθος.

ς ρνος ντως Νεφθαλεμ νειμένον,
Ες πλθος ατ τς φυλς πλωμένης.

Μνήμη το Πατριάρχου ωσφ υο ακώβ, ο φυλ περίδοξος κα περιφανής.

Ηξημένον σε σς πατρ εναι λέγων,
Δόξαν φυλς σς ωσφ διαγράφει.

Μνήμη το Πατριάρχου Βενιαμν υο ακώβ, ο φυλ π γρίας πρεα.

Φαγν τ πρω Βενιαμν ς λύκος,
Προς φανες δίδωσι βρσιν σπέρας.

Μνήμη Φαρς κα Ζαρ τν διδύμων, υἱῶν ούδα το Πατριάρχου.

Κοινς παιν σπέρμα κοινν ούδα,
Φαρς Ζαρά τε τος διδύμους συγγόνους.

Μνήμη σρμ υο Φαρές.

κ Φαρς σρμ σπερ κ ίζης κλάδος,
μφω δ ίζης βραμ θεος κλάδος.

Μνήμη ρμ υο σρώμ.

Γέγηθεν σρμ ο νοσν τεκνίαν.
ρμ γρ ατ τέκνον γαπημένον.

Μνήμη μιναδβ υο ράμ.

Τν μιναδβ ξ ρμ φναι λόγος.
Τούτου γρ υἱὸν Γραφ τοτον λέγει.

Μνήμη Ναασσν υο μιναδάβ.

Ες κα Ναασσν τς ούδα φατρίας,
ξ μιναδβ τς φυλς ξ ούδα.

Μνήμη Σαλμν υο Ναασσών.

Ηξησε σειρν βραμιαίου γένους,
Σαλμν προελθν τς Ναασσν σφύος.

Μνήμη Βοζ υο Σαλμών.

Εαγγελιστ τοδε Σαλμν υέα,
Τίνα γράφεις σύ; Τν Βοόζ φησι γράφω.

Μνήμη βδ υο Βοζ κ τς ούθ.

κ οθ μν βδ τν φυλν Μωαβίτης,
κ το Βοζ δ δλος σραηλίτης.

Μνήμη εσσα υο βήδ.

εσσα τίκτε. Τικτέτω κα σν γένος,
ως π’ ατο Πας, Θες τεχθ μέγας.

Μνήμη Δαβδ βασιλέως υο εσσαί.

γ τί φήσω μαρτυροντος Κυρίου,
Τν Δαβδ ερον ς μαυτο καρδίαν;

Μνήμη Σολομντος βασιλέως υο Δαβίδ.

Σοφς Σολομν πρτος ν σοφος βίου,
χων τ πρτον τν καλν τν το βίου.

Μνήμη οβομ βασιλέως υο Σολομντος.

γκώμιόν σοι οβομ πλέκω μέγα,
Σν πάππον εναι τν μέγαν Δαβδ λέγων.

Μνήμη βι βασιλέως υο οβοάμ.

Βο οβομ πρς τν βι λέγων.
γ πατρ σός, κα σύ μου τ τεκνίον.

Μνήμη σ βασιλέως υο βιά.

Εθ τν σ μηνύει βασιλέα,
τετράτιτλος τν βασιλειν βίβλος.

Μνήμη ωσαφτ βασιλέως υο σά.

ωσαφτ τ πντα χρηστς ν βί,
Ερν φορμς πατρόθεν χρηστο βίου.

Μνήμη ωρμ βασιλέως υο ωσαφάτ.

ωρμ μν ξ ωσαφτ φυ,
Υἱὸς βασιλες κ πατρς βασιλέως.

Μνήμη ζίου βασιλέως υο ωράμ.

νκε καρπν εγεν τν ζίαν,
ναξ ωρμ ωσαφτ κλάδος.

Μνήμη ωάθαμ βασιλέως υο ζίου.

Τν ωάθαμ ς νεοττν ζίου,
Τς βασιλείας καλι λαμβάνει.

Μνήμη χαζ βασιλέως υο ωάθαμ.

Τ τς κεφαλς στέμμα τς ωάθαμ,
Στέφει κεφαλν επρεπς κα τν χαζ.

Μνήμη ζεκίου βασιλέως υο χαζ.

Σοβε τελευτν δακρύσας ζεκίας.
Τοσοτον σχύουσι εθρα δακρύων.

Μνήμη Μανασσ βασιλέως υο ζεκίου.

Σωτηριδες πρς μετάγνωσιν βάθρον,
Μανασσς μν τν προσευχν πηγνύει (4).

(4) Τὴν κατανυκτικὴν προσευχὴν τοῦ Μανασσῆ ἀναφέρει ἡ θεία Γραφὴ λέγουσα· «Καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Μανασσῆ, καὶ ἡ προσευχὴ αὐτοῦ ἡ πρὸς τὸν Θεόν» (Β΄ Παρ. λγ΄, 19). Καὶ πάλιν· «Ἰδοὺ ἐπὶ λόγων προσευχῆς αὐτοῦ. Καὶ ἐπήκουσεν αὐτοῦ» (ὁ Θεὸς δηλ.), (αὐτόθι). Ἀναφέρει δὲ αὐτὴν καὶ ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος.

Μνήμη μμν βασιλέως υο Μανασσ.

μμν κυηθες τς λουργίδος μέσον,
ν κα βασιλες κα βασιλείας τέκνον.

Μνήμη ωσίου βασιλέως υο μμών.

ωσίας ναντι το Θεο μέγας,
ν γνος παινεν δειλι μ σμικρύνω.

Μνήμη εχονίου βασιλέως υο ωσίου.

ν Βαβυλνος τ μετοικί λόγος,
εχονίαν μπαροικσαι βί.

Μνήμη Σαλαθιλ υο εχονίου.

Πρτον μετ’ ατν τν μετοικίαν τέκνον.
Τν Σαλαθιλ ούδα φυλ φύει.

Μνήμη Ζοροβάβελ υο Σαλαθιήλ, το τν Ναν εροσολύμων καυθέντα νεγείραντος.

Ναβουζαρδν καυσεν οκον Κυρίου,
Ο κασιν ρε κτίσμασι Ζοροβάβελ.

Μνήμη βιοδ υο Ζοροβάβελ.

βιοδ ρπηξ ο φυ Ζοροβάβελ,
ς τν φυν ον κα τν ρπηκα γράφω.

Μνήμη λιακεμ υο βιούδ.

Τν λιακεμ βιοδ γράφει γόνον,
Ματθαος μν κριβς γονογράφος.

Μνήμη ζρ υο λιακείμ.

θεος ζρ ξ λιακεμ φυ,
Θεία Γραφ λέγουσα τοτο πεισάτω.

Μνήμη Σαδκ υο ζώρ.

ζρ κυΐσκων τν Σαδκ ο λανθάνει,
συγγραφες γνος κκαλύπτει τν τόκον.

Μνήμη χεμ υο Σαδώκ.

Τος το Σαδκ ζητοσιν υἱὸν Ματθαος,
Δείξει τν χεμ κβαλν τ βιβλίον.

Μνήμη λιοδ υο χείμ.

Τεχθες π’ χεμ λιοδ φθη τέκνον,
φθήσεται δ κα πατρ τεκνοτρόφος.

Μνήμη λεάζαρ υο λιούδ.

δο τεκόντα κα τν λιοδ γνων,
λεάζαρον τέκνον ε βούλει μάθε.

Μνήμη Ματθν υο λεάζαρ.

λεάζαρ δ τν Ματθν γεννν λέγει,
Μαιευτρίας κουε Ματθαίου βίβλου.

Μνήμη ακβ υο Ματθάν.

Κα Ματθν εσήνεγκεν υἱὸν ες βίον,
Τν ακβ γρ εσενεγκν ερέθη.

Μνήμη ωσφ το μνήστορος υο ακώβ.

Μνηστρ ωσήφ. τ Πνεμα πρ γάμου,
Μνηστν κείνου συλλαβοσαν δεικνύει.

Μνήμη το δικαίου Μελχισεδέκ.

χει Γραφ πατρός σε κα μητρς δίχα,
Χριστο τυποντα Μελχισεδκ τος τόκους.

Μνήμη το δικαίου ώβ.

ψιστον ερν ξίως παινέτην,
Ἰὼβ παίνων ο δέει τν γηΐνων.

Μνήμη τν προφητν Μωσέως, κα ρ κα αρν τν ερέων.

Σν ρ αρν προγράφει Χριστο πάθος,
ψοντες μφω σταυρικς τν Μωσέα.

Μνήμη το δικαίου ησο υο Ναυ.

μνεν ησον ποος ρκέσει λόγος,
συλλαλν πρχε κα Θες Λόγος;

Μνήμη το Προφήτου Σαμουήλ.

φθαλμν μν εμεν Θεο τίθει,
φθαλμ θεε κα τ μέλλοντα βλέπων.

Μνήμη το Προφήτου Νάθαν.

μαρτιν λεγχος ξς ν Νάθαν,
μάρτομεν λέγουσι συγγνώμην νέμει.

Μνήμη το Προφήτου Δανιήλ.

Κα θηρία φρίττουσιν ρετς φίλον,
ργοις Δανιλ τοτο πιστοται μέγας.

Μνήμη τν γίων τριν Παίδων.

Κα πρ τ πρ ν τς καμίνου κα δρόσος,
Πρς δυσσεβες πρ πρς δ τος Παδας δρόσος.

Μνήμη τς δικαίας Σάρρας, γυναικς βραάμ.

Νεύσει Θεο κα στερα νικται φύσις,
Κα μάρτυς δίνουσα Σάρρα παιδίον.

Μνήμη τς δικαίας εβέκκας, γυναικς σαάκ.

Κα τν ρίστην τν γυναικν εβέκκαν,
ριστος νδρν ερε κοινωνν λέχους.

Μνήμη τς δικαίας Λείας, πρώτης γυναικς ακώβ.

Λείας προσώπ Κύριος μ δος χάριν,
Κυήσεως δίδωσι τ μήτρ χάριν.

Μνήμη τς δικαίας αχήλ, δευτέρας γυναικς ακώβ.

Θεος πατρους αχλ κλέπτει πόθ,
ν σχάτ δ τν Θεν ποθε Λόγον.

Μνήμη τς δικαίας σινέθ, γυναικς ωσφ το παγκάλου.

Κάλλει παρλθεν λιος μν στέρας,
δ’ σινέθ μοι τς φ’ λιον κόρας.

Μνήμη τς δικαίας Μαρίας, δελφς Μωϋσέως.

σωμεν επ κα πάλιν τ Κυρί,
Ψυχς κροτοσα τύμπανον νν Μαρία.

Μνήμη τς δικαίας Δεβόρρας τς κρινάσης τν σραήλ.

πρ γυνακας Δεβόρρα τν φρένα,
Βάθει φρενς κρίνουσα λαν Κυρίου.

Μνήμη τς δικαίας ούθ.

θνος λιποσα οθ αυτς κα σέβας,
θνει προσλθε κα Θε το Μωσέως.

Μνήμη τς δικαίας Σαραφθίας, πρς ν λίας στάλη.

σπαρτον εχε τν τροφν Σαραφθία,
Καινν λαχοσα λήϊον τν λίαν.

Μνήμη τς δικαίας Σουμανίτιδος, τς ξενοδοχησάσης τν λισσαον.

λισσαός σοι κλεθρα νηδύος λύει,
κλεθρα Σουμαντις νοιξας δόμου.

Μνήμη τς δικαίας ουδίθ, τς νελούσης τν λοφέρνην.

ν πς νρ φριττε δεινν πλίτην,
Γυν καθελεν ουδθ λοφέρνην.

Μνήμη τς δικαίας σθήρ, τς λυτρωσαμένης τν σραλ κ θανάτου.

σωσεν σθρ νδρας σραηλίτας,
δου κυνν μέλλοντας νδναι πάλαι (5).

(5) Δηλαδὴ ἐκείνους, ὁποῦ ἔμελλον νὰ ἐνδυθοῦν τὸ σκυλίτικον σκέπασμα τοῦ ᾍδου, καθὼς μυθολογοῦσιν οἱ ποιηταὶ τῶν Ἑλλήνων. Ταυτὸν εἰπεῖν, ἐκείνους, ὁποῦ ἔμελλον νὰ θανατωθοῦν καὶ νὰ καταβοῦν εἰς τὸν ᾍδην.

 Μνήμη τς δικαίας ννης τς μητρς Σαμουήλ.

Εχς τέκνον τεκοσα Σαμουλ μέγαν,
Νικ Φενάνναν ννα πολλν ν τέκνοις.

Μνήμη τς δικαίας Σωσάννης (6).

Κανν πρόκειται σωφρονούσαις ν βί,
τς Σωσάννης σωφρονέστατος βίος.

(6) Σημείωσαι, ὅτι εἰς τὴν σώφρονα Σωσάνναν λόγον ἔπλεξεν ὁ θεῖος Χρυσόστομος, οὗ ἡ ἀρχή· «Ἥκομεν ὑμῖν εὐγνώμονες ὀφειλέται τοῦ λόγου». (Σῴζεται ἐν τῷ ε΄ τόμῳ τῆς ἐν Ἐτόνῃ ἐκδόσεως.)

Ετα λέγονται κα τ Συναξάρια τν κατ τν μέραν γίων.

 Τας τν σν γίων πρεσβείαις Χριστ Θες λέησον μς.

 Ἀπό τὸ βιβλίο: Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. Τόμος Α’. Ἐκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

Των Αγίων Βονιφατίου, Ηλία, Πρόβου, Άρεως, Τιμοθέου και Πολυεύκτου κ.ά.

This site is protected by wp-copyrightpro.com

Ορθόδοξη πίστη και ζωή στο email σας. Λάβετε πρώτοι όλες τις τελευταίες αναρτήσεις της Κοινωνίας Ορθοδοξίας:
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter! Θα λάβετε email επιβεβαίωσης σε λίγα λεπτά. Παρακαλούμε, ακολουθήστε τον σύνδεσμο μέσα του για να επιβεβαιώσετε την εγγραφή. Εάν το email δεν εμφανιστεί στο γραμματοκιβώτιό σας, παρακαλούμε ελέγξτε τον φάκελο του spam.
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter!
Λυπούμαστε, υπήρξε ένα σφάλμα. Παρακαλούμε, ελέγξτε το email σας.