– Η επιστήμη έκανε πολλά βήματα και σημείωσε προόδους καταπληκτικές. Όμως να είμαστε προσγειωμένοι.

Δεν εξηγεί τα φυσικά γεγονότα, αλλά απλώς τα περιγράφει.  Δεν έχει τη δυνατότητα να μπει στην ουσία τους.  Γι αυτό είναι επιδερμική η γνώση μας.

Δεν εισέρχεται στην ουσία των πραγμάτων.  Δεν έχει την δυνατότητα να μας πει τι είναι π.χ. ύλη, τι είναι ηλεκτρισμός, φως κ.τ.λ.  Για παράδειγμα, ηλεκτρισμός είναι το φαινόμενο που προκύπτει από την κίνηση των ηλεκτρονίων.  Ηλεκτρόνια είναι τα σωματίδια που έχουν ηλεκτρικό φορτίο.  Ηλεκτρικό φορτίο είναι μια ιδιότητα, που όταν κινείται δημιουργεί ηλεκτρικό ρεύμα.  Φτάνουμε δηλαδή με ένα κύκλο στο ίδιο ζητούμενο, που είναι προς απόδειξη.

Επιστήμη και ευτυχία

– Γέροντα, έχει διατυπωθεί η άποψη, ότι με την τεχνολογική ανάπτυξη και εξέλιξη θα λυθούν όλα τα προβλήματα. Τι λέτε;

– Το αντίθετο συμβαίνει. Επειδή βγάλαμε τον Χριστό από την ζωή μας, όσο αναπτυσσόμεθα και εξελισσόμεθα τεχνολογικώς, τόσο κατερχόμεθα και οπισθοχωρούμε ηθικώς. Και σήμερα η τεχνολογία και η επιστήμη έχουν θεοποιηθεί. Και ίσως επιτρέπει ο Θεός αυτή την κατάπτωση, για να αντιληφθούμε την υπερηφάνειά μας. «Πέπτωκεν ο άνθρωπος ισοθεΐαν φαντασθείς», λέγει ένα τροπάριο της Εκκλησίας. Επειδή φαντάσθηκε ο άνθρωπος ότι μπορεί να γίνει ίσος με τον Θεό, έφαγε το ράπισμα και σωριάστηκε κάτω. Ο Θεός επιτρέπει και σήμερα αυτά τα πράγματα και ίσως άλλα χειρότερα αύριο, ως τίμημα του μεγάλου τολμήματος που κάνουμε. Θέλουμε να θεοποιήσουμε τις ικανότητές μας, την επιστήμη και την τεχνολογία, να θεοποιήσουμε την διάνοια μας. Σαν να λέμε στον Θεό: «Δεν έχουμε ανάγκη από σένα, μπορούμε μόνοι μας να φτιάξουμε την ζωή μας».

Αν διαβάσετε τους υλιστές επιστήμονες του δεκάτου ενάτου αιώνος, θα δείτε να λέγουν ότι στους επόμενους αιώνες, και μάλιστα στον αμέσως επόμενο, ο άνθρωπος με την επιστήμη θα λύσει όλα τα προβλήματά του. Τα πάντα! Και η ηθική ακόμη θα καθορίζεται από την επιστήμη. Δεν θα χρειάζεται μεταφυσική, εξωανθρώπινη ηθική, μία ηθική που την δίνει κάποια αυθεντία, που λέγεται Θεός. Η ίδια η επιστήμη θα διδάξει στον άνθρωπο τα καθήκοντά του!

Και είδαμε πού φθάσαμε. Η επιστήμη και η τεχνολογία πραγματοποίησαν μεν ιλιγγιώδη άλματα, αλλά έχουμε φθάσει να τρέμουμε από στιγμή σε στιγμή κάποιο πυρηνικό όλεθρο. Όχι πλέον για μερικές χιλιάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων, αλλά για ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι, επαναλαμβάνω, το τίμημα της ισοθεΐας.

Αν όλοι οι άνθρωποι ζούσαν όπως θέλει ο Κύριος, θα είχαν, βεβαίως, αναπτύξει τις δυνάμεις με τις οποίες τους προίκισε ο Θεός, αλλά συγχρόνως θα πρόσεχαν πολύ, επειδή και η ηθική συνείδησή τους θα ήτο ανεπτυγμένη. Δεν θα προχωρούσαν ασυλλόγιστα πέραν του σημείου που μπορούν να ελέγξουν. «Κατά το πάπλωμά τους», όπως λέγει και η λαϊκή παροιμία, «θα άπλωναν και τα πόδια τους». Σήμερα απλώσαμε πολύ περισσότερο τα πόδια μας έξω από το πάπλωμα, με αποτέλεσμα να κρυοπαγιάσουμε!

Από τα βιβλία: Αρχιμ. Εφραίμ Χαλή, Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΑΣ Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη”, Θεσσαλονίκη, και: Αρχιμ. Επιφανίου Θεοδωροπούλου, “Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα”. Έκδ. Ι. Ησυχαστηρίου Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνας.

Τα όρια της επιστήμης

The post Τα όρια της επιστήμης appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.

Είχε την “άνωθεν γνώσιν”. Απήγγειλε άψογα τα κείμενα της Θείας Λατρείας, παρ’ όλο που ήταν γραμμένα στην αρχαία Ελληνική γλώσσα. Χαίρονταν όλοι να τον ακούν. Μάλιστα, ο ίδιος διηγείτο ότι, όταν ο πειρασμός κάποτε του παρουσιάστηκε και του είπε «τι ωραία που έψαλλες, Ιάκωβε» (προφανώς για να του δημιουργήση έπαρση), ο Γέροντας με ταπείνωση είπε: «Κι αν το έψαλλα καλά, για να δείξω την αγάπη μου στον Χριστό το έψαλλα!». Ήταν τόσο ταπεινός, είχε γίνει κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος. Είχε ζωντανή την παρουσία του Χριστού μέσα του και γι’ αυτό βοηθούσε πνευματικά τους άλλους.

Ο Γέροντας τόνιζε την μεγάλη αξία που έχει για την σωτηρία του ανθρώπου η προσευχή. «Καμμία προσευχή δεν πάει χαμένη», έλεγε. «Όλες οι προσευχές είναι άγιες, αλλά η νοερά προσευχή είναι η σπουδαιότερη απ’ όλες. Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με. Από αυτή την μικρή, αλλά παντοδύναμη προσευχή ξεκίνησαν όλοι οι άγιοι πατέρες. Να λέγης, παιδί μου, την ευχή αυτή συνέχεια ημέρα και νύκτα. Η ευχή θα τα φέρη όλα. Η ευχή περιέχει τα πάντα. Αίτηση, παράκληση, πίστη, ομολογία, θεολογία κ.λ.π. Η ευχή να λέγεται συνεχώς. Η ευχή θα φέρη την ειρήνη, την γλυκύτητα, την χαρά και τα δάκρυα. Η ειρήνη και η γλυκύτητα θα φέρουν περισσότερη ευχή και η ευχή θα φέρη μετά περισσότερη γλυκύτητα και ειρήνη. Πρώτα θα βρης με την ευχή γλυκύτητα, ειρήνη και χαρά και μετά εφ’ όσον θέλει ο Θεός, μπορεί να ζήσης κι άλλες καταστάσεις Χάριτος. Να ξέρης, παιδί μου, ότι όπου είναι το όνομα του Κυρίου, ευρίσκεται η Χάρις».

Όταν κάποια γνωστή μου παρακάλεσε τον π. Ιάκωβο να προσευχηθή για κάποιο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετώπιζε, ο Γέροντας της είπε ότι δεν φθάνει μόνο η δική του προσευχή, αλλά πρέπει να προσεύχεται και εκείνη. Διαφορετικά, δεν θα την βοηθήση ο Θεός. Ο Θεός “ακούει” τις δεήσεις των Γερόντων, αλλά περιμένει και την καλή προαίρεση και προσευχή των άλλων ανθρώπων. Τότε μόνον θα ενεργήση η Χάρις του Θεού. Τότε θα γίνη και το θαύμα!

Όλη η ζωή του γέροντος Ιακώβου ήταν μία διαρκής προσευχή. Θυμάμαι, όταν πήγαινα στο μοναστήρι του Οσίου Δαυΐδ, τον έβλεπα συνεχώς με το κομποσχοίνι να προσεύχεται. Όση ώρα μου μιλούσε, προσευχόταν με το κομποσχοινάκι του.

Από το βιβλίο: “Ο Γέρων Ιάκωβος (Διηγήσεις – Νουθεσίες – Μαρτυρίες)”. Γ’. Μαρτυρίες, σελ. 123. Έκδοση «Ενωμένη Ρωμηοσύνη» 2016.

Όλη η ζωή του αγίου Ιακώβου ήταν μία διαρκής προσευχή

The post Όλη η ζωή του αγίου Ιακώβου ήταν μία διαρκής προσευχή appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.

Ο απόστολος Πέτρος σαν άνθρωπος, πάνω στην αδυναμία του, αρνήθηκε τον Χριστό. Όταν όμως το Πνεύμα το άγιο επεφοίτησε κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, έγινε λιοντάρι και κήρυξε το Ευαγγέλιο, κήρυξε τον Χριστό μας και μαρτύρησε με σταυρικό θάνατο. Και ακριβώς η ημέρα της Πεντηκοστής είναι η μέρα που πανηγυρίζει η Εκκλησία μας την Αγία Τριάδα, πανηγυρίζει το άγιο Πνεύμα, το οποίο επεφοίτησε και ανέδειξε τους αγίους Αποστόλους πανσόφους και σωτήρες του κόσμου. Γιατί την μεγάλη και πάμφωτο ημέρα του αγίου Πνεύματος, κάθε ψυχή που είναι προετοιμασμένη το δέχεται αυτό το άγιο Πνεύμα και γίνεται και αυτή φως και φωστήρας του Χριστού.

Πεντηκοστή εορτάζουμε πάντοτε μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Ο ιερός υμνογράφος δανείζεται φράσεις από τον Λόγο του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου στην Πεντηκοστή και λέγει: «Πεντηκοστήν εορτάζομεν και Πνεύματος επιδημίαν και προθεσμίαν επαγγελίας και ελπίδος συμπλήρωσιν. Και το μυστήριον όσον! ως μέγα τε και σεβάσμιον· διο βοώμεν σοι· Δημιουργέ του παντός Κύριε δόξα σοι». Θα το ακούσουμε την Κυριακή.

Η Πεντηκοστή είναι φανέρωση του αγίου Πνεύματος κατά τον ζωηρότερο τρόπο που θα μπορούσε να γίνει. Και επειδή με την επιφοίτηση του αγίου Πνεύματος συμπληρώνεται και η αποκάλυψη και των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος, γι’ αυτό η ημέρα του αγίου Πνεύματος, η επομένη της Πεντηκοστής, θεωρείται ως ημέρα της Αγίας Τριάδος. Διότι τόσο τον Πατέρα όσο και τον Υιό τούς γνωρίζουμε μόνο με τον φωτισμό του αγίου Πνεύματος.

Η ψηλή κορυφή ενός βουνού είναι σκεπασμένη από τα σύννεφα, με την έννοια ότι είναι πάρα πολύ ψηλή. Δεν φαίνεται. Ξαφνικά βγαίνει ο ήλιος και αποκαλύπτεται το μεγαλείο και το ύψος αυτής της κορυφής. Έτσι και εδώ η ψηλότερη κορυφή στον κόσμο είναι η Αγία Τριάς. Τα σύννεφα του σκοτεινιασμένου μυαλού μας και της αχόρταστης καρδιάς μας δεν μας αφήνουν να βλέπουμε και να θαυμάσουμε το ακρόριο το υψηλότερο της Θεολογίας που είναι η Αγία Τριάδα.

Και έρχεται το Πνεύμα το άγιο και φωτίζει το νου και καθαρίζει την καρδιά και ο πιστός βλέπει με την πίστη την αγία Τριάδα! Γι’ αυτό και στους Αίνους του Όρθρου της Πεντηκοστής ψάλλουμε: «Δι’ ου Πατήρ γνωρίζεται και Υιός δοξάζεται και παρά πάντων γινώσκεται μία δύναμις, μία σύνταξις, μία προσκύνησις, της Αγίας Τριάδος».

Ο Χριστός μας φεύγοντας με την Ανάληψή του στους ουρανούς, υποσχέθηκε ότι θα μας στείλει άλλον Παράκλητον για να μένει μαζί μας εις τους αιώνας, πάντοτε. Και τον Παράκλητο, το Πνεύμα το άγιο, μας το έστειλε την ημέρα αυτή της μεγάλης εορτής της Πεντηκοστής. Και παραμένει εις τον αιώνα μέσα στην Εκκλησία, μέσα στα μυστήρια.

Γι’αυτό δεχόμενοι εμείς οι άνθρωποι, παίρνοντας τα άγια μυστήρια και ιδιαίτερα την Θεία Ευχαριστία, το άγιο Σώμα και το Αίμα του Χριστού, παίρνουμε όλη την Αγία Τριάδα και δη το Πνεύμα το άγιο που αγιάζει τα τίμια δώρα και από άρτο και οίνο τα μεταβάλλει σε σώμα και αίμα Χριστού. Αν η Εκκλησία είναι το μυστικό σώμα του Χριστού, το Πνεύμα το άγιον είναι η καρδιά της Εκκλησίας.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Η ημέρα της Αγίας Τριάδος

The post Η ημέρα της Αγίας Τριάδος appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.

Εάν νομίζεις πως έχεις αρετές δεν έχεις τίποτα. Όποιος πει πως είναι άγιος δεν είναι. Οι Άγιοι ποτέ δεν είπαν ότι ήσαν άγιοι.

Αν είμαστε υπερήφανοι κι εγωιστές, ο Θεός θα μας ταπεινώσει, γιατί «υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν».

Ο διάβολος φοβάται τον ταπεινό, ενώ τον υπερήφανο τον αγαπά γιατί είναι δικός του.

Αν κανείς έχει κάποιο χάρισμα να μην υπερηφανευτεί, γιατί θα του το πάρει ο Θεός για να ταπεινωθεί.

Όταν είμαστε ταπεινοί και πράοι, ο Θεός θα μας δώσει χαρίσματα. Γι’ αυτό να πιστεύομε και να λέμε πως είμαστε «αχρείοι δούλοι», όσα καλά κι αν έχουμε.

Όποιοι είναι υπερήφανοι, θα επιτρέψει ο Θεός να πέσουν σε πολλές αμαρτίες για να ταπεινωθούν.

Όσες αρετές κι αν έχουμε, να μην φουσκώνει ο νους μας, μόνο να θεωρούμε τον εαυτό μας «αχρείο δούλο», που δεν έπραξε ούτε αυτά που όφειλε να πράξει.

Η ταπείνωση φυλάσσει το θησαυρό και η υπερηφάνεια τον σκορπά.

Χωρίς ταπείνωση δεν στεριώνει καμιά αρετή, γιατί δεν βρίσκει τόπο να πατήσει.

Να θεωρούμε τον εαυτό μας κατώτερο από όλους τους ανθρώπους, γιατί έτσι θέλει ο Θεός.

Να βάνομε την κεφαλή μας κάτω από τα πόδια όλων των ανθρώπων. Έτσι είν’ ωραία. Και να θεωρούμε όλους τους ανθρώπους ανώτερους από εμάς. Όχι όμως κατώτερους από τα ζώα, γιατί τα ζώα είναι χώμα και δεν έχουν αθάνατη ψυχή όπως ο άνθρωπος. Ζούνε μόνο τη φυσική ζωή τους και μετά πεθαίνουν και γίνονται χώμα.

Ο Θεός δεν θέλει να είμαστε νευρικοί και να έχουμε άγχος. Μας θέλει ήρεμους και πράους. Όταν είμαστε πράοι και ταπεινοί δεν μας ενοχλεί τίποτα.

Κάθε ταπεινός είναι και πράος, αλλά κάθε πράος μπορεί να μην είναι και ταπεινός.

Αυτός που θέλει ν’ αποκτήσει αρετές, να ξεκινά από την ταπείνωση. Χωρίς ταπείνωση θα γίνει περίγελως των δαιμόνων.

Ο ταπεινός έχει μέσα του τον Χριστό, και ο υπερήφανος τον διάβολο.

Ο υπερήφανος είναι άρρωστος και θέλει θεραπεία.

Άμα δεν έχεις ταπείνωση δεν έχεις καμιά αρετή.

Άμα σου έλθει λογισμός να κατακρίνεις κάποιον, να σκεφτείς πρώτα ότι εσύ είσαι πιο αμαρτωλός από αυτόν.

Όσο ταπεινώνεται ο άνθρωπος, τόσο αγιάζεται.

Από το περιοδικό «Όσιος Φιλόθεος της Πάρου» 4, έκδ. Ορθόδοξος Κυψέλη, σελ. 196 (αποσπάσματα).

Ο άγιος Ευμένιος Σαριδάκης για την ταπείνωση

The post Ο άγιος Ευμένιος Σαριδάκης για την ταπείνωση appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.