Απορημένη η θεία ρώτησε αν τον είδε ο όσιος Γέροντας που ερχόταν. Εκείνος απάντησε αρνητικά και σύντομα πήγε στον όσιο, να δει τι τον θέλει. Μόλις έφθασε, πήρε την ευχή του. «Κοίταξε, εδώ στο χωράφι έχει τρεις κούπες (σωρούς) κοπριά, πάρε το δικράνι και σκόρπισέ την». Επειδή ήταν ντυμένος καλά, ζήτησε να πάει στο σπίτι της θείας του ν’ αλλάξει ρούχα, για να μη λερωθεί. Εκείνος όμως είπε: «Όχι, σκόνη επάνω σου δεν θα ‘ρθει. Μη φοβάσαι, καθόλου δεν θα λερωθείς».

«Αδύνατον να μην λερωθώ με τέτοια βρώμικη δουλειά», σκέφθηκε μέσα του. Έκανε υπακοή και άρχισε να κάνει δουλειά. Όταν είχε σκορπίσει περίπου τη μισή κούπα πήγε κοντά του και του είπε: «Σταμάτα, φτάνει τόσο». Εκείνος ήθελε να τελειώσει τη δουλειά, μα δεν τον άφηνε. Του παραπονέθηκε: «Μα γιατί με φώναξες τότε;». «Σε είδα όταν ήρθες; Όχι, όμως το ήξερα. Λοιπόν, ξέρω και τα υπόλοιπα…», του είπε και σιώπησε.

«Τώρα να πας στο καλό. Θα ‘ρθουν άλλοι και θα την σκορπίσουν». Έφυγε γεμάτος θαυμασμό και απορία γι’ αυτόν τον φτωχό ιερομόναχο με την απέραντη αγάπη.

Μία φορά, μετά την κοίμηση του οσίου Γεωργίου, στις 8 Σεπτεμβρίου, που εόρταζε η εκκλησία του χωριού, οι χωριανοί έκαναν φαγητά για τον κόσμο. Η επιτροπή έστειλε τη θεία του, να πάρει από το μοναστήρι κουτάλια και πιρούνια, που χρειάζονταν. Όσο όμως, αν και τραβούσε τα συρτάρια, δεν άνοιγαν. Πήγε πίσω και είπε πως είναι κλειδωμένα και δεν ανοίγουν. Εκείνοι της είπαν πως κανένας ποτέ δεν τα κλείδωσε. Ξαναπήγε και προσπαθούσε να τ’ ανοίξει. Τότε της παρουσιάσθηκε ολοζώντανος ο όσιος δίπλα της και της είπε:

«Κουμπάρα, γιατί παιδεύεσαι; Την καμπάνα του χωριού την χτυπήσατε για την γιορτή; Εδώ την καμπάνα γιατί δεν την χτυπήσατε; Όλες οι ντουλάπες είναι ανοιχτές, αλλά δεν ανοίγουν. Θέλεις να πάρεις κουτάλια, πιρούνια για τα φαγητά, ε; Να δες, άνοιξαν τώρα, αλλά να χτυπήσετε και την καμπάνα την δική μου…».

Από το βιβλίο: (†) Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας. Έκδοσις Ι. Μ. Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σίψα) Δράμα 2016, σελ. 462.

Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης: ο φτωχός ιερομόναχος με την απέραντη αγάπη

The post Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης: ο φτωχός ιερομόναχος με την απέραντη αγάπη appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.

Εν τω μεταξύ προέκυψαν σοβαρά προβλήματα υγείας στον σύζυγο. Πήγαν πάλι στο μοναστήρι. Αφού προσκύνησαν τον τάφο και τη λάρνακα, στάθηκαν μπροστά στην αγία κάρα. Ο σύζυγος γονάτισε μπροστά της και παρακαλούσε τον όσιο για τα προβλήματα της υγείας του. Παρατηρούσε για αρκετή ώρα τον σταυρό που έχει σχηματισθεί στην κάρα. Ξαφνικά άρχισε να κλαίει με λυγμούς και στη συνέχεια να λέει: «Είδα τον άγιο, είδα τον άγιο…».

Συγκινημένοι και απορημένοι όλοι ρωτούσαν να μάθουν τι ακριβώς συνέβη. Είδε τον όσιο πάνω από την κάρα να ευλογεί φορώντας τ’ άμφιά του. Η κάρα άρχισε να ευωδιάζει. Η εκεί μοναχή τούς έλεγε ότι μετά την επίσημη αναγνώριση της αγιότητος του οσίου Γεωργίου η παρουσία του στο μοναστήρι είναι εντονότατη και η εκπλήρωση των αιτημάτων πραγματοποιείται.

Δεν ήθελαν να αποχωρισθούν από την κάρα. Συγκλονισμένοι πήραν τον δρόμο της επιστροφής. Ο σύζυγος ήταν περιχαρής για το μεγάλο δώρο, της παρουσίας του οσίου. Από τότε σταμάτησαν οι δυνατοί πονοκέφαλοι και το μούδιασμα του αυχένα. Οι εξετάσεις που ακολούθησαν ήταν όλες φυσιολογικές. Την ίαση την έδωσε ο όσιος.

Σύντομα τους έδωσε απαντήσεις και σε άλλα τους αιτήματα. Η σύζυγος με πόνο και αγάπη είπε συγκεκριμένα: «Τον ευχαριστώ για την άμεση βοήθειά του και τον παρακαλώ από τα βάθη της καρδιάς μου να προστατεύει και να βοηθεί όλο τον κόσμο που έχει την ανάγκη του και προστρέχει στη χάρη του. Ας γίνει ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων στη δύσκολη εποχή που ζούμε. Η εξιστόρηση έγινε προς δόξαν Θεού. Όσιε του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών».

Από το βιβλίο: (†) Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας. Έκδοσις Ι. Μ. Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σίψα) Δράμα 2016, σελ. 461.

Η εντονότατη παρουσία του οσίου Γεωργίου στο μοναστήρι του

The post Η εντονότατη παρουσία του οσίου Γεωργίου στο μοναστήρι του appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.

Μία κυρία από τη Θεσσαλονίκη πήγε αρχές του 2009 στον ιατρό για τον λαιμό της, γιατί είχε πρόβλημα στη φωνή της. Ο ιατρός μετά από σχετική εξέταση βρήκε ότι είχε πολύποδα στις φωνητικές χορδές. Της έδωσε φαρμακευτική αγωγή και της είπε μετά το πέρας της να τον επισκεφθεί ξανά. Έχοντας ιδιαίτερη ευλάβεια στον όσιο Γεώργιο, τον παρακάλεσε να τη βοηθήσει και θα διαβάζει καθημερινά την Παράκλησή του. Του υποσχέθηκε επίσης με πρώτη ευκαιρία να πάει στο μοναστήρι του. Έθεσε την εικόνα του στο μαξιλάρι της. Το βιβλίο του το είχε δίπλα της στο κομοδίνο. Με το λαδάκι του σταύρωνε καθημερινά τον λαιμό της. Όταν πήγε με τον σύζυγό της για επαναληπτική εξέταση στον ιατρό, διέγνωσε ότι οι φωνητικές χορδές της ήταν πεντακάθαρες και δεν υπήρχε πολύποδας. Ο όσιος τη θεράπευσε ανώδυνα, θαυματουργικά και τέλεια.

Άλλη κυρία από τη Θεσσαλονίκη είχε κάποιο πρόβλημα με το μάτι της. Είχε βγάλει στο επάνω βλέφαρο δύο λιπώματα στο μέγεθος της φακής (χαλάζιο). Ο ιατρός της έδωσε φαρμακευτική αγωγή και της είπε πως αν δεν βοηθηθεί, θα χρειασθεί να χειρουργηθεί. Σταυρώθηκε με το λαδάκι του οσίου και προσκύνησε ευλαβικά, κάνοντας την προσευχή της, τα τίμια λείψανα. Την άλλη ημέρα που ξύπνησε δεν είχε απολύτως τίποτε. Δόξαζε τον Θεό κι ευχαριστούσε τον όσιο.

Από το βιβλίο: (†) Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας. Έκδοσις Ι. Μ. Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σίψα) Δράμα 2016, σελ. 458.

Ο όσιος Γεώργιος Καρσλίδης θεραπεύει ανώδυνα

The post Ο όσιος Γεώργιος Καρσλίδης θεραπεύει ανώδυνα appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.

Η άσκηση σίγουρα είναι βασικό στοιχείο της πνευματικής ζωής. Είναι το γόνιμο έδαφος για να καλλιεργηθούν, αναπτυχθούν, ανθίσουν και καρποφορήσουν οι ένθεες αρετές. Ο Πανάγαθος Θεός μας αγαπά να μιλά με γενναίες ψυχές μαρτύρων και ασκητών, που δεν κρατούν τίποτε για τον εαυτό τους, και να τους επιδαψιλεύει πλούσια τη χάρη Του.

Ο όσιος γνώριζε καλά την ασκητική παράδοση της Εκκλησίας μας. Σε όλη του τη ζωή αγωνιζόταν υπεύθυνα, επιμελημένα και υπομονετικά, να είναι ελεύθερος από τα βαρειά δεσμά της ύλης, ώστε να είναι άνετος, αβαρής και χωρίς καμία ξένη αγάπη στην καθαρή καρδιά του. Συνήθως η τροφή του ήταν λιτή, απλή, λίγη, αδύνατη και άνοστη. Όλη του η ζωή ήταν μία διαρκής νηστεία. Πολλές φορές περνούσε όλη την ημέρα μ’ ένα ζεστό ρόφημα. Κατά κανόνα τα γεύματά του ήταν από χορταρικά. Αγαπούσε τα λάπατα, το τουρσί και τις χορτόπιτες, που τα έφτιαχνε και μόνος του. Όταν έβρισκε, μαγείρευε και τσουκνίδες. Κρέας δεν κατέλυε ποτέ και ψάρια πολύ σπάνια.

Ο ύπνος του ήταν και αυτός λίγος και πολύ ελαφρύς. Όταν έμπαινες στο κελλί του, δεν τον έβρισκες ποτέ να κοιμάται. Αν ξεκουραζόταν λίγο, άνοιγε αμέσως τα μάτια του. Ο λίγος πάλι ύπνος του ήταν διαποτισμένος από την προσευχή. Η προσευχή διαπερνούσε όλες τις στιγμές της ζωής του. Η μνήμη του Θεού φώτιζε και τα όνειρά του, κατά μαρτυρίες πολλών.

Αγαπημένο του φαγητό ήταν, μέσα σε κρεμμύδια να τρίβει ψωμί και με νερό να τα τρώει. Με καρύδια, χόρτα και λίγο μέλι περνούσε όλη του τη ζωή. Η νηστεία και η προσευχή ήταν το μόνιμο και συνεχές έργο της ζωής του. Πάντοτε μιλούσε θερμά και ζωηρά για την ακράδαντη πίστη στον Θεό. Ιδιαίτερα τόνιζε το θέμα της νηστείας. Η νηστεία, τόνιζε, είναι περίοδος σωματικής και κυρίως πνευματικής ωφελείας. Κήρυττε με θερμό ζήλο την αγάπη.

Έπασχε από χρόνια κρυολογήματα και αναιμία. Συχνά ήταν κλινήρης και γενικώς ήταν φιλάσθενος. Όσο αδύναμος όμως ήταν στο σώμα, τόσο δυνατός ήταν στην ψυχή. Λιτός ήταν, όπως είπαμε, στην τροφή του, αλλά και στην ενδυμασία του, σε σημείο που το ράσο του είχε λιώσει.

Το στρώμα, που αναπαυόταν λίγο, ήταν φτιαγμένο από τρίχωμα κατσίκας, απλωμένο στα σανίδια. Αγαπούσε το κελλί του. Τις περισσότερες ώρες σ’ αυτό τις περνούσε με προσευχή. Η τροφή του ήταν πάντοτε φτωχική. Όταν κάποτε του έφεραν ένα αρκετά νόστιμο φαγητό με λίπος, το πέταξε μαζί με το σκεύος. Παρά τις ασθένειές του αγρυπνούσε καθημερινά. Είχε συχνές και σκληρές δαιμονικές επιθέσεις, αλλά και κακοπροαίρετων και ζηλόφθονων ανθρώπων. Τα υπόμενε όλα ο μακάριος όσιος εν σιωπή και προσευχή.

Όταν κάποτε τον παρακάλεσαν να του ράψουν ένα καινούριο ζωστικό, γιατί αυτό που φορούσε ήταν κουρελιασμένο, διακριτικά ευχαρίστησε και αρνήθηκε: «Τριάντα χρόνια το έχω στην πλάτη μου, με αυτό θα φύγω». Άλλοτε πάλι παρακάλεσε κάποιον να του κλείσει τις τρύπες του πατώματος, κάτω από το υποτυπώδες κρεβάτι του: «Όλη τη νύχτα τα ποντίκια περπατούν επάνω μου». Θα τον ενοχλούσαν στην προσευχή του.

Είχε μία μοναδική ευλάβεια και ιεροπρέπεια. Ήταν σχετικά υψηλού αναστήματος, λεπτός, με πονεμένο, αλλά φωτεινό πρόσωπο, διαπεραστικό βλέμμα, ομιλία προσεκτική, κινήσεις λίγες, σκέψεις περιορισμένες, απερίεργος, αφιλάργυρος, εγκρατής, συνετός, σώφρων, σεμνός, υπομονετικός και καλοκάγαθος. Τα πάντα στον όσιο θύμιζαν πως προέρχεται από αρχαία γενεά, που έμβλημά της είχε τη φιλοθεΐα και τη φιλανθρωπία.

Από το βιβλίο: (†) Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Ο όσιος Γεώργιος της Δράμας. Έκδοσις Ι. Μ. Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σίψα) Δράμα 2016, σελ. 69, 74, 75 (αποσπάσματα).

Η μόνιμη και αυστηρή άσκηση του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη

The post Η μόνιμη και αυστηρή άσκηση του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.