Όταν μας επισκέπτεται, παύει ακόμη και η προσευχή. Έχεις δάκρυα, η ψυχή σου δεν είναι σκληρή μα ευσυγκίνητη, αισθάνεσαι ο τελευταίος του κόσμου, δεν επιθυμείς τίποτα. Είναι μια γεύση του Παραδείσου, για την οποία αξίζει να ζεις αυτήν την ζωή.

Κατά τον άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ αυτή η προσέλκυση του Αγίου Πνεύματος είναι ο σκοπός της ζωής του ανθρώπου.

Χωρίς το Άγιο Πνεύμα είμαστε αδειανοί και ένα αίσθημα ερημώσεως κατοικεί στις καρδιές μας. Η Κόλαση είναι έτσι. Η απουσία της θέας του προσώπου Του. Όταν δεν μας επισκέπτεται το Άγιο Πνεύμα η ζωή μας είναι ανυπόφορη.

«Εισάκουσον της προσευχής μου, Κύριε, και της δεήσεώς μου, ενώτισαι των δακρύων μου· μη παρασιωπήσης, ότι πάροικος εγώ ειμί παρά σοι και παρεπίδημος καθώς πάντες οι πατέρες μου· άνες μοι, ίνα αναψύξω προ του με απελθείν και ουκέτι μη υπάρξω» (Ψαλμ. 38:13).

Από το βιβλίο: Αρχιμ. Δωροθέου, ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ. Ιερό Ησυχαστήριο «Άγιος Γεώργιος», Αύρα Καλαμπάκας 2018, σελ. 34, 9.

Η επίσκεψη του Αγίου Πνεύματος

The post Η επίσκεψη του Αγίου Πνεύματος appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.

Καρδιά και σώμα πρέπει να είναι ναός του Αγίου Πνεύματος. Και σ’ όποιον έχει καθαρή καρδιά και αμόλυντο σώμα, το Άγιο Πνεύμα θα μπει και θα κυριέψει την ψυχή του. Φτάνει να μην έχει αποθέσει ο άνθρωπος αυτός την ελπίδα του στα καλά του έργα και να μην καυχιέται γι’ αυτά, να μη νομίζει δηλαδή ότι δικαιωματικά πρέπει να λάβει τα δώρα του Αγίου Πνεύματος, σαν αμοιβή που του χρωστάει ο Θεός.

Αν εσύ είχες την ατυχία να κηλιδώσεις την καρδιά σου και να φθείρεις το σώμα σου με την αμαρτία, αγωνίσου να καθαριστείς με τη μετάνοια. Πάψε ν’ αμαρτάνεις, μετανόησε με συντριβή και άρχισε να ζεις με περισσότερη προσοχή. Έτσι θ’ αξιωθείς ν’ απολαύσεις το Άγιο Πνεύμα.

Ένα από τα πιο σίγουρα μέσα για την απόκτηση του Άγιου Πνεύματος είναι η ταπεινοφροσύνη.

Έστω κι αν είσαι άνθρωπος τίμιος, καλός, δίκαιος και σπλαχνικός, έστω κι αν τηρείς όλες τις εντολές του Θεού, να θεωρείς παντοτινά τον εαυτό σου σαν έναν ανάξιο δούλο Του, σαν ένα εργαλείο στα χέρια Του, εργαλείο με το οποίο Εκείνος ενεργεί. Άλλωστε, φτάνει μία πιο προσεκτική ματιά στα καλά μας έργα, ακόμα και στις μεγαλύτερες αρετές μας, για να δούμε πόσο λίγο αξίζουν να λέγονται χριστιανικές αρετές. Πόσες φορές, λ.χ., δίνουμε ελεημοσύνη, αν όχι από ματαιοδοξία και φιλαυτία, οπωσδήποτε όμως από ιδιοτέλεια, σαν τοκογλύφοι, ελπίζοντας δηλαδή ότι για ένα νόμισμα που δώσαμε στον φτωχό, θα πάρουμε από το Θεό εκατό ή χίλια;

Ταπεινοφροσύνη είναι και κάτι άλλο, το να υπομένεις καρτερικά και αγόγγυστα όλες τις θλίψεις, λύπες και δυστυχίες, θεωρώντάς τες σαν τιμωρία για τις αμαρτίες σου. Να μη λες, «Αλίμονο στη συμφορά μου!», αλλά «Και λίγα είναι τούτα για τις αμαρτίες μου!». Και να ζητάς από το Θεό, όχι τόσο να σε απαλλάξει από τις δοκιμασίες, όσο να σου δώσει δύναμη για να τις υπομένεις.

Το Άγιο Πνεύμα μπορούμε να Το αποκτήσουμε επίσης με την υπακοή στη φωνή του Θεού.

Ο Θεός μιλάει πολύ καθαρά, με τρόπο σαφή και κατανοητό. Έτσι μπορούμε ν’ ακούμε τη φωνή Του σε κάθε τόπο και χρόνο και περίσταση. Φτάνει μόνο να έχουμε αυτιά για ν’ ακούμε. Είσαι λ.χ., δυστυχισμένος; Σε αδίκησε κάποιος; Πέθανε ένας συγγενής σου; Είσαι άρρωστος, λυπημένος ή μελαγχολικός χωρίς καμιά φανερή αιτία, όπως συμβαίνει συχνά σε όλους μας; Σ’ όλες αυτές τις περιπτώσεις μπορείς ν’ ακούσεις τη φωνή του Θεού, που σου λέει να συνέλθεις και, αντί να στηρίζεσαι στους ανθρώπους ή να ζητάς παρηγοριά στις διασκεδάσεις και τα ξεφαντώματα, να γυρίσεις μετανοημένος σ’ Αυτόν, να ζητήσεις παρηγοριά και βοήθεια μόνο απ’ Αυτόν.

Αν πάλι καλοπερνάς, αν έχεις άφθονα αγαθά και καμιάν ανάγκη, αν οι υποθέσεις σου όλες εξελίσσονται θετικά, αν δεν γνωρίζεις πόνο και θλίψη, αλλά μόνο χαρά, και μάλιστα χαρά πνευματική, όλα τούτα είναι του Θεού φωνή, που σε παρακινεί ν’ αγαπάς μ’ όλη σου την καρδιά τον Ευεργέτη σου, να Τον ευχαριστείς μ’ όλη σου τη δύναμη και να μην ξεχνάς, όταν απολαμβάνεις τ’ αγαθά αυτού του κόσμου, να βοηθάς και τους δικούς Του άσημους αδελφούς, δηλαδή τους φτωχούς. Να μην ξεχνάς ακόμα, πως τα αληθινά αγαθά και η αιώνια χαρά βρίσκονται στον ουρανό και προέρχονται απ’ Αυτόν που είναι η πηγή κάθε αγαθού και κάθε χαράς.

Αν είναι παρανομία η περιφρόνηση ενός επίγειου άρχοντα, πόσο μεγαλύτερη αμαρτία είναι η περιφρόνηση του ουράνιου Βασιλιά! Αν δεν προσέξουμε, μπορεί ο Θεός, μετά τις αναρίθμητες οχλήσεις και τις επανειλημμένες προσκλήσεις Του, να μας εγκαταλείψει σαν πεισματάρικα παιδιά. Θα μας αφήσει τότε να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Αλλά ύστερ’ απ’ αυτό ο νους μας λίγο-λίγο θα σκοτιστεί τόσο πολύ, ώστε και οι φοβερότερες ακόμη αμαρτίες δεν θα μας φαίνονται παρά αναπόφευκτες αδυναμίες της ανθρώπινης φύσεώς μας. Όσο, λοιπόν, ωφέλιμο και σωτήριο είναι το ν’ ακούμε τη φωνή του Θεού, τόσο επικίνδυνο και καταστροφικό είναι το να μην της δίνουμε σημασία.

Από το βιβλίο: Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, τόμος Γ’, Ι. Μ. Παρακλήτου, σελ. 93 (Η πνοή του Αγίου Πνεύματος, απόσπασμα).

Μέσα για την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος

The post Μέσα για την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.

Στο τέλος της ευαγγελικής περικοπής ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο προφήτης που κήρυσσε βάπτισμα μετανοίας, λέει: «Δεν είμαι ικανός εγώ να σκύψω να λύσω τον ιμάντα των υποδημάτων του».

Πώς κάνουν οι άνθρωποι του Θεού! Πώς είναι αυτοί που τους χρησιμοποιεί ως όργανά του ο Θεός, όπως εδώ έβαλε τον Ιωάννη να ανοίξει τον δρόμο! Τι ταπείνωση έχει! Πόσο μέμφεται τον εαυτό του! Πόσο ρίχνει κάτω τον εαυτό του! «Εγώ δεν είμαι άξιος ούτε ακόμη και να σκύψω να λύσω τον ιμάντα των υποδημάτων του Κυρίου», λέει. «Εγώ μεν εβάπτισα υμάς εν ύδατι, αυτός δε βαπτίσει υμάς εν Πνεύματι Αγίω» (Ματθ. 3:11). «Εγώ σας βάπτισα με νερό, για να βοηθηθείτε να μετανοήσετε, αυτός όμως που έρχεται θα σας βαπτίσει με το Πνεύμα το Άγιο».

Άραγε υπάρχει χριστιανός – εμείς τώρα κάνουμε τον καλό χριστιανό – υπάρχει καλός χριστιανός την σήμερον ημέρα, να πούμε έτσι, που έχει καημό και διερωτάται: «Τι λέει εδώ; Εδώ αναφέρει ότι ο Χριστός μας βαπτίζει με Πνεύμα Άγιο»; Και όπως το τονίζουν οι πατέρες, το Πνεύμα το Άγιο όντως έρχεται στην ψυχή του ανθρώπου, όντως υπάρχει μέσα στην ψυχή του και αυτό διοικεί τον άνθρωπο, αυτό τον κατευθύνει, αυτό φωτίζει, αναγεννά και ετοιμάζει τον άνθρωπο για την αιώνια ζωή. Ποιος έχει καημό για το Άγιο Πνεύμα;

Πρωτίστως, ποιος έχει καημό αληθινά να μετανοήσει; Μπορεί να έχουμε καημό για πολλά άλλα πράγματα, αλλά ποιος έχει καημό τέτοιο μέσα στην ψυχή του: «Θεέ μου, δωσ’ μου αληθινή μετάνοια. Τώρα να αρχίσω αληθινά να μετανοώ». Και να μετανοήσει για όλα· όχι θεωρητικά και πάλι να δικαιολογεί τον εαυτό του.

Είναι αδύνατον να μετανοήσεις, αν δεν αισθανθείς ότι είσαι ένα τίποτε. Και όχι μόνο είσαι ένα τίποτε, αλλά είναι και πολύ αμαρτωλό αυτό το τίποτε. Όταν κανείς αυτοπροβάλλεται έτσι ή αλλιώς, τι προβάλλει; Προβάλλει τα αγκάθια του παλαιού ανθρώπου, προβάλλει αυτά τα οποία καμιά φορά τα αθωώνουμε, ότι τάχα είναι του χαρακτήρα μας.

Είναι λοιπόν καλή ευκαιρία αυτές τις ημέρες όλα αυτά να τα ακούσουμε, να τα προσέξουμε, να μας απασχολήσουν. Να προβληματιστούμε αληθινά, σωστά, να πιστέψουμε, και θα έλθει το φως του Θεού μέσα μας. Θα έλθει πρώτα σιγά-σιγά, για να μας βοηθήσει να έχουμε καημό, όπως είπαμε, για τη μετάνοια και όντως να μετανοήσουμε, και έτσι όντως θα συγχωρηθούν οι αμαρτίες μας.

Από το βιβλίο: π. Συμεών Κραγιοπούλου, “Συνάξεις Δωδεκαημέρου”, Πανόραμα Θεσσαλονίκης, β’ έκδ. 2016, σελ. 264, 274 (αποσπάσματα).

Ποιος έχει καημό για το Άγιο Πνεύμα;-Κυριακή πρό των Φώτων

The post Ποιος έχει καημό για το Άγιο Πνεύμα;-Κυριακή πρό των Φώτων appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.

Μόνο η επίσημη κατάβαση του Αγίου Πνεύματος την ημέρα της Πεντηκοστής τούς είχε προαναγγελθεί, και πραγματοποιήθηκε την προκαθορισμένη μέρα στον προκαθορισμένο τόπο· και τότε, όμως, δεν έλαβαν το Πνεύμα σαν ανταμοιβή για προσωπικά τους κατορθώματα, αλλά δωρεάν, χάρη στην πίστη και την ελπίδα τους. Η ομόψυχη προσευχή, στην οποία ήταν αφοσιωμένοι από την Ανάληψη του Κυρίου ως την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, δεν ήταν τόσο το μέσο για να πάρουν το Πνεύμα, όσο μία προετοιμασία γι’ αυτό το γεγονός.

Κανένας, επομένως, δεν μπορεί να ξέρει ποια στιγμή και με ποιο τρόπο θα λάβει τα δώρα του Αγίου Πνεύματος, γιατί τα δώρα δίνονται απροσδόκητα, όποτε και σ’ όποιον θέλει ο δωρητής. Γι’ αυτό κάνουν μεγάλο λάθος όσοι περιμένουν να λάβουν το Άγιο Πνεύμα με συγκεκριμένο τρόπο και σε συγκεκριμένη ώρα. Όσοι μάλιστα επινοούν δικά τους μέσα για το σκοπό αυτό, όχι μόνο δεν πρόκειται να λάβουν το Άγιο Πνεύμα, αλλά παίρνουν επάνω τους και μια φοβερή αμαρτία.

Πριν μιλήσουμε για το πώς μπορούμε ν’ αποκτήσουμε το Άγιο Πνεύμα, πρέπει να τονίσουμε ότι Αυτό δίνεται μόνο στους αληθινά πιστούς. Και αληθινά πιστός είναι εκείνος που ομολογεί σωστά την αγία ορθόδοξη πίστη, χωρίς καμιά πρόσθεση ή αφαίρεση ή αλλοίωση, όπως μας την παρέδωσαν οι άγιοι απόστολοι και όπως τη διατύπωσαν και την επικύρωσαν οι άγιοι πατέρες στις Οικουμενικές Συνόδους. Κάθε αμφιβολία ή σόφισμα σε θέματα πίστεως είναι ανυπακοή. Και ο ανυπάκουος δεν μπορεί ποτέ να γίνει ναός και κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος.

Τα γνωστά και αποτελεσματικά μέσα για την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα με τη διδασκαλία των ιερών Γραφών και την πείρα των μεγάλων αγίων, είναι τα εξής:

1. Η καθαρή καρδιά και το αγνό σώμα.
2. Η ταπεινοφροσύνη.
3. Η υπακοή στη φωνή του Θεού.
4. Η προσευχή.
5. Η καθημερινή αυταπάρνηση.
6. Η ανάγνωση και ακρόαση της Αγίας Γραφής.
7. Τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας και κατεξοχήν η θεία Κοινωνία.

Κάθε πιστή ψυχή μπορεί να γεμίσει με Άγιο Πνεύμα, αν καθαριστεί από την αμαρτία, απαλλαγεί από τη φιλαυτία και ελευθερωθεί από την υπερηφάνεια. Το Άγιο Πνεύμα είναι πάντα ολόγυρά μας και επιθυμεί να μπει μέσα μας. Αλλά οι κακές μας πράξεις μας περιβάλλουν σαν ισχυρό πέτρινο τείχος και τ’ αμαρτήματά μας, σαν άγριοι φρουροί, Το διώχνουν μακριά μας και δεν Το αφήνουν να μας πλησιάσει.

Κάθε αμαρτία διώχνει το Άγιο Πνεύμα. Πιο μισητές, όμως, Του είναι από τις σωματικές η πορνεία και από τις ψυχικές η υπερηφάνεια. Το Άγιο Πνεύμα, η τέλεια καθαρότητα, δεν μπορεί ποτέ να κατοικήσει σε άνθρωπο μολυσμένο με αμαρτίες. Πώς να μείνει στην καρδιά μας, όταν αυτή είναι γεμάτη με μέριμνες, επιθυμίες και πάθη;

Τα μέσα, λοιπόν, με τα οποία μπορούμε ν’ αποκτήσουμε το Άγιο Πνεύμα, είναι: καθαρή καρδιά και αγνή ζωή, ταπεινοφροσύνη, υπακοή στη φωνή του Θεού, προσευχή, αυταπάρνηση, μελέτη των ιερών βιβλίων, θεία Κοινωνία.

Το καθένα απ’ αυτά τα μέσα αρκεί, βέβαια, και μόνο του για να μας χαρίσει το Άγιο Πνεύμα. Μα είναι πιο καλό και πιο αποτελεσματικό να τα χρησιμοποιούμε όλα μαζί. Τότε, χωρίς καμιάν αμφιβολία, θα λάβουμε το Άγιο Πνεύμα. Και θα γίνουμε άγιοι!

Τελειώνοντας, πρέπει να πούμε, ότι, αν κάποιος αξιωθεί να λάβει το Άγιο Πνεύμα και στη συνέχεια πέσει σε αμαρτία, Το διώχνει από μέσα του. Και τότε, όμως, ας μην απελπιστεί, ας μη νομίσει ότι χάθηκαν όλα. Όσο πιο γρήγορα μπορεί, ας προσπέσει στο Θεό με θέρμη, με μετάνοια, με προσευχή. Και το Άγιο Πνεύμα θα επιστρέψει μέσα του.

Από το βιβλίο: Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, τόμος Γ’, Ι. Μ. Παρακλήτου, σελ. 91, 102 (Η πνοή του Αγίου Πνεύματος, αποσπάσματα).

Ποιοι, πότε και πώς αποκτούν το Άγιο Πνεύμα

The post Ποιοι, πότε και πώς αποκτούν το Άγιο Πνεύμα appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.