Ευαγγέλιο σημαίνει καλή και ευχάριστη είδηση. Κατ’ εξοχήν όμως ευαγγέλιο είναι η είδηση για την ενανθρώπηση του Κυρίου, την θυσία και την ανάστασή του «υπέρ ημών». Χαρά προκαλεί κάθε ευχάριστη είδηση. Αλλά ποια άλλη περισσότερο χαρμόσυνη είδηση ακούστηκε ποτέ από αυτή της λυτρώσεώς μας από την αμαρτία και τον θάνατο και του προορισμού μας για αιώνια ζωή; Αυτή η είδηση προφητεύθηκε από τους προφήτες και κηρύχθηκε από τον Κύριο και τους αποστόλους.

Το Ευαγγέλιο κηρύσσεται και σήμερα:

– Με τις άγιες Γραφές, τις οποίες ακούμε στους ναούς κατά την θεία λατρεία.

– Με το θείο κήρυγμα στους ναούς, σε ενοριακές και άλλες αίθουσες, κατηχητικά σχολεία, φιλικούς κύκλους μελέτης κ.α.

– Με πλήθος ερμηνευτικά και οικοδομητικά βιβλία.

Ποιες οι υποχρεώσεις μας προς το Ευαγγέλιο:

– Να το ακούμε όταν αναγινώσκεται και κηρύττεται.

– Να το μελετούμε στο σπίτι, βοηθούμενοι στην κατανόησή του από τις έγκυρες ερμηνείες.

– Να το εφαρμόζουμε. Το Ευαγγέλιο δεν είναι μόνο η καλή είδηση της σωτηρίας μας. Είναι και οι κανόνες ζωής και οι προϋποθέσεις που πρέπει να έχουμε για να κερδίσουμε την σωτηρία.

Οι Κορίνθιοι και οι άλλοι Χριστιανοί της πρώτης εποχής τότε μόλις είχαν ακούσει το Ευαγγέλιο. Εμείς το ακούμε και το γνωρίζουμε από την παιδική ηλικία. Ας φροντίζουμε να επαυξάνουμε και να τελειοποιούμε την γνώση του. Και προπαντός ας το έχουμε κανόνα και οδηγό στη ζωή μας. Τότε το Ευαγγέλιο θα μας οδηγήσει στη σωτηρία και την αιώνια ζωή.

(Άγιος Αθανάσιος Παλαιοκάστρου 26/8/2001)

Η ομιλία αυτή παρατίθεται ως σχεδίασμα, διότι δεν υπάρχει στο αρχείο σε ανεπτυγμένη μορφή.

Από το βιβλίο: Πρωτοπρεσβ. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη (†), ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2024, σελ. 154.

«Αδελφοί, γνωρίζω υμίν το ευαγγέλιον ο ευηγγελισάμην υμίν»

The post «Αδελφοί, γνωρίζω υμίν το ευαγγέλιον ο ευηγγελισάμην υμίν» appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.

Τις κακουχίες και ταλαιπωρίες που υφίσταντο οι απόστολοι χάριν του Ευαγγελίου περιγράφει ο απόστολος Παύλος στην αποστολική περικοπή που αναγνώσθηκε σήμερα (Α’ Κορ. 4:9-16). Υποχρεωμένοι να μεταβαίνουν από πόλη σε πόλη για την διάδοση του Ευαγγελίου, αντιμετώπιζαν πείνα και δίψα και ψύχος στις οδοιπορίες τους, ενώ συγχρόνως εργάζονταν για τη συντήρησή τους. Εκτός όμως από τις φυσικές αυτές δυσχέρειες συναντούσαν και την αντίδραση των απίστων, τους χλευασμούς και τις ύβρεις τους, πολλές φορές δε και διωγμούς, φυλακίσεις, ραβδισμούς, μαστιγώσεις.

Πώς αντιμετώπιζαν την εχθρική αυτή συμπεριφορά; Αυτό ακριβώς λέει ο Παύλος: «Όταν μας ειρωνεύονται και μας περιγελούν, εμείς ευχόμαστε αγαθά γι’ αυτούς. Όταν μας καταδιώκουν, δείχνουμε ανοχή προς τους διώκτες μας και συμπεριφερόμαστε προς αυτούς με πραότητα. Όταν μας δυσφημούν και μας συκοφαντούν, εμείς απαντούμε με λόγια γλυκά και παρακλητικά».

Οι λόγοι αυτοί του Παύλου και η συμπεριφορά των αποστόλων πρέπει να είναι οδηγός και κανόνας και για τη δική μας συμπεριφορά σε παρόμοιες περιπτώσεις. Πολύ συχνά αντιμετωπίζουμε την κακία των άλλων προς εμάς, η οποία εκδηλώνεται με ποικίλους τρόπους: με ύβρεις και ειρωνείες, με συκοφαντίες και άδικες κατηγορίες, αλλά και με κάθε είδους αδικίες σε ζητήματα οικονομικά, κτηματικά, υπηρεσιακά κτλ. Τι κάνουμε τότε; Συνήθως καταλαμβανόμαστε από θυμό και οργή εναντίον αυτών που μας αδικούν. Ανταποδίδουμε τις ύβρεις και τις συκοφαντίες. Διακόπτουμε τις σχέσεις μας μαζί τους. Ξεσπούμε σε κατάρες εναντίον τους. Εμπλεκόμαστε σε δικαστικούς αγώνες. Προβαίνουμε σε αντεκδικήσεις.

Αλλά τέτοια συμπεριφορά κάθε άλλο παρά χριστιανική είναι. Τη συμπεριφορά που αρμόζει σε Χριστιανό την καθόρισε ο Κύριος λέγοντας: «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς και προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων υμάς και διωκόντων υμάς» (Ματθ. 5:44). Αλλά και ο απόστολος Παύλος παραγγέλλει: «Μηδενί κακόν αντί κακού αποδιδόντες… εάν ουν πεινά ο εχθρός σου, ψώμιζε αυτόν, εάν διψά, πότιζε αυτόν… μη νικώ υπό του κακού, αλλά νίκα εν τω αγαθώ το κακόν» (Ρωμ. 12:17,20-21). Γενικά την συμπεριφορά μας πρέπει να διακρίνει η συγχωρητικότητα, η ανεξικακία και η μακροθυμία και όχι η μνησικακία και η εκδικητικότητα.

Υπόδειγμα τέτοιας συμπεριφοράς έχουμε τον ίδιο τον Κύριο, «ος λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει» (Α’ Πέτρ. 2:23), αλλά προσευχόταν για τους σταυρωτές του λέγοντας: «Πάτερ, άφες αυτοίς· ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκ. 23:34). Αλλά και ο πρωτομάρτυς Στέφανος ενώ τον λιθοβολούσαν παρακαλούσε: «Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην» (Πραξ. 7:60). Παρόμοια ήταν και των αποστόλων και όλων των αγίων η συμπεριφορά.

Τα πρότυπα αυτά ας μας εμπνέουν και ας κατευθύνουν τις σχέσεις μας προς τους συνανθρώπους μας. Μόνο με τέτοια συμπεριφορά είναι δυνατό να έχουμε ειρηνικές σχέσεις προς αυτούς. Και αν οι άλλοι δεν ανταποκρίνονται, οπωσδήποτε θα έχουμε εμείς ειρήνη στην ψυχή μας και πλούσια την ευλογία του Θεού.

(Άγιος Αθανάσιος Παλαιοκάστρου 12/8/2001)

Από το βιβλίο: Πρωτοπρεσβ. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη (†), ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2024, σελ. 150.

Η συμπεριφορά που αρμόζει σε Χριστιανό

The post Η συμπεριφορά που αρμόζει σε Χριστιανό appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.

«Αδελφοί, έχοντες χαρίσματα κατά την χάριν την δοθείσαν ημίν διάφορα». Πολλά και διάφορα είναι, λέει ο θείος Παύλος, τα χαρίσματα που διανέμει στους πιστούς το Άγιο Πνεύμα. Δεν τα δίνει σε όλους όλα ο Θεός, αλλά στον ένα τούτο το χάρισμα, στον άλλον εκείνο, ώστε ο καθένας να βοηθεί τον άλλο, αλλά και να έχει ανάγκη της βοηθείας του άλλου, όπως ακριβώς και στο ανθρώπινο σώμα τα διάφορα μέλη επιτελούν διάφορες αποστολές κι έτσι αλληλοβοηθούνται και αλληλοεξυπηρετούνται. Ας μη ζητεί λοιπόν εγωιστικά ο καθένας όλα τα χαρίσματα, αλλά ας αρκείται σ’ αυτά που του έδωσε ο Θεός, κι αυτά ας ασκεί και ας καλλιεργεί. «Είτε προφητείαν, κατά την αναλογίαν της πίστεως». Εκείνος π.χ. που έλαβε το χάρισμα να προφητεύει και να αποκαλύπτει το θέλημα του Θεού, ας προφητεύει σύμφωνα με το χάρισμα που του δόθηκε ανάλογα με το μέτρο της πίστεώς του. «Είτε διακονίαν, εν τη διακονία». Εκείνος που έχει το χάρισμα κάποιας εκκλησιαστικής υπηρεσίας, ας το καλλιεργεί με προθυμία. «Είτε ο διδάσκων, εν τη διδασκαλία». Εκείνος πάλι που έχει την ικανότητα να διδάσκει και να μεταδίδει στους άλλους τις χριστιανικές αλήθειες, ας ασκεί συστηματικά αλλά και ταπεινά το χάρισμα αυτό. «Είτε ο παρακαλών, εν τη παρακλήσει». Άλλος έχει το χάρισμα να παρακινεί και να προτρέπει στην εκτέλεση του αγαθού και να παρηγορεί τους πονεμένους και λυπημένους· ας μένει λοιπόν στο έργο της προτροπής και της παρηγορίας.

Αλλά πρέπει να προσέξει ο Χριστιανός και τον τρόπο, με τον οποίο ασκεί το χάρισμά του. Να μερικά παραδείγματα: «Ο μεταδιδούς, εν απλότητι». Εκείνος που μεταδίδει στους άλλους είτε υλικά είτε πνευματικά αγαθά, ας το κάνει με αφέλεια και απλότητα, χωρίς εγωισμό και επίδειξη. «Ο προϊστάμενος, εν σπουδή». Εκείνος που είναι επικεφαλής ενός οποιουδήποτε έργου, ας κάνει το έργο αυτό με προθυμία και δραστηριότητα. «Ο ελεών, εν ιλαρότητι». Κι εκείνος που δίνει ελεημοσύνη, ας τη δίνει όχι με στενοχώρια ή από ανάγκη, αλλά με χαρά και προθυμία, με αγάπη και καταδεκτικότητα.

«Η αγάπη ανυπόκριτος». Αγάπη οφείλουμε να δείχνουμε προς όλους· και πρέπει να είναι η αγάπη αυτή ειλικρινής και απαλλαγμένη από κάθε υποκρισία και ιδιοτέλεια. «Αποστυγούντες το πονηρόν». Με όλη τη δύναμη της ψυχής σας να μισείτε και να αποστρέφεστε το κακό. «Κολλώμενοι τω αγαθώ». Με όλη τη δύναμη της ψυχής σας πάλι να είστε προσκολλημένοι στο καλό. «Τη φιλαδελφία εις αλλήλους φιλόστοργοι». Σαν αδελφό να θεωρείτε ο ένας τον άλλο και αδελφική στοργή να δείχνετε μεταξύ σας. «Τη τιμή αλλήλους προηγούμενοι». Ο καθένας ας προλαβαίνει τον άλλον, όχι για να πάρει τα πρωτεία της τιμής, αλλά για να τα δώσει σ’ εκείνον. «Τη σπουδή μη οκνηροί». Για κάθε καλό έργο χρειάζεται προθυμία και επιμέλεια· ας μην είμαστε λοιπόν δυσκίνητοι και οκνηροί, αλλά δραστήριοι και ενεργητικοί. «Τω πνεύματι ζέοντες». Οι ψυχές σας να είναι πάντοτε θερμές από τη φλόγα του Αγίου Πνεύματος. «Τω Κυρίω δουλεύοντες». Με όλα αυτά να υπηρετείτε σαν πιστοί και αφοσιωμένοι δούλοι τον Κύριο.

«Τη ελπίδι χαίροντες». Η ακλόνητη ελπίδα για τα μέλλοντα αγαθά να γεμίζει τις καρδιές σας από χαρά. «Τη θλίψει υπομένοντες». Η ίδια αυτή ελπίδα ας σας δίνει δύναμη, για να δείχνετε υπομονή στις θλίψεις.

«Τη προσευχή προσκαρτερούντες». Επειδή για την κατόρθωση της αρετής και κάθε καλού έργου χρειάζεται η δύναμη και η βοήθεια του Θεού, γι’ αυτό να επιμένετε στην προσευχή, δια της οποίας θα επιτύχετε την ενίσχυση αυτή.

«Ταις χρείαις των αγίων κοινωνούντες». Υπάρχουν αδελφοί Χριστιανοί που έχουν ανάγκες διάφορες· τις ανάγκες αυτές να τις θεωρείτε σαν δικές σας ανάγκες και να σπεύδετε να βοηθήσετε τους αδελφούς σας. «Την φιλοξενίαν διώκοντες». Να είστε φιλόξενοι· και να επιδιώκετε την φιλοξενία. Μη περιμένετε να σας τη ζητήσουν οι ξένοι, αλλά προσφέρετέ την με προθυμία. «Ευλογείτε τους διώκοντας υμάς». Όχι μόνο εκείνους που σας αγαπούν, αλλά κι εκείνους που σας διώκουν, να τους ευλογείτε· να εύχεσθε και να λέτε καλά λόγια γι’ αυτούς. «Ευλογείτε και μη καταράσθε». Ποτέ ας μη βγει από το στόμα σας κατάρα και λόγος πικρός· πάντοτε και για όλους τους ανθρώπους να λέτε λόγους καλούς, λόγους αγάπης.

Από το βιβλίο: Πρωτοπρεσβ. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη (†), ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2024, σελ. 133.

Τα διάφορα χαρίσματα που διανέμει το Άγιο Πνεύμα

The post Τα διάφορα χαρίσματα που διανέμει το Άγιο Πνεύμα appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.

Καταρχήν ας δούμε σε τι κινδυνεύουμε και από τι.

Κινδυνεύει πρώτον η πίστη μας, η χριστιανική ορθόδοξη πίστη μας. Αυτή, για την οποία αγωνίσθηκαν οι Πατέρες της Α’ Οικουμενικής Συνόδου και την οποία από γενιά σε γενιά παραλάβαμε γνήσια και ανόθευτη. Κινδυνεύει από το κύμα της απιστίας, το οποίο στις μέρες μας έχει αυξηθεί πολύ και το οποίο ζητεί να την εξαφανίσει τελείως. Κινδυνεύει και από τους αιρετικούς, τους «βαρείς λύκους», οι οποίοι επιδιώκουν να τη διαστρεβλώσουν και να τη νοθεύσουν, να μας απομακρύνουν από αυτήν και να μας αποσπάσουν «οπίσω αυτών». Κινδυνεύει και από την άγνοιά μας, διότι δεν δείχνουμε το απαιτούμενο ενδιαφέρον για να γνωρίσουμε την πίστη μας.

Αλλά κινδυνεύει και η ψυχή μας, κινδυνεύει η αρετή μας. Και ο κίνδυνος αυτός είναι επίσης αυξημένος στις ημέρες μας. Διερχόμαστε περίοδο ηθικής κρίσεως. Ο διάβολος έχει εξεγείρει όλα τα όργανά του και επιτίθεται με όλα τα μέσα εναντίον των αιωνίων ηθικών αξιών, τις οποίες προσπαθεί να κλονίσει και να καταλύσει. Ιδιαιτέρως χρησιμοποιεί την συναναστροφή, με την οποία οι διεστραμμένες αντιλήψεις μεταδίδονται σαν κολλητική ασθένεια. Χρησιμοποιεί το έντυπο· έχουν πλημμυρίσει τα περίπτερα από έντυπα αισχρά και ψυχοφθόρα. Εκμεταλλεύεται την ανάγκη της ψυχαγωγίας και οδηγεί σε κέντρα και μέσα αμαρτωλής διασκέδασης. Ακόμη και τις κυβερνήσεις των λαών εξωθεί στη λήψη μέτρων και την θέσπιση νόμων που αντιστρατεύονται στην ηθική. Ως παράδειγμα ας αναφέρουμε μόνο τους δύο πρόσφατους νόμους για τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων και για το αυτόματο διαζύγιο.

Κινδυνεύει λοιπόν η πίστη και η αρετή μας. Και ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος διότι έρχεται συγκεκαλυμμένος. Αρχίζει με την πρόφαση του εκσυγχρονισμού. Άλλαξαν οι καιροί· νέα ήθη και έθιμα· εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας· ζητούν και από την Εκκλησία να εκσυγχρονισθεί, διότι δήθεν είναι αυστηρή και απαρχαιωμένη στις αντιλήψεις και τις απαιτήσεις της. Χρειαζόμαστε, λένε, συγχρονισμένο Χριστιανισμό, δηλαδή Χριστιανισμό της αρεσκείας μας, ο οποίος φυσικά παύει να είναι Χριστιανισμός. Οπωσδήποτε με την απατηλή αυτή τακτική ο διάβολος παρασύρει πολλούς σε υποχωρήσεις και συμβιβασμούς, μικρούς στην αρχή, μεγαλύτερους έπειτα, μέχρι την πλήρη και άνευ όρων παράδοση της ψυχής μας σ’ αυτόν.

Μπροστά στους φοβερούς αυτούς κινδύνους επιβάλλεται να αμυνθεί ο Χριστιανός. Και η άμυνα απαιτεί προσοχή. Όπλα και εφόδια έχουμε, και σύμμαχο πανίσχυρο τον Θεό. Εάν όμως δεν προσέχουμε αλλά κοιμόμαστε ανύποπτοι για τον κίνδυνο, αφήνουμε τα όπλα αχρησιμοποίητα και ο εχθρός καταλαμβάνει το οχυρό της ψυχής μας χωρίς κόπο και δυσκολία. Γι’ αυτό η Γραφή επανειλημμένως κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. «Νήφε εν πάσι» φωνάζει ο Παύλος (Β’ Τιμ. 4:5)· και ο Πέτρος: «Νήψατε, γρηγορήσατε· ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη» (Α’ Πέτρ. 5:8). Και ο Κύριος: «Προσέχετε εαυτοίς μήποτε βαρηθώσιν υμών αι καρδίαι εν κραιπάλη και μέθη και μερίμναις βιοτικαίς» (Λουκ. 21:34).

Προσοχή λοιπόν σε όλα. Προσοχή στις πράξεις μας και τους λόγους μας· αλλά και στις σκέψεις μας, διότι αυτές πρώτα προσβάλλει ο διάβολος. Γι’ αυτό στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός παραγγέλλει: «Πρόσεχε σεαυτώ, μη γένηται ρήμα κρυπτόν εν τη καρδία σου ανόμημα» (Δευτ. 15:9). Και ο Μέγας Βασίλειος ερμηνεύοντας λέει ότι είναι ευκολότερο να αμαρτήσει κανείς με την σκέψη, διότι δεν απαιτείται ούτε κόπος ούτε χρόνος.

Προσοχή από την αρχή, στις πρώτες προσβολές του πονηρού, για να μη γίνει η παραμικρή υποχώρηση· διότι, αν γίνει, θα επακολουθήσουν και άλλες και ο κίνδυνος θα αυξάνεται συνεχώς, μέχρις ότου θα είναι πλέον αδύνατη η αντιμετώπιση. Πολλοί παρασύρθηκαν και αιχμαλωτίσθηκαν εξαιτίας μικρών αρχικών απροσεξιών, ιδίως νέοι. Ένα τσιγάρο, ένα ποτό, μία όχι καλή συναναστροφή, αθώες δήθεν σχέσεις με το άλλο φύλο. Έπειτα; Μέθη, χαρτοπαίγνιο, ναρκωτικά, ηθικό κατρακύλισμα, πλήρης παράδοση στην αμαρτία.

Είναι γνωστό πώς κατελήφθη η Κωνσταντινούπολη από τους Τούρκους. Η πόλη ήταν οχυρωμένη· οι υπερασπιστές της ηρωικοί. Οι έφοδοι του Μωάμεθ αποκρούονταν· το ηθικό των αμυνομένων αναπτερωνόταν. Μία όμως μικρή πύλη, η Κερκόπορτα, είχε μείνει, άγνωστο πώς, ανοικτή και αφρούρητη. Από αυτήν εισήλθαν οι Τούρκοι.

Ας προσέξουμε να μη χάσουμε κατά παρόμοιο τρόπο τον θησαυρό μας, την ψυχή μας, την οποία ο Κύριος «περιεποιήσατο δια του ιδίου αίματος» (Πραξ. 20:28). Οι κίνδυνοι είναι πολλοί και μεγάλοι· αλλά και η βοήθεια του Κυρίου πολύ μεγαλύτερη. Αν προσέχουμε κι εμείς, η νίκη μας θα είναι βέβαιη. Ο θησαυρός της πίστεως και της ψυχής μας δεν θα πέσει στα χέρια του εχθρού. Λοιπόν, παντοτινό σύνθημά μας ας έχουμε: «Προσέχετε… γρηγορείτε».

Από το βιβλίο: Πρωτοπρεσβ. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη (†), ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2024, σελ. 91.

«Προσέχετε… γρηγορείτε» – Κυριακή 318 Πατέρων Α’ Οικ. Συνόδου

The post «Προσέχετε… γρηγορείτε» – Κυριακή 318 Πατέρων Α’ Οικ. Συνόδου appeared first on Κοινωνία Ορθοδοξίας.