Αγιολόγιο - Εορτολόγιο

Μαρτυρία και μαρτύριο του Αγίου Ιωνά
Μαρτυρία και μαρτύριο του Αγίου Ιωνά

Οι άγιοι Ιωνάς και Βαραχήσιος μαρτύρησαν το 327 στην Περσία επί βασιλιά Σαβωρίου του Β’. Από το μαρτυρολόγιό τους παραθέτουμε την τελική φάση του μαρτυρίου του αγίου Ιωνά.

Μαρτυρία και μαρτύριο του αγίου Ιωνά

… Του λέγουν οι αρχιμάγοι: «Μη χάσεις με κακό τρόπο τη ζωή σου. Σου είναι συμφερότερο ν’ αφήσεις τον Θεό σου». Τους αποκρίθηκε ο άγιος Ιωνάς: «Τυφλοί και ανόητοι, πώς λέγετε για τον εαυτό σας, ότι είμαστε φρόνιμοι και με τη φρόνησή μας εξερευνούμε την αλήθεια; Ένας άνθρωπος που έχει το σιτάρι του στην αποθήκη και το φυλάγει από τη βροχή και το χιόνι, τις βροντές και αστραπές και τ’ άλλα στοιχεία της φύσεως, μπορεί να μη παίρνει με χαρά σιτάρι στα χέρια του και να μη το σπέρνει στο όνομα του Κυρίου; Και όταν το σπείρει, περιμένει να έρθει ο θερισμός και να γεμίσει το αλώνι του από εκείνο το λίγο που έσπειρε, για την ελπίδα του που είχε στον Χριστό. Αν όμως αφήσει το σιτάρι να κείτεται στην αποθήκη του και δεν σπείρει από αυτό, το σιτάρι θα λείψει και δεν μπορεί να περισσεύει.

Το ίδιο μπορούμε να δούμε και σ’ εμάς τους ανθρώπους· αν χάσει κανείς τη ζωή του στον κόσμο τούτο για το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στο νέο κόσμο, όταν ο Κύριος θα μας φανερωθεί και θα έρθει να ανακαινίσει εκείνους που ελπίζουν σ’ Αυτόν και κάνουν το θέλημά Του, θα τους ανακαινίσει με το φως Του, το οποίο δεν παρέρχεται, ούτε χάνεται ποτέ· εκείνους όμως που καταφρονούν τις εντολές και τα προστάγματά Του θα τους βάλει στην άσβηστη φωτιά».

Όταν τον άκουσαν οι αρχιμάγοι να τους λέγει αυτά, βουβάθηκαν για αρκετή ώρα, θαυμάζοντας τα λόγια του. Ύστερα του αποκρίθηκαν: «Μη πλανάσαι, Ιωνά, και πιστεύεις σε βιβλία, διότι τα βιβλία πολλούς απατούν». Και ο μακάριος Ιωνάς τους είπε: «Καλά είπατε ότι πλανούν τα βιβλία, αλλά τα δικά σας, των ειδωλολατρών. Τιποτε άλλο δεν πλανά τους ανθρώπους, παρά ο βίος του κόσμου τούτου. Όποιος όμως γεύεται θλίψη Χριστού, δεν πλανάται ποτέ.

Όπως δηλαδή όταν ένας πλούσιος ετοιμάσει μεγάλο συμπόσιο για τους φίλους του και στείλει να τους καλέσει, βγαίνοντας οι καλεσμένοι καθένας από το σπίτι του ξέρουν καλά ότι πάνε σε γλέντι, και πηγαίνουν πρόθυμα στο συμπόσιο· και αφού φτάσουν εκεί και ανακλιθούν στο τραπέζι και γευθούν το ποτό, αν δουν ότι το κρασί είναι καλό, ευφραίνονται για τα καλά από αυτό, και από τη μέθη δεν μπορούν να επιστρέψουν μόνοι τους στο σπίτι τους, επειδή τους άρεσε το κρασί και ήπιαν πολύ, μέχρι να έρθουν οι δικοί τους, να τους υποβαστάσουν και να τους οδηγήσουν στο σπίτι τους. Και το πρωί που θα ξυπνήσουν, έχοντας χωνέψει το κρασί, νιώθουν μεγάλη χαρά που βρέθηκαν με τους δικούς τους.

Έτσι και οι δούλοι του Χριστού· όταν δουν ότι τους καλούν οι άρχοντες στα δικαστήρια, γνωρίζουν ότι πηγαίνουν σε αγώνα και σε βασανιστήρια. Όταν όμως πάνε και πιουν και μεθύσουν από τα βασανιστήρια και την αγάπη του Χριστού, δεν θυμούνται πια ούτε το σπίτι τους, ούτε τα παιδιά τους, ούτε τις υποθέσεις τους, ούτε μπορούν ν’ αποκτήσουν χρυσάφι ή ασήμι ή κάτι άλλο του κόσμου τούτου, αλλά καταφρονούν και βασιλιάδες και άρχοντες, αναμένοντας ένα και μόνο μεγάλο Βασιλέα, τον Χριστό, του οποίου στρατός είμαστε εμείς, παραμένοντας κοντά Του σε γενεές γενεών, και του οποίου η βασιλεία δεν παρέρχεται, αλλά μένει στον αιώνα του αιώνος».

Όταν είπε αυτά ο άγιος Ιωνάς, διέταξαν οι αρχιμάγοι να του κοπούν τα δάχτυλα διότι είπε πολλά. Πράγματι οι δήμιοι έκοψαν όλα τα δάχτυλα των ποδιών και των χεριών του αγίου Ιωνά και τα έριξαν και τα σκόρπισαν μπροστά του. Και του είπαν οι αρχιμάγοι: «Να, βλέπεις, πώς διασπείραμε τα δάχτυλά σου στη γη; Περίμενε λοιπόν, και όταν θα έρθει ο καιρός του θερισμού, θα σου βγουν πολλά δάχτυλα». Τους απάντησε ο άγιος Ιωνάς και είπε: «Εγώ δεν χρειάζομαι πολλά χέρια, αλλά είναι ο Θεός ο Πλάστης μου, ο οποίος πάλι θα με ανακαινίσει κατά την ανακαίνιση που πρόκειται να κάνει σ’ εμάς».

Όταν τον άκουσαν να λέγει αυτά, οι αρχιμάγοι θύμωσαν πολύ και διέταξαν να λιώσουν πίσσα σε μεγάλο χάλκινο σκεύος και πρόσταξαν τους δημίους να του γδάρουν ολόγυρα το μέρος του κεφαλιού που έχει τα μαλλιά και στη συνέχεια να του κόψουν τη γλώσσα. Κι έτσι έκαναν. Και πρόσταξαν οι άνομοι, και μπροστά στον Άγιο έβαλαν το δέρμα του κεφαλιού και τη γλώσσα του στο χάλκωμα της πίσσας, και ύστερα από αυτό έβαλαν και τον ίδιο τον Άγιο στην πίσσα μέσα στο χάλκινο σκεύος που κόχλαζε αφόρητα. Μολις έριξαν τον Άγιο στο χάλκωμα της πίσσας, αμέσως χύθηκε έξω από αυτό όλη η πίσσα και δεν τον άγγισε, ούτε τον έβλαψε καθόλου.

Είδαν οι ασεβείς το γενόμενο θαύμα και απόρησαν και κατεπλάγησαν που ένα τέτοιο βασανιστήριο δεν τον έβλαψε καθόλου, και διέταξαν να φέρουν κοχλία (πρέσσα), να τον βάλουν σ’ αυτόν και να τον σφίξουν δυνατά, ώστε να τον πριονίσουν. Πράγματι οι δήμιοι τον περιέσφιξαν στον κοχλία και συνέτριψαν όλα τα κόκκαλά του και στη συνέχεια τον έκοψαν με πριόνι στη μέση. Μετά τον πριονισμό, διέταξαν οι ασεβείς αρχιμάγοι να ριχθεί το πτώμα του σε βαθύτατο λάκκο.

 

Από το βιβλίο: Μέθη Χριστού. Μάρτυρες στην Περσία του Σαβωρίου, Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 1989, σελ. 39.

 

 

Μαρτυρία και μαρτύριο του Αγίου Ιωνά

This site is protected by wp-copyrightpro.com

Ορθόδοξη πίστη και ζωή στο email σας. Λάβετε πρώτοι όλες τις τελευταίες αναρτήσεις της Κοινωνίας Ορθοδοξίας:
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter! Θα λάβετε email επιβεβαίωσης σε λίγα λεπτά. Παρακαλούμε, ακολουθήστε τον σύνδεσμο μέσα του για να επιβεβαιώσετε την εγγραφή. Εάν το email δεν εμφανιστεί στο γραμματοκιβώτιό σας, παρακαλούμε ελέγξτε τον φάκελο του spam.
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter!
Λυπούμαστε, υπήρξε ένα σφάλμα. Παρακαλούμε, ελέγξτε το email σας.