Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου9 Απριλίου

Των Αγίων Ευψυχίου του εν Καισαρεία, Βαδίμου του Αρχιμανδρίτου και των επτά μαθητών αυτού κ.ά.

Αν θέλετε πολυτονικό κείμενο, πατήστε εδώ

Άγιος ΕυψύχιοςΤω αυτώ μηνί Θ’, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ευψυχίου του εν Καισαρεία.

Εκεί μετήλθεν Ευψύχιον το ξίφος,
Ου Χριστός ήλθε Καισαρείας εις μέρη.

Φάσγανον αμφ’ ενάτην Ευψυχίου έκταμε λαιμόν.

Ούτος ήτον από την χώραν των Καππαδοκών (1) κατά τους χρόνους του παραβάτου Ιουλιανού εν έτει τξβ’ [362]. Ζων δε ζωήν ακατηγόρητον, επήρε γυναίκα νόμιμον. Επειδή δε άναψεν από θεϊκόν ζήλον, επήρε πολλούς Χριστιανούς, και πηγαίνωντας με αυτούς, εκρήμνισεν από τα θεμέλια τον ελληνικόν ναόν, όστις επωνομάζετο της Τύχης, εις τον οποίον είχε προσπάθειαν και αγάπην ο επάρατος Ιουλιανός, προσφέρων εις αυτόν καθ’ εκάστην ημέραν θυσίας. Αφ’ ου δε εφανερώθη τούτο, οπού έκαμεν ο Άγιος, επρόσταξεν ο παραβάτης, ότι οι μεν άλλοι Χριστιανοί, να παραδοθούν εις εξορίας και διάφορα βάσανα. Ο δε Άγιος Ευψύχιος να αποκεφαλισθή, επειδή έγινεν αίτιος του τοιούτου πράγματος. Όθεν αποκεφαλισθείς, έλαβεν ο αοίδιμος του μαρτυρίου τον στέφανον.

(1) Ίσως είναι σφάλμα αντιγραφικόν, και αντί να γράψη Καισαρείας της Φιλίππου, όπου επήγεν ο Κύριος κατά την περίληψιν του διστίχου ιάμβου, έγραψε Καππαδοκών, όπου ο Κύριος ουκ απήλθεν. Άλλως γαρ εναντιολογία ακολουθεί.

*

Τη αυτή ημέρα μνήμη του Αγίου Οσιομάρτυρος Βαδίμου του Αρχιμανδρίτου και των επτά μαθητών αυτού.

Επτάς μαθητών συντέτμηται Βαδίμω,
Εις Ουρανούς δ’ έφθασεν ου Θεού θρόνος.

Ούτος ήτον κατά τους χρόνους Σαβωρίου μεν βασιλέως Περσών, Κωνσταντίνου δε του Μεγάλου βασιλέως Ρωμαίων εν έτει τλ’ [330], καταγόμενος από την πόλιν Βηθλαπάτην, από γένος ένδοξον και λαμπρόν. Καταφρονήσας δε την λαμπρότητα του γένους του, και τον πολύν πλούτον οπού είχεν, έγινε Μοναχός και Αρχιμανδρίτης ενός Μοναστηρίου. Δια δε την του Χριστού ομολογίαν, επιάσθη από τους εν Περσία πυρσολάτρας, μαζί με τους επτά μαθητάς του, και εβάλθη εις την φυλακήν τέσσαρας μήνας. Είτα ευγάλαντες τον Άγιον από την φυλακήν, έδωκαν αυτόν εις ένα δήμιον Νιρσάν ονομαζόμενον, δια να τον αποκεφαλίση, ο οποίος δήμιος, ήτον μεν πρώτον Χριστιανός, δια δε τον φόβον των βασάνων αρνήθη τον Χριστόν. Τούτον δε βλέπωντας ο Άγιος Βάδιμος, εταλάνισε και ελεεινολόγησε δια την άρνησιν. Τέσσαρες φοραίς δε εκτύπησε το σπαθί ο αρνησίχριστος δήμιος κατά του Αγίου, με τρομασμένον χέρι, και έτζι με πολύν πόνον και βάσανον έκαμε τον Άγιον να παραδώση το πνεύμα του εις τον Θεόν. Ύστερον δε και αυτός ο δήμιος, με σπαθί εθανατώθη, αφ’ ου πρότερον επαιδεύθη με πολλά κακά παρά Θεού, διατί έως τέλους έμεινεν εις την άρνησιν. Απεκεφαλίσθησαν δε μαζί με τον Άγιον Βάδιμον και οι ρηθέντες επτά μαθηταί του, και έτζι έλαβον όλοι ομού τους στεφάνους του μαρτυρίου.

*

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων των εν τη αιχμαλωσία αναιρεθέντων εν Περσία.

Εις πυρσολατρών γην εναθλεί Περσίδα,
Η Χριστολατρών αυχενότμητος φάλαγξ.

Ο των Περσών βασιλεύς Σαβώριος κατά τον πεντηκοστόν τρίτον χρόνον της βασιλείας του, ήλθε πολεμώντας τους τόπους των Ρωμαίων. Όθεν εσκλάβωσε και την χώραν την ονομαζομένην Βιζάτην, και τους μεν εν αυτή ευρισκομένους στρατιώτας, και εκείνους, οπού εδύναντο να βαστάζουν άρματα και να πολεμούν, τούτους λέγω εθανάτωσε. Τον δε λαόν, οπού δεν εδύναντο να πολεμούν, ήγουν τας γυναίκας και γέροντας και παιδία, τον Επίσκοπον Ηλιόδωρον, και τους Πρεσβυτέρους Δησάν και Μαριάβ και όλους τους κληρικούς, τούτους λέγω όλους δεν εθανάτωσεν, αλλά αφήκεν αυτούς ζωντανούς. Όταν δε ο Επίσκοπος Ηλιόδωρος έμελλε να αποθάνη, εχειροτόνησεν αντί αυτού τον Πρεσβύτερον Δησάν. Εις καιρόν λοιπόν οπού ανεφέρετο εις τον Θεόν η δοξολογία, ήτις συνειθίζει να γίνεται εν τη Εκκλησία, τότε ο αρχιμάγος Αδεφάρ ανέφερεν εις τον βασιλέα Σαβώριον, ότι οι παρ’ αυτού αφεθέντες Χριστιανοί, έκαμαν Επίσκοπόν τους τον Δησάν, και τώρα βλασφημούσιν εναντίον του βασιλέως και της θρησκείας του άνδρες Χριστιανοί τον αριθμόν τετρακόσιοι, οι οποίοι όλοι πιασθέντες, επειδή δεν επείσθησαν να προσκυνήσουν τον ήλιον και την φωτίαν, απεκεφαλίσθησαν. Πέντε δε από αυτούς μικροψυχήσαντες και φοβηθέντες, επρόσδραμον εις τον βασιλέα, και εδέχθησαν την μιαράν θρησκείαν του, απολέσαντες οι άθλιοι τας ψυχάς των δια την πρόσκαιρον ταύτην ζωήν. Ένας δε από τους αποκεφαλισθέντας, Αυδιησούς ονομαζόμενος, δεν έλαβε κτύπημα σπαθίου δυνατόν και θανατηφόρον, δια τούτο και δεν απέθανεν, όθεν ζήσας, εκήρυττεν ανδρείως τον λόγον του Θεού. Αλλά ένας ασεβής, ορμήσας κατ’ επάνω του με σπαθί, εθανάτωσεν αυτόν, όστις εδέχθη μετά χαράς την σφαγήν, διατί ηξιώθη να συναριθμηθή με τους λοιπούς, οπού απεκεφαλίσθησαν πρότερον. Ελυπείτο γαρ και ανεστέναζεν ο αοίδιμος, διατί εχωρίσθη από τον χορόν των συμμαρτύρων του.

*

Ο ρηθείς Άγιος Αυδιησούς μαχαίρα τελειούται.

Ων αιχμάλωτος Αυδιησούς την τύχην,
Ηλευθέρωται την σφαγήν δους ως λύτρον.

Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.

Από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β’. Εκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

Άγιος ΕυψύχιοςΤ ατ μην Θ΄, μνήμη το γίου Μάρτυρος Εψυχίου το ν Καισαρεί.

κε μετλθεν Εψύχιον τ ξίφος,
Ο Χριστς λθε Καισαρείας ες μέρη.

Φάσγανον μφ’ νάτην Εψυχίου κταμε λαιμόν.

Οτος τον π τν χώραν τν Καππαδοκν (1) κατ τος χρόνους το παραβάτου ουλιανο ν τει τξβ΄ [362]. Ζν δ ζων κατηγόρητον, πρε γυνακα νόμιμον. πειδ δ ναψεν π θεϊκν ζλον, πρε πολλος Χριστιανούς, κα πηγαίνωντας μ ατούς, κρήμνισεν π τ θεμέλια τν λληνικν ναόν, στις πωνομάζετο τς Τύχης, ες τν ποον εχε προσπάθειαν κα γάπην πάρατος ουλιανός, προσφέρων ες ατν καθ’ κάστην μέραν θυσίας. φ’ ο δ φανερώθη τοτο, πο καμεν γιος, πρόσταξεν παραβάτης, τι ο μν λλοι Χριστιανοί, ν παραδοθον ες ξορίας κα διάφορα βάσανα. δ γιος Εψύχιος ν ποκεφαλισθ, πειδ γινεν ατιος το τοιούτου πράγματος. θεν ποκεφαλισθείς, λαβεν οίδιμος το μαρτυρίου τν στέφανον.

(1) σως εναι σφάλμα ντιγραφικόν, κα ντ ν γράψ Καισαρείας τς Φιλίππου, που πγεν Κύριος κατ τν περίληψιν το διστίχου άμβου, γραψε Καππαδοκν, που Κύριος οκ πλθεν. λλως γρ ναντιολογία κολουθε.

*

Τ ατ μέρ μνήμη το γίου σιομάρτυρος Βαδίμου το ρχιμανδρίτου κα τν πτ μαθητν ατο.

πτς μαθητν συντέτμηται Βαδίμ,
Ες Ορανος δ’ φθασεν ο Θεο θρόνος.

Οτος τον κατ τος χρόνους Σαβωρίου μν βασιλέως Περσν, Κωνσταντίνου δ το Μεγάλου βασιλέως ωμαίων ν τει τλ΄ [330], καταγόμενος π τν πόλιν Βηθλαπάτην, π γένος νδοξον κα λαμπρόν. Καταφρονήσας δ τν λαμπρότητα το γένους του, κα τν πολν πλοτον πο εχεν, γινε Μοναχς κα ρχιμανδρίτης νς Μοναστηρίου. Δι δ τν το Χριστο μολογίαν, πιάσθη π τος ν Περσί πυρσολάτρας, μαζ μ τος πτ μαθητάς του, κα βάλθη ες τν φυλακν τέσσαρας μνας. Ετα εγάλαντες τν γιον π τν φυλακήν, δωκαν ατν ες να δήμιον Νιρσν νομαζόμενον, δι ν τν ποκεφαλίσ, ποος δήμιος, τον μν πρτον Χριστιανός, δι δ τν φόβον τν βασάνων ρνήθη τν Χριστόν. Τοτον δ βλέπωντας γιος Βάδιμος, ταλάνισε κα λεεινολόγησε δι τν ρνησιν. Τέσσαρες φορας δ κτύπησε τ σπαθ ρνησίχριστος δήμιος κατ το γίου, μ τρομασμένον χέρι, κα τζι μ πολν πόνον κα βάσανον καμε τν γιον ν παραδώσ τ πνεμά του ες τν Θεόν. στερον δ κα ατς δήμιος, μ σπαθ θανατώθη, φ’ ο πρότερον παιδεύθη μ πολλ κακ παρ Θεο, διατ ως τέλους μεινεν ες τν ρνησιν. πεκεφαλίσθησαν δ μαζ μ τν γιον Βάδιμον κα ο ηθέντες πτ μαθηταί του, κα τζι λαβον λοι μο τος στεφάνους το μαρτυρίου.

*

Μνήμη τν γίων Μαρτύρων τν ν τ αχμαλωσί ναιρεθέντων ν Περσί.

Ες πυρσολατρν γν ναθλε Περσίδα,
Χριστολατρν αχενότμητος φάλαγξ.

τν Περσν βασιλες Σαβώριος κατ τν πεντηκοστν τρίτον χρόνον τς βασιλείας του, λθε πολεμντας τος τόπους τν ωμαίων. θεν σκλάβωσε κα τν χώραν τν νομαζομένην Βιζάτην, κα τος μν ν ατ ερισκομένους στρατιώτας, κα κείνους, πο δύναντο ν βαστάζουν ρματα κα ν πολεμον, τούτους λέγω θανάτωσε. Τν δ λαόν, πο δν δύναντο ν πολεμον, γουν τς γυνακας κα γέροντας κα παιδία, τν πίσκοπον λιόδωρον, κα τος Πρεσβυτέρους Δησν κα Μαριβ κα λους τος κληρικούς, τούτους λέγω λους δν θανάτωσεν, λλ φκεν ατος ζωντανούς. ταν δ πίσκοπος λιόδωρος μελλε ν ποθάν, χειροτόνησεν ντ ατο τν Πρεσβύτερον Δησάν. Ες καιρν λοιπν πο νεφέρετο ες τν Θεν δοξολογία, τις συνειθίζει ν γίνεται ν τ κκλησί, τότε ρχιμάγος δεφρ νέφερεν ες τν βασιλέα Σαβώριον, τι ο παρ’ ατο φεθέντες Χριστιανοί, καμαν πίσκοπόν τους τν Δησάν, κα τώρα βλασφημοσιν ναντίον το βασιλέως κα τς θρσκείας του νδρες Χριστιανο τν ριθμν τετρακόσιοι, ο ποοι λοι πιασθέντες, πειδ δν πείσθησαν ν προσκυνήσουν τν λιον κα τν φωτίαν, πεκεφαλίσθησαν. Πέντε δ π ατος μικροψυχήσαντες κα φοβηθέντες, πρόσδραμον ες τν βασιλέα, κα δέχθησαν τν μιαρν θρσκείαν του, πολέσαντες ο θλιοι τς ψυχάς των δι τν πρόσκαιρον ταύτην ζωήν. νας δ π τος ποκεφαλισθέντας, Αδιησος νομαζόμενος, δν λαβε κτύπημα σπαθίου δυνατν κα θανατηφόρον, δι τοτο κα δν πέθανεν, θεν ζήσας, κήρυττεν νδρείως τν λόγον το Θεο. λλ νας σεβής, ρμήσας κατ’ πάνω του μ σπαθί, θανάτωσεν ατόν, στις δέχθη μετ χαρς τν σφαγήν, διατ ξιώθη ν συναριθμηθ μ τος λοιπούς, πο πεκεφαλίσθησαν πρότερον. λυπετο γρ κα νεστέναζεν οίδιμος, διατ χωρίσθη π τν χορν τν συμμαρτύρων του.

*

ηθες γιος Αδιησος μαχαίρ τελειοται.

ν αχμάλωτος Αδιησος τν τύχην,
λευθέρωται τν σφαγν δος ς λύτρον.

Τας τν σν γίων πρεσβείαις Χριστ Θες λέησον μς.

Ἀπό τὸ βιβλίο: Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. Τόμος Β’. Ἐκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

Των Αγίων Ευψυχίου του εν Καισαρεία, Βαδίμου του Αρχιμανδρίτου και των επτά μαθητών αυτού κ.ά.

This site is protected by wp-copyrightpro.com

Ορθόδοξη πίστη και ζωή στο email σας. Λάβετε πρώτοι όλες τις τελευταίες αναρτήσεις της Κοινωνίας Ορθοδοξίας:
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter! Θα λάβετε email επιβεβαίωσης σε λίγα λεπτά. Παρακαλούμε, ακολουθήστε τον σύνδεσμο μέσα του για να επιβεβαιώσετε την εγγραφή. Εάν το email δεν εμφανιστεί στο γραμματοκιβώτιό σας, παρακαλούμε ελέγξτε τον φάκελο του spam.
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter!
Λυπούμαστε, υπήρξε ένα σφάλμα. Παρακαλούμε, ελέγξτε το email σας.