Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου28 Δεκεμβρίου

Των Αγίων 20.000 Μαρτύρων εν Νικομηδεία κ.ά.

 Αν θέλετε πολυτονικό κείμενο, πατήστε εδώ

Άγιοι εν ΝικομηδείαΤω αυτώ μηνί ΚΗ’, μνήμη των Αγίων δισμυρίων, ήτοι είκοσι χιλιάδων Μαρτύρων, των εν Νικομηδεία καέντων.

Ως προσφοραί σοι Σώτερ εξωπτημέναι,
Οι δισμύριοι του νεώ κείνται μέσον.

Ανέρας (ήτοι άνδρας) ογδοάτη κτάνεν εικάδι δισμυρίους πυρ.

Όταν ο βασιλεύς Μαξιμιανός εγύρισε νικητής από τον πόλεμον, οπού έκαμεν εναντίον των Αιθιόπων εν έτει τδ’ [304], ηθέλησε να θυσιάση εις τα είδωλα δια την νίκην αυτήν. Και λοιπόν επέμφθησαν από αυτόν γράμματα εις κάθε μέρος, παρακινητικά δια να έλθουν όλοι εις την Νικομήδειαν, και να προσκυνήσουν τους εδικούς του θεούς. Τότε ο Άγιος Άνθιμος, Επίσκοπος ώντας της Νικομηδείας, εσυνάθροισεν όλον τον λαόν των Χριστιανών μέσα εις την Εκκλησίαν. Έτυχε γαρ τότε να ήναι η εορτή της Χριστού Γεννήσεως. Και μαζί με όλους συνεόρταζε και αυτός και εδίδασκε την αληθινήν πίστιν. Επειδή δε τούτο έμαθεν ο Μαξιμιανός, επρόσταξε να βαλθούν φρύγανα και ξύλα τριγύρω εις την Εκκλησίαν και να αναφθούν. Ίνα κατακαούν οι εν τη Εκκλησία Χριστιανοί. Τούτο δε μαθών ο ρηθείς Επίσκοπος Άγιος Άνθιμος, εσπούδασε μίαν ώραν πρότερον και εβάπτισεν όλους, όσοι ήτον ακόμη κατηχούμενοι. Και την θείαν Λειτουργίαν επιτελέσας, εκοινώνησεν όλους τα θεία και άχραντα Μυστήρια. Και έτζι ανάφθησαν τα φρύγανα και κατέκαυσαν όλους τους Χριστιανούς, οπού ευρέθησαν μέσα εις την Εκκλησίαν. Οίτινες ήσαν εις τον αριθμόν είκοσι χιλιάδες. Ο δε ρηθείς Άγιος Άνθιμος δεν εκάη, αλλά διεφυλάχθη αβλαβής υπό της θείας χάριτος. Ίνα και άλλους ωφελήση δια της διδασκαλίας του, και ίνα βαπτίσας αυτούς, προσφέρη σεσωσμένους εις τον Χριστόν. Και προς τούτοις, ίνα μετά ταύτα λαβών περισσότερα βάσανα, δια μέσου αυτών, μεταβή προς τον Χριστόν, με παρρησίαν μεγαλιτέραν και δόξαν. Και ούτως απολαύση την Βασιλείαν του. Κατά την τρίτην γαρ του Σεπτεμβρίου έλαβεν ο αοίδιμος τον του μαρτυρίου στέφανον, κατά την οποίαν και εορτάζεται. (Το κατά πλάτος Μαρτύριον αυτών όρα εις το Εκλόγιον. Τούτο δε συνέγραψεν ελληνιστί ο Μεταφραστής, ου η αρχή· «Άρτι Μαξιμιανού». Σώζεται εν τη Μεγίστη Λαύρα, εν τη Μονή των Ιβήρων και εν άλλαις.)

*

Τη αυτή ημέρα μνήμη των από της συγκλήτου Αγίων Μαρτύρων, των έξω της πυράς απολειφθέντων και διαφόρως βασανισθέντων και τελειωθέντων.

*

Ο Άγιος Ίνδης, εν τη θαλάσση βληθείς, τελειούται.

Ίνδην ακούω του βίου λαβείν πέρας,
Άκρον καταντήσαντα προς βυθού πέρας.

*

Οι Άγιοι Γοργόνιος και Πέτρος εν τη θαλάσση τελειούνται.

Πόντος καλύπτει Γοργόνιον και Πέτρον,
Μνήμη δε τούτων ου καλύπτεται χρόνω.

*

Ο Άγιος Ζήνων ξίφει τελειούται.

Ζήνων κεφαλήν τέμνεται δια ξίφους,
Μη προσκυνείν άγαλμα του Ζηνός θέλων.

*

Ο Άγιος Μαρδόνιος πυρί τελειούται.

Και Μαρδόνιον Μαρτύρων έγνων ένα,
Στέργοντα Χριστόν, και στέγοντα πυρ φλέγον.

*

Ο Άγιος Δωρόθεος ο πρεπόσιτος ξίφει τελειούται.

Ο Δωρόθεος την κεφαλήν μου λέγει,
Δώρον κομίζω τω Θεώ τετμημένην.

*

Ο Άγιος Θεόφιλος ο Διάκονος, λιθοβοληθείς, τελειούται.

Απόγραφε βληθέντα συχνοίς τοις λίθοις,
Και Θεόφιλον συλλόγω Θεού φίλων.

*

Ο Άγιος Μυγδόνιος, βόθρω εγχωσθείς, τελειούται.

Καν χωννύηται Μυγδόνιος εν βόθρω,
Εγνωσμένος τοις πάσι Μάρτυς τυγχάνει.

*

Ο Άγιος Γλυκέριος ο Πρεσβύτερος πυρί τελειούται.

Ο Γλυκέριος εις το πυρ βεβλημένος,
Έφη γλυκύς μοι της τελευτής ο τρόπος.

Αφ’ ου ο μιαρός Μαξιμιανός έδωκεν απόφασιν να κατακαούν μέσα εις την Εκκλησίαν οι είκοσι χιλιάδες Χριστιανοί, ως είπομεν ανωτέρω, επρόσταξεν ο θηριώδης, ίνα φονευθούν και όσοι Χριστιανοί ευρέθησαν έξω από την φωτίαν και δεν εκάησαν. Όθεν ο μεν Άγιος Ίνδης και Γοργόνιος και Πέτρος, δεθέντες με πέτρας, ερρίφθησαν εις την θάλασσαν. Ο δε στρατηγός Ζήνων, συντριβείς με πέτρας εις το πρόσωπον και εις τους οδόντας, απεκεφαλίσθη μαζί με τον πρεπόσιτον Δωρόθεον. Ο δε Μαρδόνιος τελειούται με την φωτίαν. Ο δε Μυγδόνιος βάλλεται μέσα εις ένα λάκκον και εκεί τελειούται. Γλυκέριος δε ο Πρεσβύτερος ετελειώθη με την φωτίαν. Ο δε Θεόφιλος ο Διάκονος, αφ’ ου πρώτον εκόπη η γλώσσα του, ελιθοβολήθη εις τον κάμπον. Ομοίως δε και άλλοι πολλοί κατ’ εκείνην την ημέραν έλαβον τους στεφάνους του μαρτυρίου. (Όρα περί τούτων πλατύτερον εις το Εκλόγιον.)

*

Αγία ΔόμναΗ Αγία Δόμνα, ξίφει τμηθείσα, τω πυρί τελειούται.

Έκτην συνάπτω ταις φρονίμοις παρθένοις,
Την ψευδόμωρον Δόμναν εκτετμημένην.

Η Αγία Μάρτυς Δόμνα ήτον και αυτή κατά τους χρόνους του Μαξιμιανού, καταγομένη εκ της Νικομηδείας, ιέρισσα υπάρχουσα του εν τω παλατίω ναού. Ο οποίος διατί είχε δώδεκα θεών είδωλα, ωνομάζετο Δωδεκάθεον. Επειδή δε έτυχε να εύρη τας Πράξεις των Αγίων Αποστόλων και τας Επιστολάς του Αγίου Παύλου, εφωτίσθη από αυτά κατά την ψυχήν, και μαθούσα την αληθινήν πίστιν, επίστευσεν εις τον Χριστόν. Όθεν εβαπτίσθη από τον Επίσκοπον της Νικομηδείας Κύριλλον, μαζί με τον ευνούχον Ίνδην, περί του οποίου ανεφέραμεν ανωτέρω. Από τότε δε και ύστερα, όσον μισθόν έπερνεν η μακαρία από το παλάτιον, τον εμοίραζεν εις τους πτωχούς. Επειδή δε εγνωρίσθη από τον αρχιευνούχον, πως είναι Χριστιανή, και έμελλε να τιμωρηθή, δια τούτο εκαμώθη, πως είναι παράφρων και τρελή. Όθεν απεστάλθη εις τον Επίσκοπον των Χριστιανών, δια να ιατρευθή παρ’ εκείνου από την τρελάδα.

Και λοιπόν ευρίσκετο η Αγία μαζί με τους Χριστιανούς. Είτα εμβαίνουσα μέσα εις ένα ασκητήριον Παρθένων, εκεί έμεινεν ησυχάζουσα. Ο δε Μαξιμιανός γυρίζωντας νικητής από το κατά των Αιθιόπων ταξείδιον, εζήτει την Δόμναν. Μαθών δε ότι ετρελάθη, πολλά ελυπήθη. Έπειτα από την μανίαν του, αλησμόνησε την τρελάδα της Δόμνας. Όθεν πάλιν εζήτει αυτήν. Δια τούτο η Αγία, φοβηθείσα μήπως την εύρη, ενεδύθη ανδρίκεια φορέματα από την Ηγουμένην του ασκητηρίου, εις το οποίον έμενε. Και συντροφευθείσα με τας ευχάς και δάκρυα των Παρθένων, ευγήκε κρυφίως από το ασκητήριον. Επειδή όμως ο αλιτήριος Μαξιμιανός εζήτησε την Δόμναν και δεν την εύρε, δια τούτο ελύσσαζεν εναντίον εις όλα τα εκεί ευρισκόμενα ασκητήρια, και κατεκρήμνιζεν αυτά και ηφάνιζεν. Όθεν ακολούθως και αι Παρθένοι των ασκητηρίων, παρεδίδοντο αισχρώς εις το να ατιμασθούν παρά των στρατιωτών. Πλην ο εκ Παρθένου γεννηθείς Χριστός, δεν υπέφερε να ατιμασθούν τα σώματα των αυτώ αφιερωμένων. Αλλ’ ελύτρωσεν αυτάς δια θαύματος από τας χείρας των ακολάστων.

Επειδή δε επρόσταξεν ο τύραννος και έκαυσαν τας εν τη Εκκλησία είκοσι χιλιάδας Χριστιανών, τους δε μη καέντας επρόσταξε να βασανισθούν με διάφορα βάσανα, ως ανωτέρω είπομεν. Δια τούτο η Αγία Δόμνα μαθούσα ταύτα, εχάρη. Και επαρακινήθη να μιμηθή και αυτή εκείνους τους Αγίους Μάρτυρας. Όθεν καταβαίνει από το βουνόν εις την θάλασσαν με σχήμα ανδρίκειον. Και βλέπουσα, ότι μερικοί ψαράδες εύγαλαν έξω τα λείψανα των Αγίων, των εν τη θαλάσση ριφθέντων, ήτοι του Ίνδου και Γοργονίου και Πέτρου. Ταύτα λέγω τα λείψανα θεωρήσασα η Αγία, επήρεν αυτά ομού με τους κληρικούς, και τα έκρυψε μέσα εις το τείχος της πόλεως Νικομηδείας. Φανερωθείσα δε, εδιαβάλθη εις τον Μαξιμιανόν και κατά προσταγήν εκείνου, πρώτον μεν, απεκεφαλίσθη η μακαρία. Έπειτα δε κατεκαύθη το σώμα της από την φωτίαν. (Όρα περί τούτων εις το Εκλόγιον (1).)

(1) Σημείωσαι, ότι περιττώς γράφεται εδώ παρά τοις Μηναίοις η μνήμη και το δίστιχον του Αγίου Αποστόλου Νικάνορος. Ούτος γαρ εορτάζεται κατά την εικοστήν ογδόην του Ιουλίου μετά Προχόρου, Τίμωνος και Παρμενά, όπου και το Συναξάριόν του γράφεται.

*

Ο Άγιος Μάρτυς Σεκούνδος ξίφει τελειούται.

Γίνου Σεκούνδε και συ Μάρτυς εκ ξίφους,
Και Μαρτύρων κάλλιστα λάμβανε γέρα.

*

Ο Όσιος Πατήρ ημών Βαβύλας εν ειρήνη τελειούται.

Άπαν Βαβύλας υλικόν ρίψας βάρος,
Άϋλος εις άϋλον ήκει χωρίον.

*

Ο Όσιος Σίμων ο Μυροβλύτης, ο κτίτωρ της εν τω Άθω Ιεράς Μονής Σιμωνόπετρας, εν ειρήνη τελειούται (2).

Προς Πέτρον έσχε κοινά κλήσιν και πέτραν,
Υπερτερεί μύρω δ’ ο της πέτρας Σίμων.

(2) Ούτος ο Όσιος ενίκησε τον Διάβολον, φανέντα αυτώ εν είδει δράκοντος. Και φωτισμού θείου αξιωθείς, ήκουσε φωνήν εν τη νυκτί των Χριστού Γεννών, προστάζουσαν αυτόν να κτίση το Μοναστήριον επάνω εις την πέτραν, όπου και αστέρα είδε ιστάμενον, κατελθόντα άνωθεν. Ούτος τον κεραστήν και μαθητήν του πεσόντα κάτω από το ύψος εκείνο, αβλαβή εφύλαξεν. Ούτος των κατ’ αυτού ορμησάντων Αράβων, άλλου μεν, το χέρι εξήρανεν, άλλου δε, τους οφθαλμούς ετύφλωσε. Και πάλιν αυτούς ιατρεύσας, εβάπτισε και Μοναχούς εποίησε. Και την θυγατέρα του βασιλέως της Σερβίας Ιωάννου Ούγγλεσι δαιμονισμένην ούσαν ιάτρευσε. Και μετά θάνατον μύρον ευώδες εκ των λειψάνων του ανέβλυσε. Καθώς τούτο μαρτυρεί το του ανωτέρω βασιλέως χρυσόβουλλον. Τούτου η ασματική Ακολουθία ευρίσκεται εις το εδικόν του Μοναστήριον της Σιμωνόπετρας. Εις τούτον τον Όσιον εφιλοπόνησεν η εμή αδυναμία οίκους εικοσιτέσσαρας, και εγκώμιον γλαφυρόν.

Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.

Από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α’. Εκδόσεις Δόμος, 2005.

 * * *

 

 

Άγιοι εν ΝικομηδείαΤ ατ μην ΚΗ΄, μνήμη τν γίων δισμυρίων, τοι εκοσι χιλιάδων Μαρτύρων, τν ν Νικομηδεί καέντων.

ς προσφοραί σοι Στερ ξωπτημέναι,
Ο δισμύριοι το νε κενται μέσον.

νέρας (τοι νδρας) γδοάτ κτάνεν εκάδι δισμυρίους πρ.

ταν βασιλες Μαξιμιανς γύρισε νικητς π τν πόλεμον, πο καμεν ναντίον τν Αθιόπων ν τει τδ΄ [304], θέλησε ν θυσιάσ ες τ εδωλα δι τν νίκην ατήν. Κα λοιπν πέμφθησαν π ατν γράμματα ες κάθε μέρος, παρακινητικ δι ν λθουν λοι ες τν Νικομήδειαν, κα ν προσκυνήσουν τος δικούς του θεούς. Τότε γιος νθιμος, πίσκοπος ντας τς Νικομηδείας, συνάθροισεν λον τν λαν τν Χριστιανν μέσα ες τν κκλησίαν. τυχε γρ τότε ν ναι ορτ τς Χριστο Γεννήσεως. Κα μαζ μ λους συνεόρταζε κα ατς κα δίδασκε τν ληθινν πίστιν. πειδ δ τοτο μαθεν Μαξιμιανός, πρόσταξε ν βαλθον φρύγανα κα ξύλα τριγύρω ες τν κκλησίαν κα ν ναφθον. να κατακαον ο ν τ κκλησί Χριστιανοί. Τοτο δ μαθν ηθες πίσκοπος γιος νθιμος, σπούδασε μίαν ραν πρότερον κα βάπτισεν λους, σοι τον κόμη κατηχούμενοι. Κα τν θείαν Λειτουργίαν πιτελέσας, κοινώνησεν λους τ θεα κα χραντα Μυστήρια. Κα τζι νάφθησαν τ φρύγανα κα κατέκαυσαν λους τος Χριστιανούς, πο ερέθησαν μέσα ες τν κκλησίαν. Οτινες σαν ες τν ριθμν εκοσι χιλιάδες. δ ηθες γιος νθιμος δν κάη, λλ διεφυλάχθη βλαβς π τς θείας χάριτος. να κα λλους φελήσ δι τς διδασκαλίας του, κα να βαπτίσας ατούς, προσφέρ σεσωσμένους ες τν Χριστόν. Κα πρς τούτοις, να μετ τατα λαβν περισσότερα βάσανα, δι μέσου ατν, μεταβ πρς τν Χριστόν, μ παρρησίαν μεγαλιτέραν κα δόξαν. Κα οτως πολαύσ τν Βασιλείαν του. Κατ τν τρίτην γρ το Σεπτεμβρίου λαβεν οίδιμος τν το μαρτυρίου στέφανον, κατ τν ποίαν κα ορτάζεται. (Τ κατ πλάτος Μαρτύριον ατν ρα ες τ κλόγιον. Τοτο δ συνέγραψεν λληνιστ Μεταφραστής, ο ρχή· «ρτι Μαξιμιανο». Σζεται ν τ Μεγίστ Λαύρ, ν τ Μον τν βήρων κα ν λλαις.)

*

Τ ατ μέρ μνήμη τν π τς συγκλήτου γίων Μαρτύρων, τν ξω τς πυρς πολειφθέντων κα διαφόρως βασανισθέντων κα τελειωθέντων.

*

γιος νδης, ν τ θαλάσσ βληθείς, τελειοται.

νδην κούω το βίου λαβεν πέρας,
κρον καταντήσαντα πρς βυθο πέρας.

*

Ο γιοι Γοργόνιος κα Πέτρος ν τ θαλάσσ τελειονται.

Πόντος καλύπτει Γοργόνιον κα Πέτρον,
Μνήμη δ τούτων ο καλύπτεται χρόν.

*

γιος Ζήνων ξίφει τελειοται.

Ζήνων κεφαλν τέμνεται δι ξίφους,
Μ προσκυνεν γαλμα το Ζηνς θέλων.

*

γιος Μαρδόνιος πυρ τελειοται.

Κα Μαρδόνιον Μαρτύρων γνων να,
Στέργοντα Χριστόν, κα στέγοντα πρ φλέγον.

*

γιος Δωρόθεος πρεπόσιτος ξίφει τελειοται.

Δωρόθεος τν κεφαλήν μου λέγει,
Δρον κομίζω τ Θε τετμημένην.

*

γιος Θεόφιλος Διάκονος, λιθοβοληθείς, τελειοται.

πόγραφε βληθέντα συχνος τος λίθοις,
Κα Θεόφιλον συλλόγ Θεο φίλων.

*

γιος Μυγδόνιος, βόθρ γχωσθείς, τελειοται.

Κν χωννύηται Μυγδόνιος ν βόθρ,
γνωσμένος τος πσι Μάρτυς τυγχάνει.

*

γιος Γλυκέριος Πρεσβύτερος πυρ τελειοται.

Γλυκέριος ες τ πρ βεβλημένος,
φη γλυκύς μοι τς τελευτς τρόπος.

φ’ ο μιαρς Μαξιμιανς δωκεν πόφασιν ν κατακαον μέσα ες τν κκλησίαν ο εκοσι χιλιάδες Χριστιανοί, ς επομεν νωτέρω, πρόσταξεν θηριώδης, να φονευθον κα σοι Χριστιανο ερέθησαν ξω π τν φωτίαν κα δν κάησαν. θεν μν γιος νδης κα Γοργόνιος κα Πέτρος, δεθέντες μ πέτρας, ρρίφθησαν ες τν θάλασσαν. δ στρατηγς Ζήνων, συντριβες μ πέτρας ες τ πρόσωπον κα ες τος δόντας, πεκεφαλίσθη μαζ μ τν πρεπόσιτον Δωρόθεον. δ Μαρδόνιος τελειοται μ τν φωτίαν. δ Μυγδόνιος βάλλεται μέσα ες να λάκκον κα κε τελειοται. Γλυκέριος δ Πρεσβύτερος τελειώθη μ τν φωτίαν. δ Θεόφιλος Διάκονος, φ’ ο πρτον κόπη γλσσά του, λιθοβολήθη ες τν κάμπον. μοίως δ κα λλοι πολλο κατ’ κείνην τν μέραν λαβον τος στεφάνους το μαρτυρίου. (ρα περ τούτων πλατύτερον ες τ κλόγιον.)

*

Αγία Δόμνα γία Δόμνα, ξίφει τμηθεσα, τ πυρ τελειοται.

κτην συνάπτω τας φρονίμοις παρθένοις,
Τν ψευδόμωρον Δόμναν κτετμημένην.

γία Μάρτυς Δόμνα τον κα ατ κατ τος χρόνους το Μαξιμιανο, καταγομένη κ τς Νικομηδείας, έρισσα πάρχουσα το ν τ παλατί ναο. ποος διατ εχε δώδεκα θεν εδωλα, νομάζετο Δωδεκάθεον. πειδ δ τυχε ν ερ τς Πράξεις τν γίων ποστόλων κα τς πιστολς το γίου Παύλου, φωτίσθη π ατ κατ τν ψυχήν, κα μαθοσα τν ληθινν πίστιν, πίστευσεν ες τν Χριστόν. θεν βαπτίσθη π τν πίσκοπον τς Νικομηδείας Κύριλλον, μαζ μ τν ενοχον νδην, περ το ποου νεφέραμεν νωτέρω. π τότε δ κα στερα, σον μισθν περνεν μακαρία π τ παλάτιον, τν μοίραζεν ες τος πτωχούς. πειδ δ γνωρίσθη π τν ρχιευνοχον, πς εναι Χριστιανή, κα μελλε ν τιμωρηθ, δι τοτο καμώθη, πς εναι παράφρων κα τρελή. θεν πεστάλθη ες τν πίσκοπον τν Χριστιανν, δι ν ατρευθ παρ’ κείνου π τν τρελάδα.

Κα λοιπν ερίσκετο γία μαζ μ τος Χριστιανούς. Ετα μβαίνουσα μέσα ες να σκητήριον Παρθένων, κε μεινεν συχάζουσα. δ Μαξιμιανς γυρίζωντας νικητς π τ κατ τν Αθιόπων ταξείδιον, ζήτει τν Δόμναν. Μαθν δ τι τρελάθη, πολλ λυπήθη. πειτα π τν μανίαν του, λησμόνησε τν τρελάδα τς Δόμνας. θεν πάλιν ζήτει ατήν. Δι τοτο γία, φοβηθεσα μήπως τν ερ, νεδύθη νδρίκεια φορέματα π τν γουμένην το σκητηρίου, ες τ ποον μενε. Κα συντροφευθεσα μ τς εχς κα δάκρυα τν Παρθένων, εγκε κρυφίως π τ σκητήριον. πειδ μως λιτήριος Μαξιμιανς ζήτησε τν Δόμναν κα δν τν ερε, δι τοτο λύσσαζεν ναντίον ες λα τ κε ερισκόμενα σκητήρια, κα κατεκρήμνιζεν ατ κα φάνιζεν. θεν κολούθως κα α Παρθένοι τν σκητηρίων, παρεδίδοντο ασχρς ες τ ν τιμασθον παρ τν στρατιωτν. Πλν κ Παρθένου γεννηθες Χριστός, δν πέφερε ν τιμασθον τ σώματα τν ατ φιερωμένων. λλ’ λύτρωσεν ατς δι θαύματος π τς χερας τν κολάστων.

πειδ δ πρόσταξεν τύραννος κα καυσαν τς ν τ κκλησί εκοσι χιλιάδας Χριστιανν, τος δ μ καέντας πρόσταξε ν βασανισθον μ διάφορα βάσανα, ς νωτέρω επομεν. Δι τοτο γία Δόμνα μαθοσα τατα, χάρη. Κα παρακινήθη ν μιμηθ κα ατ κείνους τος γίους Μάρτυρας. θεν καταβαίνει π τ βουνν ες τν θάλασσαν μ σχμα νδρίκειον. Κα βλέπουσα, τι μερικο ψαράδες εγαλαν ξω τ λείψανα τν γίων, τν ν τ θαλάσσ ιφθέντων, τοι το νδου κα Γοργονίου κα Πέτρου. Τατα λέγω τ λείψανα θεωρήσασα γία, πρεν ατ μο μ τος κληρικούς, κα τ κρυψε μέσα ες τ τεχος τς πόλεως Νικομηδείας. Φανερωθεσα δέ, διαβάλθη ες τν Μαξιμιανν κα κατ προσταγν κείνου, πρτον μέν, πεκεφαλίσθη μακαρία. πειτα δ κατεκαύθη τ σμά της π τν φωτίαν. (ρα περ τούτων ες τ κλόγιον (1).)

(1) Σημείωσαι, ὅτι περιττῶς γράφεται ἐδῶ παρὰ τοῖς Μηναίοις ἡ μνήμη καὶ τὸ δίστιχον τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Νικάνορος. Οὗτος γὰρ ἑορτάζεται κατὰ τὴν εἰκοστὴν ὀγδόην τοῦ Ἰουλίου μετὰ Προχόρου, Τίμωνος καὶ Παρμενᾶ, ὅπου καὶ τὸ Συναξάριόν του γράφεται.

 *

γιος Μάρτυς Σεκονδος ξίφει τελειοται.

Γίνου Σεκονδε κα σ Μάρτυς κ ξίφους,
Κα Μαρτύρων κάλλιστα λάμβανε γέρα.

*

σιος Πατρ μν Βαβύλας ν ερήν τελειοται.

παν Βαβύλας λικν ίψας βάρος,
ϋλος ες ϋλον κει χωρίον.

*

σιος Σίμων Μυροβλύτης, κτίτωρ τς ν τ θ ερς Μονς Σιμωνόπετρας, ν ερήν τελειοται (2).

Πρς Πέτρον σχε κοιν κλσιν κα πέτραν,
περτερε μύρ δ’ τς πέτρας Σίμων.

(2) Οὗτος ὁ Ὅσιος ἐνίκησε τὸν Διάβολον, φανέντα αὐτῷ ἐν εἴδει δράκοντος. Καὶ φωτισμοῦ θείου ἀξιωθείς, ἤκουσε φωνὴν ἐν τῇ νυκτὶ τῶν Χριστοῦ Γεννῶν, προστάζουσαν αὐτὸν νὰ κτίσῃ τὸ Μοναστήριον ἐπάνω εἰς τὴν πέτραν, ὅπου καὶ ἀστέρα εἶδε ἱστάμενον, κατελθόντα ἄνωθεν. Οὗτος τὸν κεραστὴν καὶ μαθητήν του πεσόντα κάτω ἀπὸ τὸ ὕψος ἐκεῖνο, ἀβλαβῆ ἐφύλαξεν. Οὗτος τῶν κατ’ αὐτοῦ ὁρμησάντων Ἀράβων, ἄλλου μέν, τὸ χέρι ἐξήρανεν, ἄλλου δέ, τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐτύφλωσε. Καὶ πάλιν αὐτοὺς ἰατρεύσας, ἐβάπτισε καὶ Μοναχοὺς ἐποίησε. Καὶ τὴν θυγατέρα τοῦ βασιλέως τῆς Σερβίας Ἰωάννου Οὔγγλεσι δαιμονισμένην οὖσαν ἰάτρευσε. Καὶ μετὰ θάνατον μῦρον εὐῶδες ἐκ τῶν λειψάνων του ἀνέβλυσε. Καθὼς τοῦτο μαρτυρεῖ τὸ τοῦ ἀνωτέρω βασιλέως χρυσόβουλλον. Τούτου ἡ ᾀσματικὴ Ἀκολουθία εὑρίσκεται εἰς τὸ ἐδικόν του Μοναστήριον τῆς Σιμωνόπετρας. Εἰς τοῦτον τὸν Ὅσιον ἐφιλοπόνησεν ἡ ἐμὴ ἀδυναμία οἴκους εἰκοσιτέσσαρας, καὶ ἐγκώμιον γλαφυρόν.

Τας τν σν γίων πρεσβείαις Χριστ Θες λέησον μς.

Ἀπό τὸ βιβλίο: Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. Τόμος Α’. Ἐκδόσεις Δόμος, 2005.

  * * *

 

 

Των Αγίων 20.000 Μαρτύρων εν Νικομηδεια κ.ά.

This site is protected by wp-copyrightpro.com

Ορθόδοξη πίστη και ζωή στο email σας. Λάβετε πρώτοι όλες τις τελευταίες αναρτήσεις της Κοινωνίας Ορθοδοξίας:
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter! Θα λάβετε email επιβεβαίωσης σε λίγα λεπτά. Παρακαλούμε, ακολουθήστε τον σύνδεσμο μέσα του για να επιβεβαιώσετε την εγγραφή. Εάν το email δεν εμφανιστεί στο γραμματοκιβώτιό σας, παρακαλούμε ελέγξτε τον φάκελο του spam.
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter!
Λυπούμαστε, υπήρξε ένα σφάλμα. Παρακαλούμε, ελέγξτε το email σας.