Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου16 Ιανουαρίου

Η προσκύνησις της τιμίας Αλύσεως του Αγίου Αποστόλου Πέτρου· Πευσίππου, Ελασίππου, Μεσίππου, Νεονίλλης κ.ά.

Αν θέλετε πολυτονικό κείμενο, πατήστε εδώ

Προσκύνηση της τιμίας αλύσεως του Αποστόλου ΠέτρουΤω αυτώ μηνί Ις’, τελείται η προσκύνησις της τιμίας Αλύσεως του Αγίου και ενδόξου Αποστόλου Πέτρου.

Σην προσκυνούντα Πέτρε σειράν τιμίαν,
Σειράς μακράς λύσον με των εγκλημάτων.

Σειρήν προσκυνέω Πέτρου δεκάτη ενί έκτη.

Κατά την ημέραν ταύτην προσκυνείται η τιμία Άλυσις, την οποίαν ο Κορυφαίος Πέτρος εδέχθη δια τον Χριστόν δια προσταγής του τετράρχου Ηρώδου, καθώς ο Απόστολος Λουκάς ιστορεί εν κεφαλαίω δωδεκάτω των Πράξεων. Εκ του αποστολικού γαρ εκείνου και πανιέρου σώματος, έλαβε την αγιαστικήν και θαυματουργόν χάριν η Άλυσις αύτη, το να αγιάζη δηλαδή εκείνους, οπού την προσκυνούν μετά πίστεως, και να λύη από τα δεσμά κάθε κακού και ασθενείας. Όταν γαρ έπεσεν από το σώμα του Αποστόλου Πέτρου η Άλυσις αύτη, δια μέσου της επιφανείας του θείου Αγγέλου· ευθέως γαρ, φησίν, εξέπεσον αι αλύσεις εκ των χειρών· τότε μερικοί Χριστιανοί ευρίσκοντες αυτήν, την εφύλαξαν ένας από τον άλλον κατά διαδοχήν. Ύστερον δε παρά των ευσεβών βασιλέων εφέρθη αύτη εις Κωνσταντινούπολιν και απεθησαυρίσθη εις τον Ναόν του Αγίου Αποστόλου Πέτρου τον ευρισκόμενον μέσα εις την Μεγάλην Εκκλησίαν. Όπου τελείται και η αυτού Σύναξις και εορτή. (Όρα εν τω Νέω Εκλογίω τον εις την τιμίαν Άλυσιν ταύτην θαυμάσιον λόγον του σοφού Θεοδώρου του καλουμένου Πτωχού Προδρόμου, ον έγραψε κατά αποκάλυψιν του Κορυφαίου Πέτρου, τίνι τρόπω η Άλυσις αύτη ανεκομίσθη από Ρώμης εις Κωνσταντινούπολιν (1).

(1) Σημείωσαι, ότι εις την Άλυσιν του Πέτρου εγκώμιον έχει Νικήτας ο ρήτωρ, ου η αρχή· «Ως ηδεία της ημέρας η χάρις». (Σώζεται εν τη Λαύρα και εν τη Μονή του Διονυσίου.) Ομοίως και εν τω έκτω πανηγυρικώ της Ιεράς Μονής του Βατοπαιδίου σώζεται λόγος του Μεταφραστού εις την αυτήν Άλυσιν του Πέτρου, ου η αρχή· «Όσοι τω του κορυφαίου των Αποστόλων έρωτι». Και εν τη Ιερά δε Μονή των Ιβήρων σώζεται ο αυτός, και προ τούτων, εν τη Μεγίστη Λαύρα.

*

Τη αυτή ημέρα μνήμη των Αγίων Μαρτύρων και αυταδέλφων Πευσίππου, Ελασίππου, και Μεσίππου, και Νεονίλλης της μάμμης αυτών.

Εις τον Πεύσιππον, Ελάσιππον και Μέσιππον.

Καν ώσιν ιππείς κλήσεων σημασία,
Πεζοί τρέχουσιν τρίδυμοι τρεις προς φλόγα.

Εις την Νεονίλλαν.

Νεονίλλα γραυς, αλλά πυρ ανημμένον,
Ώσπερ τις ακμάζουσα καρτερεί νέα.

Ούτοι οι Άγιοι εκατάγοντο από την Καππαδοκίαν, μονόκοιλοι όντες και οι τρεις. Ήτον δε πολλά επιτήδειοι εις το να καβαλικεύουν και να ημερόνουν τους νέους και αγρίους ίππους, και εις το να τρέχουν με αυτούς εις τον κάμπον (2). Εις καιρόν δε οπού είχον μίαν εορτήν εις την πατρίδα των, καλουμένην του Νεμεσίου Διος, εκάλεσαν και την μανίτζαν τους Νεονίλλαν εις το να την φιλεύσουν. Η δε γερόντισσα διδαγμένη ούσα την εις Χριστόν πίστιν, εδιηγήθη εις τους τρεις εγγόνους της την περί ημάς του Θεού Λόγου οικονομίαν, και επεριγέλα τα είδωλα. Η διήγησις δε αύτη έγινεν εις τους νέους αφορμή πίστεως και σωτηρίας. Διότι ταύτα διηγουμένης της μανίτζας αυτών, ενθυμήθη ο καθ’ ένας από αυτούς εκείνα, οπού είδεν εις τον ύπνον του. Ταύτα δε ωδήγουν αυτούς εις το να πιστεύσουν τω Χριστώ. Ευθύς λοιπόν και οι τρεις Άγιοι εκρήμνισαν τα είδωλα, και τον Χριστόν παρρησία ομολογήσαντες, εβάλθησαν από τους αυθέντας αυτών Έλληνας εις την φωτίαν. Και εκεί τελειωθέντες οι μακάριοι, εκομίσαντο τους στεφάνους του μαρτυρίου.

(2) Ίσως δε από το επάγγελμα και την τέχνην των ίππων, έλαβον και τα ονόματα οπού έχουν ούτοι οι Άγιοι. Κατά το Συναξάριον δε και κατά το δίστιχον αυτών, όπερ επίσης γράφεται και εις τον χειρόγραφον Συναξαριστήν, και εις τα Μηναία, κατά ταύτα λέγω, τρίδυμοι ήτον, ήτοι μονόκοιλοι και οι τρεις. Γεννώσι γαρ αι γυναίκες και τρίδυμα.

*

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Δάνακτος Αναγνώστου.

Αφηρέθης το δέλτα συν κάρα Δάναξ.
Τμηθείς γαρ ώφθης ουρανοκράτωρ άναξ.

Ούτος εκατάγετο από το Ιλλυρικόν, την νυν καλουμένην Σλαβονίαν, από ένα τόπον καλούμενον Αυλώνα, κληρικός ων της εν αυτώ αγίας του Θεού Εκκλησίας. Πέρνωντας δε τα σκεύη της Εκκλησίας δια να φυλάξη αυτά από την καταδρομήν των απίστων, επιάσθη παρ’ αυτών εις ένα τόπον, και αναγκάσθη να θυσιάση εις τα είδωλα. Επειδή όμως δεν επείσθη, δια τούτο εθανατώθη από τας τούτων μαχαίρας. Και ούτως έλαβεν ο αοίδιμος του μαρτυρίου τον στέφανον.

*

Ο Άγιος νέος Ιερομάρτυς Δαμασκηνός, ο μαρτυρήσας εις το χωρίον της επαρχίας Τορνόβου, Γάμπροβον ονομαζόμενον, κατά το ͵αψοα’ [1771] έτος, δι’ αγχόνης τελειούται (3).

Χαρίζεταί σοι δια συκοφαντίαν,
Το μαρτύριον ω αθλητά Κυρίου.

(3) Το Μαρτύριον αυτού όρα εις το Νέον Μαρτυρολόγιον.

Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.

Από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β’. Εκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

Προσκύνηση της τιμίας αλύσεως του Αποστόλου ΠέτρουΤ ατ μην Ις΄, τελεται προσκύνησις τς τιμίας λύσεως το γίου κα νδόξου ποστόλου Πέτρου.

Σν προσκυνοντα Πέτρε σειρν τιμίαν,
Σειρς μακρς λσόν με τν γκλημάτων.

Σειρν προσκυνέω Πέτρου δεκάτ ν κτ.

Κατ τν μέραν ταύτην προσκυνεται τιμία λυσις, τν ποίαν Κορυφαος Πέτρος δέχθη δι τν Χριστν δι προσταγς το τετράρχου ρώδου, καθς πόστολος Λουκς στορε ν κεφαλαί δωδεκάτ τν Πράξεων. κ το ποστολικο γρ κείνου κα πανιέρου σώματος, λαβε τν γιαστικν κα θαυματουργν χάριν λυσις ατη, τ ν γιάζ δηλαδ κείνους, πο τν προσκυνον μετ πίστεως, κα ν λύ π τ δεσμ κάθε κακο κα σθενείας. ταν γρ πεσεν π τ σμα το ποστόλου Πέτρου λυσις ατη, δι μέσου τς πιφανείας το θείου γγέλου· εθέως γάρ, φησίν, ξέπεσον α λύσεις κ τν χειρν· τότε μερικο Χριστιανο ερίσκοντες ατήν, τν φύλαξαν νας π τν λλον κατ διαδοχήν. στερον δ παρ τν εσεβν βασιλέων φέρθη ατη ες Κωνσταντινούπολιν κα πεθησαυρίσθη ες τν Ναν το γίου ποστόλου Πέτρου τν ερισκόμενον μέσα ες τν Μεγάλην κκλησίαν. που τελεται κα ατο Σύναξις κα ορτή. (ρα ν τ Νέ κλογί τν ες τν τιμίαν λυσιν ταύτην θαυμάσιον λόγον το σοφο Θεοδώρου το καλουμένου Πτωχο Προδρόμου, ν γραψε κατ ποκάλυψιν το Κορυφαίου Πέτρου, τίνι τρόπ λυσις ατη νεκομίσθη π ώμης ες Κωνσταντινούπολιν (1).)

(1) Σημείωσαι, τι ες τν λυσιν το Πέτρου γκώμιον χει Νικήτας ήτωρ, ο ρχή· «ς δεα τς μέρας χάρις». (Σζεται ν τ Λαύρ κα ν τ Μον το Διονυσίου.) μοίως κα ν τ κτ πανηγυρικ τς ερς Μονς το Βατοπαιδίου σζεται λόγος το Μεταφραστο ες τν ατν λυσιν το Πέτρου, ο ρχή· «σοι τ το κορυφαίου τν ποστόλων ρωτι». Κα ν τ ερ δ Μον τν βήρων σζεται ατός, κα πρ τούτων, ν τ Μεγίστ Λαύρ.

*

Τ ατ μέρ μνήμη τν γίων Μαρτύρων κα αταδέλφων Πευσίππου, λασίππου, κα Μεσίππου, κα Νεονίλλης τς μάμμης ατν.

Ες τν Πεύσιππον, λάσιππον κα Μέσιππον.

Κν σιν ππες κλήσεων σημασί,
Πεζο τρέχουσιν τρίδυμοι τρες πρς φλόγα.

Ες τν Νεονίλλαν.

Νεονίλλα γρας, λλ πρ νημμένον,
σπερ τις κμάζουσα καρτερε νέα.

Οτοι ο γιοι κατάγοντο π τν Καππαδοκίαν, μονόκοιλοι ντες κα ο τρες. τον δ πολλ πιτήδειοι ες τ ν καβαλικεύουν κα ν μερόνουν τος νέους κα γρίους ππους, κα ες τ ν τρέχουν μ ατος ες τν κάμπον (2). Ες καιρν δ πο εχον μίαν ορτν ες τν πατρίδα των, καλουμένην το Νεμεσίου Διός, κάλεσαν κα τν μανίτζαν τους Νεονίλλαν ες τ ν τν φιλεύσουν. δ γερόντισσα διδαγμένη οσα τν ες Χριστν πίστιν, διηγήθη ες τος τρες γγόνους της τν περ μς το Θεο Λόγου οκονομίαν, κα περιγέλα τ εδωλα. διήγησις δ ατη γινεν ες τος νέους φορμ πίστεως κα σωτηρίας. Διότι τατα διηγουμένης τς μανίτζας ατν, νθυμήθη καθ’ νας π ατος κενα, πο εδεν ες τν πνον του. Τατα δ δήγουν ατος ες τ ν πιστεύσουν τ Χριστ. Εθς λοιπν κα ο τρες γιοι κρήμνισαν τ εδωλα, κα τν Χριστν παρρησί μολογήσαντες, βάλθησαν π τος αθέντας ατν λληνας ες τν φωτίαν. Κα κε τελειωθέντες ο μακάριοι, κομίσαντο τος στεφάνους το μαρτυρίου.

(2) σως δ π τ πάγγελμα κα τν τέχνην τν ππων, λαβον κα τ νόματα πο χουν οτοι ο γιοι. Κατ τ Συναξάριον δ κα κατ τ δίστιχον ατν, περ πίσης γράφεται κα ες τν χειρόγραφον Συναξαριστήν, κα ες τ Μηναα, κατ τατα λέγω, τρίδυμοι τον, τοι μονόκοιλοι κα ο τρες. Γεννσι γρ α γυνακες κα τρίδυμα.

*

Μνήμη το γίου Μάρτυρος Δάνακτος ναγνώστου.

φρέθης τ δέλτα σν κάρ Δάναξ.
Τμηθες γρ φθης ορανοκράτωρ ναξ.

Οτος κατάγετο π τ λλυρικόν, τν νν καλουμένην Σλαβονίαν, π να τόπον καλούμενον Αλνα, κληρικς ν τς ν ατ γίας το Θεο κκλησίας. Πέρνωντας δ τ σκεύη τς κκλησίας δι ν φυλάξ ατ π τν καταδρομν τν πίστων, πιάσθη παρ’ ατν ες να τόπον, κα ναγκάσθη ν θυσιάσ ες τ εδωλα. πειδ μως δν πείσθη, δι τοτο θανατώθη π τς τούτων μαχαίρας. Κα οτως λαβεν οίδιμος το μαρτυρίου τν στέφανον.

*

γιος νέος ερομάρτυς Δαμασκηνός, μαρτυρήσας ες τ χωρίον τς παρχίας Τορνόβου, Γάμπροβον νομαζόμενον, κατ τ ͵αψοα΄ [1771] τος, δι’ γχόνης τελειοται (3).

Χαρίζεταί σοι δι συκοφαντίαν,
Τ μαρτύριον θλητ Κυρίου.

(3) Τ Μαρτύριον ατο ρα ες τ Νέον Μαρτυρολόγιον.

Τας τν σν γίων πρεσβείαις Χριστ Θες λέησον μς.

Ἀπό τὸ βιβλίο: Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. Τόμος Β’. Ἐκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

Η προσκύνησις της τιμίας Αλύσεως του Αγίου Αποστόλου Πέτρου· Πευσίππου, Ελασίππου, Μεσίππου, Νεονίλλης κ.ά.

This site is protected by wp-copyrightpro.com

Ορθόδοξη πίστη και ζωή στο email σας. Λάβετε πρώτοι όλες τις τελευταίες αναρτήσεις της Κοινωνίας Ορθοδοξίας:
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter! Θα λάβετε email επιβεβαίωσης σε λίγα λεπτά. Παρακαλούμε, ακολουθήστε τον σύνδεσμο μέσα του για να επιβεβαιώσετε την εγγραφή. Εάν το email δεν εμφανιστεί στο γραμματοκιβώτιό σας, παρακαλούμε ελέγξτε τον φάκελο του spam.
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter!
Λυπούμαστε, υπήρξε ένα σφάλμα. Παρακαλούμε, ελέγξτε το email σας.