Πνευματική ζωή

Στοχασμοί την ώρα του πόνου
Στοχασμοί την ώρα του πόνου

Ο πανάγαθος και πολυεύσπλαχνος Θεός επιθυμεί πολύ την σωτηρία μας. Μας περιμένει με πολλή αγάπη στην ουράνια Βασιλεία Του, την ετοιμασμένη από καταβολής κόσμου. Γι’ αυτό επεμβαίνει και χειρουργεί με πολλούς τρόπους την ψυχή μας, για να την προετοιμάσει ως κεκοσμημένη νύμφη για την Βασιλεία Του.

Επειδή εμείς είμαστε αμελείς και οκνηροί και δεν αγωνιζόμαστε όσο πρέπει για την σωτηρία μας, έρχεται ο φιλόστοργος Πατέρας μας παιδαγωγικά να μας ξυπνήσει. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να περάσει τη ζωή του χωρίς θλίψεις, ασθένειες, δοκιμασίες, αδικίες και κάθε είδους δυσκολίες.

Έρχεται η ώρα που κάθε ψυχή θα ανεβεί τον δικό της Γολγοθά. Πρέπει να δώσει πολλές εξετάσεις, να δοκιμασθεί πολύ, για να γίνει κληρονόμος της Βασιλείας Του. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Αυτόν τον δρόμο πέρασε πρώτος ο σταυρωθείς αναμάρτητος Ιησούς Χριστός· αυτόν τον δρόμο ακολούθησαν  στην συνέχεια όλοι οι μάρτυρες, οι ομολογητές, οι όσιοι, όλοι οι άγιοι.

Σημειώνω αυτά τα λόγια τώρα που ο δριμύς πόνος του καρκίνου θερίζει τα σπλάχνα μου. Ασπάζομαι την εικόνα του Χριστού με δέος και ελπίδα και είναι σαν να τον ερωτώ: Πώς πρέπει η ψυχή μου να αντιμετωπίζει την ώρα του αφόρητου πόνου;

Παρακαλώ βέβαια τον γλυκύτατό μας Κύριο να μου χαρίσει την υγεία μου, αλλά ελπίζω μόνον  στο άγιο θέλημά Του. Το θέλημα του Κυρίου είναι το μόνο αγαθό και σωτήριο· διότι μόνο ο Κύριος γνωρίζει πότε είναι η κατάλληλη ώρα, για να αναχωρήσει η ψυχή από τον κόσμο αυτόν.

Η ψυχή όμως δεν φεύγει μόνη της. Την ακολουθούν τα έργα της, την ακολουθούν οι Άγγελοι και οι δαίμονες. Φοβερή μάχη διεξάγεται. Φοβερό λογοθέσιο γίνεται και η ψυχή εξετάζεται με λεπτομέρεια. Πού θα κλίνει ο ζυγός; Ποιος θα αρπάξει την ψυχή; Οι Άγγελοι ή οι δαίμονες; Τα παρόντα τελείωσαν· το βιβλίο της αιωνιότητος άνοιξε. Θα βρεθούμε  στον αφόρητο και ακατανόητο τόπο της κολάσεως ή  στον Παράδεισο, όπου θα απολαμβάνουμε το γλυκύτατο φως της Αγίας Τριάδος;

Όταν η ψυχή ζει με την αίσθηση της αιωνιότητος, τότε ο πόνος μετριάζεται, αλλά ακόμη περισσότερο τότε η ψυχή προσεύχεται θερμά, ζητά συγχώρηση των αμαρτημάτων και πολλές φορές ευχαριστεί τον Άγιο Θεό και τον δοξολογεί που του δίνει την δύναμη να υπομένει τον πόνο.

Αλλά τι είναι αυτός ο πόνος και αυτή η υπομονή εμπρός στην μακαριότητα που μας περιμένει; Βέβαια η σάρκα υποφέρει, λυγίζει, αλλά τι είναι αυτός ο πόνος εμπρός  στα βάσανα των μαρτύρων;

Και ο πονηρός διάβολος μέχρι το τελευταίο λεπτό της εξόδου της ψυχής δεν παύει να πολεμεί την ψυχή μήπως μικροψυχήσει και γογγύσει κατά του Θεού. Αλλά και ο πανάγαθος Θεός δεν παύει με θείες παρακλήσεις να ενισχύει τον αθλητή του.

Εμείς όμως σήμερα, σεβαστοί πατέρες και αδελφοί, είμαστε αδύναμοι. Μετά βίας κατορθώνουμε ως αμελείς να σέρνουμε τα βήματά μας. Δεν έχουμε καμία αρετή. Μη μας εγκαταλείψετε, στις ευχές σας στηριζόμαστε. Ευχαριστώ και εγώ ο αμαρτωλός όλους τους πατέρες και αδελφούς και αδελφές που εύχονται  για εμένα τον ανάξιο. Ο πανάγαθος Θεός να μας σκεπάζει, να μας ευλογεί, να προστατεύει τα παιδιά του και όλη την Εκκλησία Του, για να δοξολογείται το άγιο όνομά Του στους αιώνες. Αμήν.

 

π. Μάρκελλος

[Περιοδικό «Όσιος Φιλόθεος της Πάρου» 16, σελ. 212]

 

 

 

Στοχασμοί την ώρα του πόνου

This site is protected by wp-copyrightpro.com

Ορθόδοξη πίστη και ζωή στο email σας. Λάβετε πρώτοι όλες τις τελευταίες αναρτήσεις της Κοινωνίας Ορθοδοξίας:
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter! Θα λάβετε email επιβεβαίωσης σε λίγα λεπτά. Παρακαλούμε, ακολουθήστε τον σύνδεσμο μέσα του για να επιβεβαιώσετε την εγγραφή. Εάν το email δεν εμφανιστεί στο γραμματοκιβώτιό σας, παρακαλούμε ελέγξτε τον φάκελο του spam.
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter!
Λυπούμαστε, υπήρξε ένα σφάλμα. Παρακαλούμε, ελέγξτε το email σας.